Peter Watts - Ślepowidzenie

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Ślepowidzenie (Blindsight) Autor: Peter Watts Ilość stron: 328 Wydawnictwo: MAG Rok wydania: 2008 Cena: 35 PLN

Świat pełen ludzi wybierających zmianę swojej egzystencji w odbieranie wrażeń przygotowywanych przez komputery. Pozostali, którzy nie zdecydowali się na dołączenie do wygenerowanego Nieba, przekształcają swoje ciała rozmaitymi wszczepami, a seks uprawiany z drugą osobą, a nie komputerowym bootem, traktują jako objaw staroświeckości. Nieliczni zaś zamieniają się w terrorystów i tworząc organizację Realistów próbują sabotażem sprzeciwić się uciekaniu od rzeczywistości mieszkańców Nieba. W takich warunkach na niebie pojawiają się czarne punkty, które równomiernie rozmieściły się nad całą kulą ziemską i jak na komendę spłonęły w atmosferze. Wyglądało na to, że ktoś zrobił nam kosmiczne zdjęcie.

Siri Keeton jest syntetykiem. Zajmuje się przetwarzaniem informacji uzyskiwanej od ekspertĂłw i przetwarzaniem jej w taki sposĂłb, Ĺźeby stała się zrozumiała dla większości przedstawicieli gatunku ludzkiego. Sam nie do końca rozumie to co później objaśnia innym. Zrozumienie takie nie jest mu wcale potrzebne. Jest na tyle dobry w tym co robi, Ĺźe zostaje jednym z członkĂłw załogi Tezeusza – statku, ktĂłry wyrusza w kosmos, aby odnaleźć kosmicznego paparazzi i uzyskać o nim jak najwięcej danych. Siri zaś będzie przekazywał na Ziemię pocztĂłwki z wynikami uzyskanymi przez ekspedycję. PocztĂłwki te nie będą niestety pełne miłych wraĹźeń i serdecznych pozdrowień.



Osobom poszukującym w science-fiction ucieczki od szarego świata, odprężenia i radości ze zwycięstw ulubionych bohaterów odradzam czytanie tej książki. Ani świat nie jest tak bardzo odległy od współczesnych problemów, takich jak wpływ rozwoju technologicznego na wzrost instrumentalizacji ludzkiego życia, czy ucieczka od rzeczywistości za pomocą komputerów, używek i leków, ani bohaterowie nie są specjalnie sympatyczni, a ze zwycięstwami jest różnie. Siri Keeton główna postać tej książki po operacji mózgu dokonanej w dzieciństwie właściwie nie posiada empatii. Nauczył się zachowywać w wielu sytuacjach tak jakby ją miał. Osobiście zajęło mi trochę czasu zanim poznałem go na tyle, żeby wzbudził moją sympatię. Z wampirem dowodzącym operacją jest jeszcze gorzej. Jako owca nie zdobyłem się na wzniesienie się na taką wyżynę, żeby polubić wilka. Skąd na statku wziął się wampir i dlaczego był jego dowódcą? Odpowiedzi znajdziecie w książce jeśli jednak zdecydujecie się ją przeczytać. Zachęcam do tego szczególnie czytelników szukających w literaturze s-f nie tylko akcji, ale także rozbudowanego tła pełnego nawiązań do nauki oraz twórczych przekształceń dzisiejszych teorii fizycznych, biologicznych i astronomicznych. Autor dołożył wiele starań, aby występujące w książce istoty, technologie i wydarzenia miały dobrą podbudowę w naukowej wizji rzeczywistości. Sam przyznaje, że niekiedy naginał niektóre rzeczy dla potrzeb fabuły, ale są to raczej wyjątki potwierdzające regułę. Niekiedy ilość skomplikowanych terminów, mimo regularnie zamieszczanych na różne sposoby objaśnień, przerastała mnie trochę, ale zwykle udawało mi się potraktować tą sytuację jako świadectwo poszerzania własnych horyzontów myślowych, a nie błąd pisarza, który nie dostosował się do poziomu mojej ignorancji.

„Ślepowidzenie” nie jest pozbawione refleksji filozoficznej. Jednym z waĹźnych wątkĂłw tego rodzaju jest rola świadomości w przetrwaniu oraz ocena pozytywnego i negatywnego jej wpływu na Ĺźycie. Dla bohaterĂłw książki nie są to akademickie dyskusje, bowiem udzielona odpowiedĹş będzie miała wpływ na ich przetrwanie w trudnych kosmicznych warunkach. Peter Watts posługuje się przy tym nie tylko sytuacjami i argumentami wymyślonymi przez siebie, ale uĹźywa wielu przykładĂłw neurologicznych pochodzących z literatury naukowej oraz koncepcji i przemyśleń wielu autorĂłw zajmujących się systematycznym badaniem świadomości. Na końcu książki czytelnik znajdzie kilka stron poświęconych inspiracjom i naukowej podbudowie róşnych motywĂłw, ktĂłre znalazły się w książce.

Recenzowana książka nie naleĹźy do literatury łatwej, lekkiej i przyjemnej. Lektura tej pozycji wymaga wysiłku intelektualnego, nagrodą za tenĹźe będzie satysfakcja z poznania interesującej historii, ktĂłra jak mi się wydaje nie zniknie po miesiącu ze zwojĂłw mĂłzgowych pod wpływem kolejnych wraĹźeń, a takĹźe pobudzi do zastanowienia nad wciąż aktualnym pytaniem: „Kim jesteśmy?”.