Wiktor Pielewin - Napój ananasowy dla pięknej damy

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : NapĂłj ananasowy dla pięknej damy (Ананасная вода для прекрасной дамы) Autor: Wiktor Pielewin (Виктор Олегович Пелевин) Ilość stron: 320 Wydawnictwo: W.A.B. Rok wydania: 2013 Cena: 39,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2018-06-11 Ocena: 80/100

Co najmniej dwa czynniki są potrzebne dla powstania literackiego dzieła sztuki – biegłość piĂłra oraz intelektualna autonomia autora. Arcydzieła z reguły zaś wymagają jeszcze całego mnĂłstwa przeciwności, ktĂłre wymuszają na pisarzu bądĹş wirtuozerii w poruszaniu się po linie, bądĹş teĹź odwagi do tworzenia nie dla lecz na przekĂłr czemuś. Być moĹźe w tym – a nie tzw. duszy – kryje się tajemnica światowych geniuszy literatury pochodzących z państwa Trzeciego Rzymu. Czy zalicza się do nich rĂłwnieĹź Wiktor Pielewin?

„NapĂłj ananasowy dla pięknej damy” to zbiĂłr opowiadań, ktĂłre niemal w ogĂłle nie traktują o ananasowych napojach, ani o pięknych damach. Ba, wbrew współczesnym trendom próşno w nich szukać kobiecych głównych bohaterek, a i pozostałe postacie cechujące się daną płcią odgrywają rolę marginalną. Tytuł to nade wszystko forma Ĺźartu autora z czytelnika.



Autor zaś cechuje się tyleĹź niestandardowym poczuciem humoru, co i wyobraĹşnią. Jego opowiadania śmiało mogłyby trafić do jakiejkolwiek antologii literatury fantastycznej, jakkolwiek stara się on zachować maksymalny kontakt z rzeczywistością – odnajdziemy w nich osoby prawdziwych politykĂłw, wojen oraz technologii, tylko lekko przyprawionych odrobiną magii, jednakĹźe o ściśle technologicznym charakterze.

Rosjanin ewidentnie nie jest skłonny kłaniać się komukolwiek – kpiąc z AmerykanĂłw czy Zachodu solidnie daje popalić rĂłwnieĹź rodakom i rzeczywistości własnego kraju, nie oszczędzając współczesnych niekanonizowanych przedśmiertnie świętych. Daje się jednak odczuć gorycz tych ostatnich przytykĂłw, jakkolwiek nieraz to właśnie na nich opiera się cały komizm danej historii.

Momentami aż szkoda, że dziełka te kończą się tak szybko, mogłyby one bowiem stanowić punkt wyjścia dla dłuższej formy. Z drugiej strony nie można jednak wykluczyć, iż taki rozrost wymagałby wprowadzenia nieco mniej groteskowych wątków, które zmniejszałyby siłę rażenia całości.

„NapĂłj ananasowy dla pięknej damy” to całkiem przyjemna lektura, choć moĹźe nie dedykowana kaĹźdemu czytelnikowi. To raczej Ĺźart intelektualny niĹşli ocena teraĹşniejszości oraz prognoza przyszłości. Inteligencja autora czyni jednak całość rĂłwnie magiczną co prozę Marqueza.