Dear Esther

Informacje o grze Nazwa gry: Dear Esther Gatunek: przygodĂłwka Producent: The Chinese Room Dystrybutor: brak Cena: 9,99 € Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 75%

Nim Wszyscy Zostali Wniebowzięci, studio The Chinese Room stworzyło grę Dear Esther, w której tak naprawdę po raz pierwszy wykorzystało elementy rozgrywki charakterystyczne dla swej późniejszej produkcji. Na ile jednak ta produkcja odbiega od swej następczyni.

Zaczynamy ponownie w świecie charakteryzującym się brytyjskim urokiem, ale tym mniej przystępnym, właściwym raczej dla wyspy Man czy HebrydĂłw niĹşli pastwisk środkowej Anglii. Nasz świat – a właściwie światek – to właśnie typowa, zdawałoby się, wyspa, ulokowana w klimacie (bardzo) umiarkowanym, o wiecznie zachmurzonym niebie. Szybko teĹź odnosimy wraĹźenie, Ĺźe obejście jej dookoła nie byłoby specjalnie czasochłonne, raczej męczące.

I choćbyś zjadł tysiÄ c kotletĂłw, to do statku nie dojdziesz

Ta mało atrakcyjna powłoka skrywa jednak skarb w postaci jaskiń mieniących się bajecznymi kolorami, co jednak może zdumiewać jeśli się uwzględni brak zewnętrznych źródeł światła. Brak pewnej logiki nie stanowi jednak żadnej przeszkody dla kontemplacji piękna przyrody, nawet jeśli tylko wirtualnej i wykreowanej w ludzkim umyśle.

Niestety szybko uświadczamy bardzo dotkliwych ograniczeń w postaci sztucznych barier, uniemożliwiających nam skręcenie z oczywistych ścieżek, ale choćby przekroczenie nie tak wysokiego i solidnego płotu z drutem kolczastym na wysokości uda. Od czasu do czasu pojawi się rozgałęzienie, szybko jednak się okaże, że alternatywna droga jest bądź ślepa, bądź też prowadzi w te same miejsce. Co bynajmniej nie oznacza, iż nie warto się nią udać, choć zupełną iluzję jest możliwość dogonienia osoby, której sylwetkę od czasu do czasu zauważymy z (bardzo) daleka.

Piękno w stanie czystym

W czasie tego naszego poruszania się od czasu do czasu zostaniemy uraczeni uwagami narratora, dzielącego się tyleż swoimi spostrzeżeniami, co nade wszystko wspomnieniami i rekonstrukcją losów innych osób. Niestety, historia nie jest specjalnie poruszająca, choć jakość pracy aktorskiej pozostaje bez zarzutu.

Jednym z większych atutów Dear Esther, pomimo upływu lat, pozostaje oprawa graficzna, tak naprawdę wręcz dopraszająca się jakowegoś urządzenia VR. Z drugiej strony jednak momentami trąci ona myszką, jak choćby przy okazji obserwacji Księżyca, uzyskującego pochylony owalny kształt, gdy się obrócimy doń bokiem.

Księżyc jest nagi!

Największą zaletą jest jednak niewątpliwie muzyka. Jessica Curry pokazała „pazurki”, z jednej strony racząc gracza delikatnymi instrumentalnymi utworami, czasami jednak przeplatając je chĂłrkami a capella, ktĂłrych gracz w skrytości wygląda i wygląda.

Dear Esther to pozycja znacznie mniej zajmująca od Everybody’s Gone to the Rapture, wyraĹşnie bardziej ograniczona, i to na kaĹźdym niemal polu. Nie oznacza to jednak, Ĺźe jest to produkcja przestarzała czy niewarta uwagi, a dla miłośnikĂłw walking simulatorĂłw jest to w istocie pozycja obowiązkowa.

Grafika 80% Muzyka 90% Grywalność 70% Ocena końcowa 75%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY piękna grafika muzyka Jessici Curry urokliwe miejsce jaskinia

MINUSY krótka sztuczne bariery gra właściwie o niczym

Core 2 Duo 2.4 GHz, 1 GB RAM, karta grafiki 256 MB (GeForce 7600 GT lub lepsza), 2 GB HDD, Windows XP/Vista/7