Deponia

Informacje o grze Nazwa gry: Deponia Gatunek: przygodĂłwka Producent: Daedalic Entertainment Dystrybutor: CDP.pl Cena: 39,99 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 80%

Studio Daedalic Entertainment to ostatnimi czasy czołowy obok Telltale Games producent gier przygodowych. Ich dzieła z reguły godne są tego miana, zarazem reprezentują sobą wiele rodzajów pozycji z gatunku adventure, całe szczęście z reguły stroniąc jednak od produkcji nastawionych na akcję. A jak to się ma w przypadku Deponii?

Fabuła przedmiotowej pozycji rozgrywa się na tytułowej planecie, stanowiącej w istocie wielkie wysypisko złomu i śmieci. Niedaleko niej, w zasięgu wzroku jej mieszkańcĂłw, znajduje się drugi świat o wysoce apetycznym mianie Elizjum, stanowiący niejako ucieleśnienie marzeń kaĹźdego obywatela niĹźszej sfery – jeśli kojarzycie taką antyczną grę crpg jak Septerra Core, winniście poczuć się niczym w domu. Naszym zaś wirtualnym alter ego jest Rufus, czyli osoba pragnąca przekuć swe marzenia w rzeczywistość.



Wspomniany Rufus jest postacią tak bardzo antypatyczną, Ĺźe… wzbudza od razu sympatię. Cechuje go całe mnĂłstwo przywar – jest brudasem i pasoĹźytem społecznym, Ĺźerującym na swej dziewczynie, i to juĹź byłej! Nadto, na drodze ku swemu upragnionemu celowi nie zawaha się on od przeznaczenia do detonacji mieszkań osĂłb poprzedzających go w kolejce czy zalaniu domu osoby, ktĂłra była zanadto konsekwentna w egzekwowaniu nierozwaĹźnie złoĹźonych obietnic. Czy moĹźna go nie kochać?

Jakkolwiek gra jest utrzymana w humorystycznej konwencji, co zadziwiające większość zagadek w niej, w tym takĹźe w zakresie gromadzenia i uĹźywania przedmiotĂłw, jest stosunkowo logiczna – prawie od razu wiemy, co musimy zrobić, a całość zabawy sprowadza się do pokonania przeszkĂłd piętrzących się nam na drodze. Ĺťmudne przeszukiwanie pikseli czeka jednak tylko i wyłącznie tych, ktĂłrzy sami będą tego pragnęli – pĂłjscie na skrĂłty jest banalnie proste, jednym przyciskiem bowiem moĹźemy aktywować hot-spoty, a właściwie kaĹźdą łamigłówkę pominąć.



Atutem gry są dialogi jej postaci, utrzymane w róşnych klimatach – mamy więc do czynienia a to z pojedynkiem na złośliwości, a to zabawą w paradoksy, a to pojedyn… no, moĹźe znowu tych konwencji nie ma aĹź tak duĹźo, lecz porcja sarkazmu i ironii wylewająca się z ekranu monitora jest jak najbardziej strawna i wzbudza szereg pozytywnych emocji.

Przyswojeniu całości słuĹźy takĹźe oprawa audiowizualna – gracz jest raczony feerią barw, rzadko kiedy – gdy jest to bezwzględnie wymuszone fabułą – mamy do czynienia z mrocznymi ekranami, przeciwnie, z reguły cechują się one bogactwem urokliwie wykonanych detali. Z kolei muzyka jest stosunkowo niestandardowa jak na tego rodzaju produkcje, utrzymana w klimatach współczesnych niĹşli bajkowych, jest ona jednak dobrze dopasowana do klimatu produkcji.



Nie da się ukryć, Ĺźe zabawie słuĹźy takĹźe lokalizacja – postacie często posługują się slangiem, a zrozumienie piosenek przy przerywnikach dodatkowo ze względu na ich poetycką frazę grozi wręcz przegrzaniem zwojĂłw mĂłzgowych. Nie jest to takĹźe lokalizacja bezmyślna, niejednokrotnie jest ona bowiem raczej piękna niĹź wierna.

Deponia jest grą radosną i dobrze służącą odstresowaniu się, szczególnie obecnie, gdy dni są niewiele jaśniejsze od nocy. Zarazem jest to produkcja wymagająca od gracza nieco zaangażowania, jakkolwiek nie bez podania mu pomocnej ręki. Po jej ukończeniu od razu odzywa się pragnienie sequelu.

Grafika 85% Muzyka 80% Grywalność 85% Ocena końcowa 80%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY bohater jak my - wredny, egoistyczny i egocentryczny rozkręcajÄ ca się fabuła przyjemna dla oka dialogi

MINUSY grafika krĂłtka niesatysfakcjonujÄ ce zakończenie

Core 2 Duo 2.5 GHz, 2 GB RAM (2.5 GB RAM - Vista/7), karta grafiki 512 MB (GeForce 8800 GT lub lepsza), 5 GB HDD, Windows XP/Vista/7