Brothers: A Tale of Two Sons

Informacje o grze Nazwa gry: Brothers: A Tale of Two Sons Gatunek: platformĂłwka Producent: Starbreeze AB Dystrybutor: Techland Cena: 99,90 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 85%

Jako ramol ze zdrowo wykształconym garbem mogę sobie pozwolić na konstatację, iĹź współcześnie zaginęła zdolność rozróşnienia znaczenia słów „bajka”, „baśń” oraz „kreskĂłwka”. Tymczasem róşnica jest fundamentalna, choć na usprawiedliwienie współczesnej gawiedzi moĹźna przyjąć, Ĺźe wszystko stało się infantylną fraszką, nawet polityka i ekonomia. Zdarzają się jednak pozycje wybitnie baśniowe, i takową jest Brothers: A Tale of Two Sons.

Gra rozpoczyna się jak na baśń przystało – w bajkowym świecie, mieniącym się wszelkimi moĹźliwymi barwami i kolorami – poznajemy pierwszego z naszych młodych bohaterĂłw (wręcz jeszcze dziecięcego), półklęczącego przy grobie matki i rozpamiętującego jej śmierć. Z zadumy wyrywa nas okrzyk starszego brata, informującego nas o ciężkiej chorobie ojca, a chwilę później odkrywamy cel podróşy, ktĂłrą będziemy musieli przedsięwziąć, a to w postaci soku drzewa, koniecznego do sporządzenia lekarstwa.

Zaiste ekspedycja nasza będzie wiodła przez najzupełniej, nomen omen, bajeczne światy, reprezentujące sobą a to rozlegle zalesione rĂłwniny lasĂłw, a to gĂłry, a to ruiny opanowane przez trollĂłw czy teĹź fortecę gigantĂłw, uświadczymy takĹźe widoku zorzy polarnej (o dziwo, te arktyczne klimaty zamieszkane będą między innymi przez żółwie) – ani przez chwilę nie moĹźemy narzekać na znuĹźenie czy monotonność krajobrazu.

Jak to w grach - innych naleĹźy oceniać nie po wyglÄ dzie, lecz przydatności

Istota rozgrywki jest prosta, wręcz banalna – całość sprowadza się do posługiwania dwiema gałkami oraz dwoma klawiszami, przy czym kaĹźdy „zestaw” jest przypisany do jednej, wciąż tej samej, postaci. W konsekwencji nie ma się co obawiać skomplikowanych „kombosĂłw” koniecznych do posunięcia akcji naprzĂłd, przeciwnie, poziom zręczności wymagany do uporania się z poszczegĂłlnymi wyzwaniami jest na poziomie nauczania początkowego, ba, Brothers moĹźe się świetnie sprawować jako „kurs elementarny posługiwania się padem”. Owszem, zdarzało mi się czasami zginąć, było to jednak raczej efektem zwykłego gapiostwa i roztargnienia niĹşli skomplikowania rozgrywki – przy powtĂłrnym podejściu sukces jest niemal oczywisty.

Tak, dobrze Czytelni(cz)k(a) przeczytał(a) – w tej grze nasze postacie mogą zginąć, miłośnicy animacji gore mogą być jednak rozczarowani, o Ĺźadnych drastycznych scenach nie będzie bowiem mowy. Raz jeszcze bowiem naleĹźy podkreślić – Brothers to baśń, nie bajka. W czasie gry moĹźemy się bowiem natknąć (na zupełnie irrelewantne z punktu widzenia głównego wątku fabularnego) na róşne całkiem powaĹźne tematy. Sztandarowym moĹźe być spotkanie z wisielcem in statu nascendi, ktĂłrego moĹźemy odratować, następnie zaś moĹźemy poznać motywy, ktĂłre go ku temu pchnęły. Brothers: A Tale of Two Sons to gra silnie oddziałująca na emocje, i to bynajmniej nie przez powĂłdĹş lukru.

Wielkim, ale to wielkim atutem gry jest jej oprawa audiowizualna – a właściwie naleĹźałoby napisać, Ĺźe oprawa audio oraz wizualna. Muzyka jest autentycznie sugestywna i zapada w pamięć, a głównym motywom nie moĹźna zarzucić nieśmiałości, przeciwnie, bez skrępowania wysuwają się one na pierwszy plan, będąc tam z wdzięcznością witanymi przez gracza. Choć o palmę pierwszeństwa przyjdzie im się zmagać z przecudnymi doznaniami wzrokowymi, fantastycznymi tak w przypadku planszy statycznych, jak teĹź swoistych cut-scenek w postaci lotu ponad gĂłrami czy przejaĹźdĹźki na grzbietach kozic.

Prawdziwe widoki dopiero przed nami

Niestety gra nie jest idealna, albowiem od czasu do czasu natkniemy się na mniejsze bądĹş większe bugi. I o ile na te pierwsze moĹźna machnąć ręką, gdyĹź z reguły wymagają one ponownego załadowania „checkpointu”, co nie jest wielką stratą, o tyle pod koniec Rozdziału II natknąłem się na błąd, ktĂłry wymagał ode mnie powtĂłrzenia całego tego etapu, co oprĂłcz frustracji wiązało się ze stratą około dziesięciu minut, kwadransu. Co gorsza, błąd ten występował juĹź w wersjach pecetowych i na konsolach starszych generacji, co niestety nie wystawia najlepszej oceny autorom.

Gra jest też niestety krótka, a okres jej użytkowania ulega wydłużeniu tylko z uwagi na konieczność zastanowienia się od czasu do czasu nad następnym posunięciem, jak też kontemplowaniu świata wyłaniającego się z ekranu. Wyżej opisany bug uświadomił mi jednak, jak w istocie niewiele czynności należy wykonać, by szybko posunąć się do przodu.

Brothers: A Tale of Two Sons jest grą dojrzałą, tak jak powinna być baśń. Baśniowa jest jej fabuła, baśniowa jest grafika i muzyka, w końcu baśniowe jest jej przesłanie. To produkcja prawdziwie wzruszająca, o uroczych elementach składających się na piękną całość.

Grafika 90% Muzyka 90% Grywalność 80% Ocena końcowa 85%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY fabuła grafika muzyka klimat niegłupia gra na emocjach

MINUSY krĂłtka, krĂłciutka bugi