Trudi Canavan - Wielki mistrz

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Wielki mistrz (The High Lord) Autor: Trudi Canavan Ilość stron: 718 Wydawnictwo: Galeria KsiÄ Ĺźki Rok wydania: 2008 Cena: 43,90 PLN

„Wielki mistrz” to ostatni tom trylogii „Czarnego Maga” – czy w zakończeniu serii autorka sprostała wymogom czytelnikĂłw? Sądzę, Ĺźe tak, choć na pewno zdania są podzielone. Z mojej perspektywy, książka naleĹźy do udanych i jest interesującym zwieńczeniem trylogii.

Na początek naleĹźałoby przypomnieć, co działo się w dwĂłch pierwszych tomach – poznajemy w nich Soneę – prawdopodobnie największy, nieokrzesany talent magiczny w Imardinie. Dziewczyna zostaje zwerbowana do Gildii MagĂłw, gdzie swoją opieką otacza ją jeden ze starszych magĂłw. Ĺťycie w otoczeniu nowicjuszy z bogatych rodzin nie naleĹźy do przyjemnych – w końcu nasza bohaterka jest dzieckiem slumsĂłw–pierwszą taką osobą przyjętą w szeregi Gildii. Sytuacja pogarsza się diametralnie gdy opiekę nad Soneą przejmuje Wielki Mistrz. Wydawać by się mogło, iĹź jest to niesamowity zaszczyt, jednak rzeczywistość nie jest tak kolorowa. Nasza bohaterka była bowiem świadkiem uprawiana przez Akkarina czarnej magii – a ta jest surowo zabroniona w całej magicznej społeczności. Ciągła obecność człowieka, ktĂłrego uwaĹźamy za bezlitosnego mordercę, nie jest okolicznością sprzyjającą; wredne zachowanie kolegĂłw i ciągłe ataki na korytarzu wydają się przy tym miłą rozrywką. Nieustające nauka, strach i odosobnienie – to, w duĹźym skrĂłcie, przeĹźycia głównej bohaterki w dwĂłch pierwszych tomach „Trylogii Czarnego Maga”.



W „Wielkim mistrzu” Ĺźycie Sonei ulega jednak pewnej poprawie, gdyĹź powoli wszystko zaczyna być bardziej zrozumiałe. Postać Akkarina przestaje być straszna, a jego zachowanie zostaje wyjaśnione. Pomiędzy tą dwĂłjką nawiązuje się specyficzna więź zrozumienia i wspĂłlnej tajemnicy, co później przeradza się w interesujący romans. WspĂłlnie prĂłbują oni zaĹźegnać niebezpieczeństwo grążące Gildii i całemu Imardinowi. Zadanie nie jest łatwe i pociąga za sobą wiele konsekwencji. MoĹźecie spodziewać się większej niĹź w poprzednich tomach akcji i dynamizmu. Fabuła prze do przodu w ogromnym tempie i pochłania całkowicie.

Pewnym jest, Ĺźe „Wielki mistrz” jest najlepszą pozycją z całej trylogii, widać, Ĺźe autorka przemyślała przebieg fabuły. Faktem jest, Ĺźe niektĂłre elementy mogą razić, gdyĹź są zbyt ugrzecznione – trzeba jednak wziąć pod uwagę, Ĺźe książka kierowana jest rĂłwnieĹź do młodszych czytelnikĂłw. Na brak dynamizmu narzekać na pewno nie moĹźna. Ciągłe zwroty akcji, interesujące wątki, opisy walk – wszystko to wciąga czytelnika w wir wydarzeń, nie pozwalając się oderwać. Co do kreacji postaci to muszę przyznać, Ĺźe zostały poprawione – wciąż jednak czegoś brakuje. Wydają się one jednowymiarowe i niekiedy wręcz zbyt przewidywalne. Poprawność językowa, lekkie piĂłro i przyjemny w odbiorze styl pisarki to niezaprzeczalne atuty „Wielkiego Mistrza”. W jakiś niepojęty sposĂłb przebrnięcie przez ponad 700 stron odbyło się w niezwykle krĂłtkim czasie. W pewnym momencie po prostu zauwaĹźyłam, Ĺźe nie mam juĹź więcej kartek do przeczytania. Świadczy to o niebywałym talencie Trudi Canavan – nawet jeśli w pewnych momentach akcja staje się mniej dynamiczna, brniemy dalej przeczuwając zbliĹźające się wydarzenia.

Wątek romantyczny pojawiający się w trzecim tomie moĹźe niektĂłrych zrazić, jednak osobiście uwaĹźam, Ĺźe nadał całej akcji pewnego smaczku. W delikatny sposĂłb łamię tę draĹźniącą grzeczność i poprawność autorki. Jeśli chodzi zaś o sprawy techniczne to jak zwykle nie mam się do czego przyczepić. Oprawa tomiszcza utrzymana jest w takiej samej konwencji jak pozostałych z trylogii – prosta biała okładka z rysunkiem maga utrzymanym w ciemnej tonacji. Czcionka przystępna, brak literĂłwek – to na pewno atuty, podobnie zresztą jak długość rozdziałów – wszystko jest świetnie wywaĹźone. Pozostaje mi tylko zachęcić do lektury.