SigrĂ­ður HagalĂ­n BjĂśrnsdĂłttir - Ognie

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Ognie (Eldarnir) Autor: SigrĂ­ður HagalĂ­n BjĂśrnsdĂłttir Ilość stron: 370 Wydawnictwo: Literackie Rok wydania: 2021 Cena: 48 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2022-08-09 Ocena: 70/100

Trzęsienia ziemi wstrząsają półwyspem Reykjanes. Wulkany oĹźywają po ośmiu wiekach uśpienia. Nikt nie zna się na tym lepiej niĹź wulkanoloĹźka Anna ArnardĂłttir, dyrektorka Wydziału Nauk o Ziemi. Uczona staje przed najwaĹźniejszym zadaniem w swojej karierze – zapewnieniem bezpieczeństwa i ochrony mieszkańcom Islandii.

Tymczasem jej z pozoru poukładane, stabilne i szczęśliwe Ĺźycie wymyka się spod kontroli. Ukochana Ĺźona z długoletnim staĹźem, matka dwĂłjki dzieci, mieszkająca w pięknym domu od pewnego czasu odczuwa nieracjonalny niepokĂłj. Wszystko zmienia jedno zdjęcie. I fotograf, ktĂłry je wykonał…

Islandia to kraj pozostający poza powszechnym zainteresowaniem, informacje go dotyczące nie zwykły trafiać do codziennych biuletynĂłw informacyjnych, o ile nie cechują się „siłą raĹźenia” właściwą dla oddziaływania na kontynentalną codzienność jak wybuch wulkanu EyjafjallajĂśkull, dostrzeĹźony wszak nie od razu, a w momencie, gdy zaczęto sobie uświadamiać jego wpływ na zamarcie północnoatlantyckiego ruchu lotniczego. Ostatnimi czasy jednak zapanowała specyficzna wręcz moda na ten kraj, przejawiająca się tak w ruchu turystycznym, jak i zainteresowaniu twĂłrczością pochodzących zeń artystĂłw. Ot, choćby taka SigrĂ­ður HagalĂ­n BjĂśrnsdĂłttir doczekała się juĹź trzeciego przekładu w kraju nad Wisłą.

„Ognie” to powieść ze wszech miar współczesna, traktująca o Islandii popandemicznej, prĂłbującej wrĂłcić do normalności. Ów termin w przypadku rzeczonego kraju i zamieszkującej go społeczności nie ma jednak charakteru banalnego, musimy bowiem pamiętać o tym, iĹź dosłownie stanowi on owoc aktywności wulkanicznej, buzującej w trzewiach po dzień dzisiejszy.



Z omawianej pozycji czytelnik nie dowie się niestety zbyt wiele w zakresie jednego z najbardziej frapujących tematĂłw – a mianowicie nie pozna odpowiedzi na zagadkę jak to moĹźliwe, by przy tak niewielkiej liczbie ludności kraj ten był w stanie funkcjonować i zaspokajać wszystkie – nie tylko egzystencjalnie istotne – potrzeby nowoczesnego społeczeństwa.

Zarazem książka ta stanowi kopalnię ciekawostek, dość różnorakiej natury, choć niestety nigdy o bardziej akademickim charakterze, mimo że pierwsze zdania zdają się z reguły sugerować taki właśnie pierwotny zamysł autorski. Nie mogę się pozbyć wrażenia, iż pisarka parokrotnie dokonała niewłaściwym wyborów, niejako umniejszając wartość swej książki.

Lektura „Ogni” połączona ze śledzeniem wiadomości z Islandii – w ktĂłrej właśnie przebudził się wulkan na półwyspie Reykjanes i notowane są wstrząsy o sile przekraczającej 5 stopni w skali Richtera – przynosi ze sobą wraĹźenie obcowania z kasandrycznymi wołaniami, ktĂłre objawiają swą profetyczną moc. Ĺťycząc Islandczykom nieziszczenia się owych przepowiedni Ĺźal trochę, iĹź sama warstwa epicka nie broni się rĂłwnie mocno.