198X

Informacje o grze Nazwa gry:198X Gatunek: przygodĂłwka Producent: Hi-Bit Studios Cena: 35,99 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 75%

Zaliczam się do pokolenia, ktĂłrego główne lata dzieciństwa przypadły na ostatnią dekadę minionego stulecia (i tysiąclecia) – okres ze swymi problemami, lecz jednak zasadniczo bardziej dla narodu polskiego (choć z pewnością nie wszystkich jego szeregowych przedstawicieli) bardziej udany od tego go poprzedzającego. Czasami jednak oglądając zagraniczne filmy czy zwiększając swoją wiedzę w zakresie historii technologii z pewnym zdziwieniem uświadamiam sobie, Ĺźe szereg problemĂłw, ale teĹź i wytworĂłw cywilizacji utoĹźsamianych przeze mnie z tym dziesięcioleciem na Zachodzie był właściwy dla lat 80. A właśnie tym ostatnim poświęcona jest gra o wielce wymownym tytule 198X.

Przedmiotowa produkcja w duĹźej mierze ma charakter sentymentalny, w znacznej mierze stanowi raczej interaktywną opowieść o minionych czasach młodości, zaś uĹźycie w odniesieniu do niej miana „gry” – jak uczynili to twĂłrcy, ja zaś ich śladem chociaĹźby w poprzednim akapicie – jest moĹźe nie naduĹźyciem, co jednak daleko posuniętym uproszczeniem.

Poznaj moc mej pięści!

Konstrukcja rzeczonej produkcji jest dość prosta – na przemian raczy ona bowiem uĹźytkownika „wspominkami”, ktĂłre po podmianie niektĂłrych słów mogłyby być właściwe dla zasadniczo kaĹźdego pokolenia, ktĂłre osiągnęło dorosłość – zwłaszcza w warunkach miejskich – i uświadomiło sobie, iĹź młodość nie stanowi juĹź jej atrybutu. Reminiscencje owe są zaś „przetykane” róşnorakimi minigrami, zasadniczo o zręcznościowym charakterze, uporanie się z ktĂłrymi jest jednak konieczne dla pchnięcia akcji naprzĂłd.

198X tak naprawdę stanowi hołd dla wymarłej juĹź kultury tzw. salonĂłw gier, poprzedzających rĂłwnie zarzucone współcześnie kafejki internetowe, oferujące róşnorakie wyzwania, obliczone jednak nade wszystko na zręczność gracza i – powiedzmy wprost – prĂłbę wyłudzenia odeń kolejnych i kolejnych ĹźetonĂłw.

AĹź się prosi o podkład z „The City” Vangelisa

Kto pamięta czasy rzeczonych salonĂłw gier, doskonale rozpozna kolejne konwencje – chodzonych beat’upĂłw, strzelanek osadzonych w kosmicznej scenerii, wyścigĂłw samochodowych (nade wszystko jednak z czasem), czy – właściwych raczej dla róşnorakich SpectrumĂłw i innych komputerĂłw domowych tamtej epoki – dość nieśmiałych wariacji na temat trĂłjwymiaru i eksploracji lochĂłw. Większość z tych pozycji ma jednak charakter zasadniczo symboliczny, nie stanowiąc większego wyzwania (leciutko spociłem się tylko przy wspomnianej kosmicznej strzelance). Trochę szkoda, iĹź owe „gry w grze” nie zostały rozbudowane, pozostawiając chociaĹźby bardziej zaawansowane etapy na zasadzie opcji fakultatywnej, owo wyrwanie uĹźytkownika ze świata wspomnień jest bowiem dość… brutalne. Poniekąd jednak o to twĂłrcom chodziło.

Sama pozycja cechuje się bowiem dalece posuniętą skromnością – jak najbardziej moĹźliwe jest ukończenie jej przed upływem jednej godziny, co w kontekście jej i tak dość skromnej ceny jest niezbyt imponującym wynikiem. Szkoda rĂłwnieĹź, iĹź jest ona pozbawiona typowo „arcade’owego” trybu powrotu do tej czy innej minigry.

To nie Lotus, ale i tak jest fajnie

Atutem gry jest oprawa audiowizualna – w kontekście tego tytułu pixel-art jest bowiem ze wszech miar uzasadniony, a i tak nadano mu nieco „połysku”, współczesnego sznytu. Podobnie rzecz się ma z muzyką – czasami aĹź chciałoby się jej posłuchać poza samą opowieścią, acz na chwilę obecną twĂłrcy nie oferują tego rodzaju opcji.

198X to produkcja bazująca na retrostalgii, jak też melancholii właściwej dla osób doświadczających wieku średniego. Czyni to ona w sposób zręczny i niezbyt nachalny, jednakże skromność jej rozmiarów nakazuje potraktować ją raczej jako demonstrację możliwości twórców niźli pełnoprawną odskocznię od szarości dnia codziennego XXI wieku.

Bardzo dziękujemy serwisowi GOG.com za udostępnienie kodu recenzenckiego w celu umożliwienia powstania niniejszego tekstu - https://www.gog.com/game/198x

Grafika 75% Muzyka 80% Grywalność 65% Ocena końcowa 75%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY retrostalgia zróşnicowane minigry oprawa

MINUSY jestem stary stanowczo zbyt krótka przesadne wymagania sprzętowe

Intel i5+, 4 GB RAM, karta grafiki Intel HD 4000 lub lepsza, 4 GB HDD, Windows XP/7/8.1/10