Marcin Wolski - Drugie Ĺźycie

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Drugie Ĺźycie Autor: Marcin Wolski Ilość stron: 379 Wydawnictwo: Zysk i S-ka Rok wydania: 2009 Cena: 29,90 PLN

Któş z nas nie marzy o wiecznej młodości, zdrowiu i bogactwie? Czy jesteśmy w stanie wyobrazić sobie, Ĺźe owe „dary” mogłyby spaść na nas w najmniej oczekiwanym momencie Ĺźycia? Czy udĹşwignęlibyśmy taki „bagaĹź”? Oto zwykły śmiertelnik zyskuje bogactwo, a wkrĂłtce - niczym Faust Goethego - młodość. I zdawałoby się, Ĺźe wszystko powinno być juĹź jasne i proste. Jednak z bogactwem lekko nie bywa, o czym przekonuje się Antoni Jurkowski, bohater powieści.

Nie jest prawdą, iĹź czasy obecne są szare, pozbawione jakiejkolwiek magii, ktĂłrą znaleźć moĹźna w odległych galaktykach czy innych Shire’ach. Poniekąd Ĺźycie kaĹźdego z nas, składające się z wielu zupełnie bagatelnych wydarzeń potrafi stworzyć wcale zajmującą opowieść, godną przelania na papier. A niewątpliwie talent tak do spostrzegania owej niecodzienności w codziennych losach człowieczych, jak teĹź ubrania jej w słowa posiada Marcin Wolski, ktĂłry na koniec mijającego właśnie roku uraczył nas swoją kolejną opowieścią.

Stwierdzenie, iż Antoni Jurkowski nie jest nikim niezwykłym byłoby nie tylko banałem, ale wręcz eufemizmem, a to z tego prostego powodu, iż stanowi on wręcz ucieleśnienie szarzyzny i przeciętności, obdarzonej wręcz zdolnością do zmarnotrawienia wszelkich choćby iluzorycznych szans na dokonanie czegokolwiek niezwykłego. Ot, historia kilku tysięcy zwykłych dni, rozciągniętych między poczęcie a śmierć.

Tyle Ĺźe tuĹź przed wizytą Pani z Kosą staje się w końcu coś zupełnie nieprawdopodobnego , a Ĺźycie – a właściwie jest pozostałości – schorowanego starca ulega wywrĂłceniu o co najmniej 900 stopni. Otóş nasz bohater wskutek nieprawdopodobnego przypadku dziedziczy ogromną fortunę, ktĂłra daje mu szansę na udzielenie kilku odpowiedzi inaczej, niĹź dotychczas żądał tego Los.



Wielką, zaiste naprawdę ogromną zaletą wszystkich książek Wolskiego jest sposĂłb, w jaki konstruuje on profile psychologiczne swoich postaci, wskazuje nam przyczyny określonych cech postaci, jak teĹź wpływ tychĹźe na dalsze poczynania postaci. Nim właściwie cokolwiek „zacznie się dziać”, wiemy juĹź, Ĺźe postawione przed danym bohaterem wybory będą dla niego zupełnie niestandardowo, przez co tylko wzrasta zaciekawienie.

Co więcej, ani przez moment nie prowadzi to do nudy, w Ĺźadnym miejscu bowiem nie moĹźna uczciwie narzekać na „dłuĹźyzny”, takoĹź osoby po dziś dzień potrafiące zbudzić się w środku nocy oblane perlistym potem na samo wspomnienie opisĂłw przyrody z książek Kraszewskiego czy innych „Nocy i dni” absolutnie nie mają się czego obawiać - Wolski potrafi w ciekawy sposĂłb przedstawić nawet udzielanie korepetycji z języka francuskiego.

Niestety, przyjemność z lektury „Drugiego Ĺźycia” wraz z kolejną i kolejną stroną jest coraz większa… aĹź nagle czytelnik odkrywa, Ĺźe właściwie dalszy rozwĂłj fabuły jest nie tylko w pełni przewidywalny, to takĹźe, co gorsza, zupełnie nieprawdopodobny czy to psychologicznie, czy to faktograficznie, a to za sprawą jeszcze bardziej niezwykłej deus ex machina, niĹşli rozpoczynającej samą książkę.

Zupełnie juĹź na marginesie pozostawiam okoliczność, iĹź właściwie cała intryga tak naprawdę znajdowała bardzo proste – z punktu widzenia niĹźej podpisanego prawnika z wykształcenia – rozwiązanie zwące się wydziedziczeniem. AĹź dziw, Ĺźe głównemu bohaterowi nie podpowiedział tego adwokat z prestiĹźowej amerykańskiej kancelarii, wszak będący jego pełnomocnikiem…

„Drugie Ĺźycie” jest książką bardzo nierĂłwną – lektura trzech pierwszych ćwierci nie dość, Ĺźe wzbudza apetyt na więcej, to sama w sobie stanowi całkiem smakowitą ucztę, choć i tam moĹźna dostrzec ślady nici, ktĂłrymi szyta jest opowieść. Niestety zakończenie zupełnie nie przystaje do poprzedzającej je części, sprawiając wraĹźenie nadmiernie uproszczonego i zbyt widocznie ukierunkowanego na happy-end. Ale kto tak naprawdę nie lubi szczęśliwych zakończeń?