Simon Beckett - Szepty zmarłych

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Szepty zmarłych (Whispers of the Dead) Autor: Simon Beckett Ilość stron: 256 Wydawnictwo: Amber Rok wydania: 2009 Cena: 39,80 PLN Autor recenzji: „Meggie” Data recenzji: 2014-02-04 Ocena: 90/100

David Hunter, ktĂłrego pracownicza codzienność to styczność ze śmiercią, niosący bagaĹź trudnych Ĺźyciowych doświadczeń – tym razem postanowił odwiedzić miejsce, od ktĂłrego jego profesja się zaczęła. Miejsce, gdzie zdobywał doświadczenie i rozpoczynał swoje badania, czyli Ośrodek Badań Antropologicznych potocznie określany mianem Trupiej Farmy. Czy jednak dane mu będzie odpocząć i nabrać sił po traumatycznych wydarzeniach, w ktĂłrych brał udział? A moĹźe lekarstwem na utracony spokĂłj będzie kolejne dochodzenie, ktĂłre się właśnie rozpoczęło? Dotyczy ono zbrodni tak nieludzkiej, Ĺźe aĹź trudno sobie wyobrazić, Ĺźe popełnił ją człowiek.

„Szepty zmarłych” to kolejna pozycja książkowa, po ktĂłrą sięgnęłam z przyjemnością spodziewając się dobrej lektury. Poprzednia książka, „Zapisane w kościach”, wysoko zawiesiła poprzeczkę i zapadła mi w pamięci na długo.

Okładka oraz tytuł thrillera intrygują i doskonale pasują do tego gatunku literatury. Z początku grafika ważki może wydawać się mało związana z tematem, co zmienia się w trakcie czytania, gdzie przekonujemy się, że pasuje idealnie.

W powieści czytelnik poznaje dalsze losy dobrze juĹź znanej postaci, czyli Davida Huntera. W „Szeptach zmarłych” znajdują się pewne odwołania do historii przedstawionych w poprzednich książkach napisanych przez autora. Przeczytanie ich w odpowiedniej kolejności sprawia, Ĺźe doskonale się komponują, ale nie jest wymagane do tego, aby zrozumieć opisaną w tym tomie historię.



Doktor Hunter to bohater nadal wyrazisty i w pełni prawdziwy poprzez swoje słabości i walkę z przeciwnościami losu. Mroczne wydarzenia, w których centrum się znajdował, sprawiły, że stracił wiarę zarówno w swoje umiejętności, jak i w pracę, którą uważał za powołanie. David ma za sobą traumatyczne przeżycia, ale nie poddaje się i za wszelką cenę próbuje odnaleźć sens w tym, co robi. Historia, której przypadkiem staje się częścią, sprawia, że krok po kroku odzyskuje utracone poczucie własnej wartości. Trafia jednak do miejsca, jak z najgorszych koszmarów i jest poddawany ciężkim próbom charakteru. Autor w ciekawy sposób przedstawił zmagania bohatera z wstrząsającymi wspomnieniami i stopniową odbudowę wiary w siebie.

Akcja książki tym razem rozgrywa się w Tennessee, gdzie, jak wskazywałam wyżej, znajduje się Ośrodek Badań Antropologicznych, zwany często Trupią Farmą. Jest to miejsce dla osoby niezwiązanej z tematem przerażające i szokujące. Niemniej dla ludzi zajmujących się antropologią to obszar idealny do zdobywania wiedzy i doświadczenia w zawodzie. Między innymi w tym miejscu prowadzone są badania dotyczące rozkładu ludzkich zwłok. Może właśnie dlatego David postanowił je odwiedzić. Taki swoisty powrót do korzeni i początków jego kariery jako antropologa sądowego. Do tego wszystkiego rozpoczyna się dochodzenie w sprawie budzącego grozę morderstwa. W trakcie dochodzenia doktor Hunter odnajduje miejsce zdecydowanie bardziej odrażające niż dobrze mu znana Trupia Farma.

Fabuła lektury jest przepełniona mrocznymi zagadkami, których odkrywanie dopasowuje do siebie poszczególne elementy tej pełnej grozy układanki. Pisarz potrafi stopniować napięcie i dozować wrażenia podążając z czytelnikiem w kierunku niemniej zaskakującego zakończenia.

W „Szeptach zmarłych” w odmienny, ale intrygujący sposĂłb został przedstawiony portret psychologiczny mordercy. W części rozdziałów zostały dodane wątki, w ktĂłrych narracja przebiega oczami mordercy, przez co czytelnik poznaje jego myśli czy uczucia, a tym samym powody jego poczynań. Opisy myśli są jednak na tyle niejednoznaczne, Ĺźe nie poznajemy w nich ofiary tylko motywy działania. Jest to niepokojące i sprawiające, Ĺźe napięcie wzrasta. Poza oczywistym juĹź kunsztem pisarskim autora naleĹźy przyznać, Ĺźe bardzo dobrze przygotował on materiał do książki. Wszystkie motywy są dopracowane w najdrobniejszych szczegółach tak, Ĺźe czasem zapomina się, Ĺźe to fikcja literacka.

Simon Beckett miał ciekawy pomysł na książkę i tak jak poprzednio, i tym razem doskonale dobrał scenerię oraz bohaterów. Styl pisarski powoduje, że czytelnik staje się częścią tej budzącej grozę opowieści, a tym samym sprawia, że czyta się ją momentalnie. Kolejna powieść Simona Becketta nie rozczarowała mnie, a jedynie utrwaliła moją wysoką ocenę dla jego twórczości.