W wieku ośmiu lat Beth Harmon trafia do sierocińca. Tam wkrótce odkrywa swoje dwie największe miłości: grę w szachy i środki odurzające. Szachów uczy się w piwnicy, pod okiem gburowatego woźnego, który szybko poznaje się na jej niezwykłym talencie. Małe zielone pigułki są podawane jej i innym maluchom, żeby w domu dziecka łatwiej było utrzymać spokój.
Obie obsesje będą towarzyszyć Beth, kiedy opuści dom dziecka, przeniesie się do rodziny adopcyjnej i spróbuje zbudować dla siebie nowe życie. Wspinając się na szczyty amerykańskich, a potem światowych rankingów szachowych, będzie się równocześnie mierzyć z własnym pragnieniem samozniszczenia.
Szachy są jednocześnie niedoceniane i przereklamowane. Kojarzą się one nawet nie z wyzwaniem dla intelektu, co jego miernikiem, z sugestią, że ich wirtuozi są geniuszami unoszącymi się nad ziemią, pobratymcami Einsteina, którzy równie dobrze mogliby się zajmować podbojami kosmosu. Zarazem są one postrzegane jako rozrywka zasuszonych flegmatyków, niespecjalnie zasługująca na miano sportu (o nobilitacyjnym charakterze). Czy
„Gambit królowej” jest w stanie odmienić którÄ…kolwiek z tych perspektyw?
Historia szachów zna wielu dzieciÄ™cych i nastoletnich arcymistrzów, dość wskazać obecnie choćby na karierÄ™ Alirezy Firouzji, losy zaÅ› jednego z nich – Bobby’ego Fischera – staÅ‚y siÄ™ kanwÄ… dla opowieÅ›ci. Å»ycie sÅ‚ynnego Amerykanina tylko luźno zostaÅ‚o wykorzystane przez
Waltera Tevisa jak wzór, dzieje bowiem Beth Harmon różnią się bowiem odeń w dziesiątkach szczegółów, jak też i szeregu kwestii ogólnych, takich jak płeć głównej bohaterki.
Niestety dość mało przekonująco wypada warstwa społeczno-psychologiczna opowieści, losy głównej bohaterki poza partiami szachów są mało interesujące. Zważywszy na epokę, w której rozgrywa się akcja powieści, aż prosi się, by Beth stała się drugim Forrestem Gumpem, tymczasem opowiadana historia równie dobrze mogłaby się rozgrywać współcześnie i w momentach pomiędzy pojedynkami w równym stopniu byłaby niezajmująca.
Do powieÅ›ci wkradÅ‚o siÄ™ również kilka błędów, uproszczeÅ„ i nielogicznoÅ›ci, które nie dziwiÄ… tylko przy uwzglÄ™dnieniu amerykaÅ„skiej naiwnoÅ›ci i ignorancji. Trudno mi sobie wyobrazić, by rozmowa miÄ™dzynarodowa miÄ™dzy Stanami a przebywajÄ…cÄ… w Moskwie na prestiżowym dla sowieckich wÅ‚adz turnieju głównÄ… rywalkÄ… lokalnych idoli nie byÅ‚aby podsÅ‚uchiwana przez KGB, zaÅ› radziecki mistrz nie byÅ‚by poinformowany o jej treÅ›ci…
„Gambit królowej” pomimo swych przywar to książka interesujÄ…ca, której lektura może siÄ™ okazać zajmujÄ…ca również dla osób, które nie zwykÅ‚y miewać jakiejkolwiek stycznoÅ›ci z królewskÄ… grÄ…. JeÅ›li jednak z jakiegokolwiek powodu szachy bÄ…dź rywalizacja sportowa rażą czytelnika, to niespecjalnie w danej pozycji odnajdzie on jakÄ…kolwiek innÄ… wartoÅ›ciowÄ… dlaÅ„ treść.
|
| Autor: Klemens
|
|
|
|
|