Toshikazu Kawaguchi - Zanim wystygnie kawa

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Zanim wystygnie kawa (コーヒーが冷めないうちに) Autor: Toshikazu Kawaguchi (川口俊和) Ilość stron: 240 Wydawnictwo: Grupa Wydawnicza Relacja Rok wydania: 2022 Cena: 44,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2022-10-07 Ocena: 80/100

Mała kawiarnia w Tokio pozwala swoim gościom na podróż w czasie. Pod warunkiem, że wrócą, zanim wystygnie kawa.

A gdyby mĂłc cofnąć się w czasie? Gdyby choć na chwilę wrĂłcić do przeszłości i sprĂłbować coś wyjaśnić, czemuś zaradzić, spotkać się z kimś, moĹźe po raz ostatni…

W małej bocznej uliczce w Tokio ukryła się klimatyczna kawiarnia, która od ponad stu lat serwuje starannie parzoną kawę. Krążą pogłoski, że swoim klientom oferuje też wyjątkową możliwość podróży w czasie.

Nie mam zwyczaju picia kawy, nie praktykuję w związku z tym Ĺźadnego związanego z daną czynnością ceremoniału, nie wiąże się ona dla mnie z Ĺźadnym istotnym wspomnieniem Ĺźyciowym, czy chociaĹźby melancholijnym wspomnieniem. W konsekwencji przybytki zwane kawiarniami są dla mnie rĂłwnie obce co poradnie ginekologiczne, lombardy czy sklepy wędkarskie – rozumiem ich istnienie, nie mam wobec takowego obiekcji, nie wzbudzają one jednak u mnie jakichkolwiek uczuć. Gdyby jednak była to kawiarnia taka, jak opisana w książce Toshikazu Kawaguchiego, to nie wykluczam, Ĺźe przesiadywałbym w niej nieraz.

Autor całkiem sprytnie unika jednych z najczęstszych wnyków towarzyszących motywowi podróży w czasie, a mianowicie problemowi (nieraz zresztą nęcącemu samemu w sobie) paradoksów, wprost na zasadzie deus ex machina wprowadzając zasadę, że takowy wojaż nie może zaburzyć żadnego ciągu przyczynowo-skutkowego, wpłynąć na kształt codzienności. Podróż więc okazuje się raczej symulacją niźli rzeczywistym przemieszczeniem w czasoprzestrzeni.



Wcale jednak nie czyni to owego miejsca nieatrakcyjnym, uświadamia ono bowiem, że przeszłość stanowiąc zamkniętą księgę może jednocześnie zawierać w sobie wiele treści wciąż aktualnych, choć niejednokrotnie nieuświadamianych bądź wręcz zapomnianych. Przebudzenie świadomości w tym zakresie jak najbardziej zaś może wpływać na tu i teraz.

Proza japońskiego pisarza cechuje się dużym wdziękiem i delikatnością, poruszanie przezeń bolesnych tematów może skutkować łzami, lecz nie poczuciem dyskomfortu. Elegancka jest również struktura całości, dzielącej się na wyodrębnione rozdziały, pozostające jednak ze sobą w spójnym związku.

„Zanim wystygnie kawa” choć jest klasycznym utworem prozaicznym, to przywodzi na myśl właściwe dla Kraju Kwitnącej Wiśni wiersze haiku – w skromnej, acz melodyjnej treści kryjące niebagatelne znaczenie, choć dostrzegalne nieraz dopiero po chwili. Jak to dobrze, iĹź wydawca na ostatniej stronie informuje, Ĺźe naleĹźy oczekiwać kontynuacji. Czy teĹź dolewki.