Matthew Woodring Stover - Bohaterowie umierają

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Bohaterowie umierajÄ (Heroes Die) Autor: Matthew Woodring Stover Ilość stron: 670 Wydawnictwo: MAG Rok wydania: 2009 Cena: 39 PLN

Zaawansowana technologicznie przyszłość i fantastyczny świat pełen wojownikĂłw i magii to przestrzeń, w ktĂłrej osadzona została fabuła książki „Bohaterowie umierają”. Spytacie: jak to moĹźliwe? Matthew Woodring Stover wpadł na świetny, według mnie, pomysł połączenia przeciwstawnych rzeczywistości, ktĂłrych spoiwem jest garstka bohaterĂłw.

RozwĂłj technologiczny, prĂłcz nowoczesnych domĂłw, pojazdĂłw i systemu kastowego, wprowadził rĂłwnieĹź nowy wymiar rozrywki. Połączenie Big Brothera z filmem przygodowym, zwane Przygodami, jest niesamowitym sposobem na spędzenie wolnego czasu. Po pierwsze, uczestnicy są świadkami wydarzeń rozgrywających się w rĂłwnoległym świecie zwanym Nadświatem, po drugie, ich rozrywka nie kończy się na biernym przyglądaniu się, lecz poniekąd stają się bohaterami, wchodzą w ich skĂłrę i myśli, nie ruszając się z fotela. UmoĹźliwia to coś w rodzaju psychicznego nadajnika, ktĂłry posiada kaĹźdy Aktor: poprzez niego zostaje wysłany do Ankhany – fantastycznej krainy, w ktĂłrej prowadzi drugie Ĺźycie. Im ciekawsze i bardziej brutalne, tym lepiej, w końcu widzowie oczekują najsilniejszych wraĹźeń.

Nasz główny bohater – Hari Michaelson – jest najbardziej cenionym i, co najwaĹźniejsze, dochodowym Aktorem. Jego postać znana jako Caine dostarcza niesamowitych odczuć kaĹźdemu, kto się pod nią podłączy. Wszystkie Przygody są oczywiście w pełni kontrolowane i cenzurowane, istnieje nawet moĹźliwość „ściągnięcia’ Aktora z danej przygody, gdy jego postępowanie kłóci się z filozofią Studia. Sam Nadświat jest rzeczywistością jak najbardziej realną – kaĹźda rana otrzymana w walce pozostaje, podobnie jak bĂłl, a śmierć w Ankhanie kończy Ĺźycie Aktora rĂłwnieĹź w realnym świecie. Caine staje przed trudnym zadaniem, gdy jego Ĺźona zostaje odłączona, pozostając jednocześnie w swojej Przygodzie. Taka sytuacja prowadzi do śmierci Aktora – w końcu kaĹźda technologia ma jakieś minusy i, choć rzadko, takie niedociągnięcia mogą mieć tragiczne skutki. Zadanie Hariego wydawać by się mogło dość proste, gdyby nie fakt, iĹź został zmuszony do podpisania kontraktu, w ktĂłrym zobowiązuje się do zabicia obecnego cesarza Ankhany – osobnika niezwykle okrutnego i obdarzonego niewyobraĹźalną mocą. Dostrzegamy tu okrucieństwo Studia, ktĂłre w zgrabny sposĂłb wykorzystuje miłość Hariego do osiągnięcia własnych celĂłw – tyko oni mogą umieścić go w Przygodzie Ĺźony, w zamian mogą więc żądać niemal wszystkiego. Aktorzy pomimo swej sławy, są całkowicie zdani na łaskę Studia, a jego zarządcom zaleĹźy tylko na zyskach i osiągną je za wszelką cenę.



Nie tylko fabuła zasługuje w tej pozycji na pochwałę. „Bohaterowie umierają” to przede wszystkim postacie. Ich kreacja jest wspaniale dopracowana, nie są to płaskie, przewidywalne osobowości, lecz rozbudowane, wielopoziomowe twory (jeśli mogę uĹźyć takiego sformułowania), ktĂłrych poznawanie odbywa się przez całą lekturę. Ukazane są osoby pełne żądzy władzy, dla ktĂłrych pieniądz jest najwaĹźniejszy, osoby, ktĂłre poprzez przynaleĹźność do wyĹźszej kasty wymagają całkowitego posłuszeństwa i szacunku, dla ktĂłrych ludzkie Ĺźycie znaczy tyle, ile zyski jakie ze sobą niesie. Mamy tu takĹźe niezwykle rozbudowany czarny charakter: Berne – główny przeciwnik Caine’a – to człowiek pozbawiony skrupułów, dewiant seksualny, niesamowicie brutalny, czerpiący ekstatyczną przyjemność z zadawania bĂłlu. No i oczywiście sam Caine – jak przystało na głównego bohatera, postać najbardziej rozbudowana. Zimnokrwisty cynik, kochający walkę, bezwzględny profesjonalista w kaĹźdym calu, ktĂłry nie cofnie się przed niczym by wykonać zadanie. Człowiek, ktĂłremu obce są wyrzuty sumienia, ktĂłry zabijając odczuwa jedynie dzikość i podniecenie walką. To postać niezwykle wręcz podobna do Berne’a – tym, co ich odróşnia, jest brak sadyzmu w poczynaniach Caine’a, uczciwość, rzetelna samoocena i zdolność do odczuwania czegoś więcej niĹź nienawiści i chęci mordu. Takie dogłębne, psychologiczne wręcz przedstawienie postaci świadczy o niezwykłym talencie Stovera i wpływa na realizm całej powieści.

„Bohaterowie umierają” mogą spotkać się z krytyką za wszechobecną przemoc – jednak w świecie wykreowanym przez autora nie moĹźe jej zabraknąć, twarde walki o władzę, pieniądze i, przede wszystkim, przeĹźycie nie należą do przyjemnych. Gdyby Stover pokazał to wszystko w ugrzeczniony sposĂłb, jego powieść straciłaby na realizmie. Szczegółowe opisy walk, zadawanych ran, przemocy seksualnej są ukazane w prawdziwej formie. Emocje i myśli bohaterĂłw podczas zadawania ran nie należą do „ładnych” i szlachetnych – czy to jednak świadczy o chęci szokowania czy teĹź sadyzmie autora? Moim zdaniem nie. Mając do wyboru czytanie delikatnych, ładnych i spokojnych opisĂłw oraz brutalnych, okrutnych i niekiedy odraĹźających, zdecydowanie stawiam na to drugie, bo wyznacznikiem dobrej powieści jest dla mnie realizm a nie pisanie tak, by przypadkiem kogoś nie urazić.

Książka podzielona została na rozdziały odpowiadające dniom, w ktĂłrych Caine przenosi się w Przygodę swojej Ĺźony. Na początku mamy prolog, w ktĂłrym poznajemy głównego bohatera i dwa światy, w ktĂłrych rozgrywać się będzie fabuła. Oczywiście nie wszystko jest od razu wyjaśnione – przez całą powieść wciąż dowiadujemy się nowych rzeczy zarĂłwno o realnym świecie, jak i o Ankhanie. Wydarzenia następuj jedno po drugim, wciąż trzymając w napięciu, nie zdradzając przebiegu dalszych wydarzeń, dzięki czemu książkę czyta się z zainteresowaniem. Pomimo sporej objętości nie czułam ani znuĹźenia, ani chęci przyspieszenia zakończenia. Jedyne, do czego mogę się naprawdę przyczepić to okładka – chyba pierwszy raz muszę powiedzieć, Ĺźe MAG kompletnie się nie popisał. Postać ukazana na ilustracji wydaje mi się nienaturalna w swojej pozie, w dziwny sposĂłb wydłuĹźona, a tło, ktĂłrym jest prosta, czerwona kotara nie naleĹźy do chwytliwych. Kolory gryzą się ze sobą i są jakby wyblakłe. Czcionka tytułu stanowczo przekombinowana – dziwne przeciągnięcia liter są brzydkie i patrząc na nie mam wraĹźenie, Ĺźe z braku lepszego pomysłu, dorysowano bezsensowne przedłuĹźenia.

Poza tym książka zdecydowanie jest godna polecenia – świetna fabuła, interesujące połączenie dwĂłch przeciwstawnych światĂłw i genialna kreacja bohaterĂłw – Stover pokazał, Ĺźe jest niezwykle utalentowanym pisarzem i choć jego poprzednie dzieła nie zachęciły mnie do czytania, tak „Bohaterowi umierają” stała się jedną z moich ulubionych pozycji.