Tomasz Pacyński - Linia Ognia

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Linia Ognia Autor: Tomasz Pacyński Gatunek: fantastyka Wydawca: Fabryka Słów Ilość stron: 464 Cena: 27,99 PLN

„Linia Ognia” jest to zbiĂłr powiązanych ze sobą opowiadań Tomasza Pacyńskiego, traktujący o losach Dziadka Mroza - znanego teĹź jako Pawło Morozow - oraz jego pomocnicy, Matyldy. Na łamach Sztabu RPG opisywałem juĹź kilka książek Pacyńskiego, więc myślę, Ĺźe przynajmniej części czytelnikĂłw jego twĂłrczość nie jest obca, jak i zapewne styl jego pisania. Jednak ta książka jest nieco inna od dotychczas przeze mnie opisywanych, gdyĹź dają się tutaj zauwaĹźyć groteska i absurd, albo po prostu przedstawienie szeroko rozumianej fantastyki (jak i róşnorodnych mitĂłw czy historyjek opowiadanych dzieciom) z lekkim przymruĹźeniem oka. Niecodzienność owych opowiadań sprawia, Ĺźe całość czyta się wyjątkowo przyjemnie.

Jak już wspomniałem we wstępie, książka jest zbiorem opowiadań o Dziadku Mrozie (rosyjskim odpowiedniku Świętego Mikołaja) i Matyldzie, aczkolwiek głównym tematem książki są historyjki i mity opowiadane dzieciom na dobranoc, czy też oglądane przez nie w wieczorynkach. De facto książka zawiera okrutną prawdę dotyczącą obecnego świata, jego bezwzględności i zakłamaniu. Owi bohaterowie historyjek, na przykład osławiony Święty Mikołaj, wcale nie jest poczciwym i miłym staruszkiem, przynoszącym prezenty dla grzecznych i rózgi dla niegrzecznych dzieci. Tak naprawdę nienawidzi on zarówno swojej roboty, dzieci, jak i świąt. Towarzyszą mu skrzaty szczające do mleka, krasnoludki produkujące amfetaminę czy anioły, które mordują szatana ze szczególnym okrucieństwem. Tak wygląda świat przedstawiony, który wyraźnie nawiązuje do świata rzeczywistego. Co prawda metody przeciwdziałania kierują się obowiązującymi w świecie zasadami, bynajmniej nie jest to konwersacja i próba nawrócenia na dobrą stronę, ani woda święcona i kropidło, ale długa seria z AK-47.



Skoro jesteśmy w temacie broni – do eliminacji wrogĂłw uĹźywane są zarĂłwno niezwykle zaawansowane technologie, jak i prosty kałach. Z podobnymi sprzętami moĹźna było się spotkać we „Wrześniu”. Książka w zasadzie nie jest poświęcona tylko walce z owymi zakłamanymi wytworami ludzkiej wyobraĹşni. Pojawiają się tutaj róşne wątki, poruszanych jest wiele problemĂłw, zdarza się rĂłwnieĹź wkomponowanie w fabułę na przykład bohaterĂłw kina akcji. Nie naleĹźy być więc zdziwionym, widząc zdanie typu - „Uwaga, Predator!”. Całości dodaje smaku wielokrotnie wspominany przeze mnie styl Tomasza Pacyńskiego.

Co prawda ciężko podsumować w jednym zdaniu coś tak niecodziennego, można jednak śmiało stwierdzić, że jest to dobra książka, przy której można zarówno się pośmiać, jak i zreflektować nad otaczającą nas rzeczywistością. Zdecydowanie polecam jej przeczytanie.