Wiedźmin. Szpony i kły

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : WiedĹşmin. Szpony i kły Autorzy: Piotr Jedliński, Beatrycze Nowicka, Sobiesław Kolanowski, Nadia Gasik, Katarzyna Gielicz, Barbara SzelÄ g, Przemysław Gul, Tomasz Zliczewski, Andrzej W. Sawicki, Michał Smyk, Jacek WrĂłbel Ilość stron: 400 Wydawnictwo: superNOWA Rok wydania: 2017 Cena: 49,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2017-12-27 Ocena: 65/100

WiedĹşmin Geralt stał się postacią kultową, chodzącym symbolem nie tylko krajowego, lecz i zagranicznego sukcesu o ściśle polskim charakterze. I jakkolwiek coraz większa zasługa w tym zachodnich pieniędzy oraz kompetencji, to jednak ĹşrĂłdło jest ze wszech miar krajowe, słowiańskie, kryjąc się w umyśle Andrzeja Sapkowskiego. Tymczasem niedawno minęły trzy dekady od objawienia Białego Wilka światu, co „Nowa Fantastyka” postanowiła uczcić stosownym konkursem, nadesłane na ktĂłry najlepsze prace doczekały się właśnie antologii.

Bo i w istocie – największy zarzut, jaki moĹźna postawić rzeczonej pozycji, to marketingowe naduĹźycie. Nazwisko popularnego „Sapka” rzuca się bowiem w oczy juĹź z daleka, w mniejszym stopniu zaś juĹź dopisek „przedstawia”, chociaĹź i on jest cokolwiek niejednoznaczny. Tymczasem „Szpony i kły” w Ĺźadnym razie nie miały Ĺźadnego kontaktu z ręką Mistrza, stanowiąc owoc fanowskiej twĂłrczości.

Z tą ostatnią zaś bywa róşnie, choć trzeba uczciwie oddać poszczegĂłlnym autorom, Ĺźe zgodnie z przedmową faktycznie reprezentują one sobą wysoki, miejscami zaś bardzo wysoki poziom. Przy czym wnikliwe oko wyłapie, iĹź nawet wydawca tylko pracę zwycięską, otwierającą tom, określił mianem nasuwającej nieodparte skojarzenia z oryginalną twĂłrczością. W rzeczy samej bowiem szereg dalszych opowiadań cechuje się nieoczywistymi na pierwszy rzut oka felerami, ktĂłrych sam Sapkowski by nie poczynił – ot, chłopska gwara jest niedostatecznie rustykalna, Geralt dopuszcza się juniorskich błędĂłw niegodnych „profesjonała”, jakim się on jawi, niektĂłre zagroĹźenia są zaś szyte zbyt grubymi nićmi.



Co ważne, miłośnicy postaci Geralta jako takiego mogą poczuć się rozczarowani, a to z uwagi na to, że po dwóch opowiadaniach otwierających zbiór niejako znika on z jego kart, poszczególne opowieści zaczynają się zaś koncentrować na postaciach drugo- i trzecioplanowych, by wskazać na Lamberta czy Coëna.

Najbardziej znany (przynajmniej żyjący) łodzianin na świecie uchodzi w pewnych kręgach za pisarza dość feministycznego i znajduje to odzwierciedlenie w przedmiotowej antologii. Nie chodzi tylko o fakt, że wiele opowiadań wyszło spod piór (czy z klawiatur) niewieścich, co samą tematykę poruszanych historii, osoby ich głównych bohaterów.

„Szpony i kły” to zbiĂłr opowiadań wdzięcznych, literacko wysokiej prĂłby. Niestety, moĹźe z wyjątkiem „Kresu cudĂłw” Piotra Jedlińskiego Ĺźadne z nich raczej przez zdeklarowanego fana (i znawcę) nie zostałoby przypisane samemu Andrzejowi Sapkowskiemu. Nie jest to antologia dla kaĹźdego – laik raczej winien się zapoznać z oryginalnymi zbiorami opowiadań – lecz Ĺźaden z miłośnikĂłw twĂłrczości łodzianina nie powinien być rozczarowany. Tom ten pozwoli docenić wirtuozerię twĂłrcy postaci Geralta, jak teĹź przekonać się, Ĺźe jego błogosławieństwo rĂłwnieĹź znaczy wiele.