Kinga Bochenek - Zrodzony, by służyć

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Zrodzony, by słuĹźyć Autor: Kinga Bochenek Ilość stron: 292 Wydawnictwo: SuperNOWA Rok wydania: 2008 Cena: 29,99 PLN

Żądny wiedzy czarodziej, oraz dziki wojownik – dwie kompletnie róşne postaci, charaktery. Bohaterowie dwĂłch odrębnych opowiadań, składających się na „Zrodzonego by słuĹźyć” Kingi Bochenek. Nic ich nie łączy, tak jak i nic nie łączy tych dwĂłch opowieści – co więc kierowało autorką aby umieścić ich w jednej książce? Ja się tego nie dowiedziałam, ale moĹźe Wam się poszczęści.

Rastan jest młodym adeptem sztuki magicznej, poszukującym wiedzy, dla którego najwyższą wartość przedstawiają książki. Wysłany przez swojego mistrza do pracy przy kopiowaniu ksiąg w bibliotece mon Hierro bardziej przykłada się do zgłębiania tajemniczej księgi w czarnej okładce, nie zdradzającej ani autora ani tytułu. Jest w niej coś tajemniczego, nie od razu Rastan jest w stanie zrozumieć o czym lub o kim traktuje. Najdziwniejszy jest jednak fakt, że po jej zamknięciu ulatują z pamięci wszelkie zdania jakie zostały przeczytane. To właśnie ona prowadzi go przez życie. Ona i Śmierć. Ta druga bawi się młodym czarodziejem, wysyła go w miejsca gdzie zbiera swe żniwo a ten robi wszystko by jej przeszkodzić. Trzeba przyznać autorce, że zakończenie tej opowieści jest majstersztykiem. Niebanalne, idealnie dobrane do całego klimatu, pozostawiające uczucie, że tak właśnie miało być.



„Joene hana” to drugie opowiadanie. Jego bohaterem jest Szorkaan, wojownik i przywĂłdca. Podczas wyprawy napotyka na swej drodze kobietę, ktĂłra będzie dla niego zgubą. Nie patrząc na konsekwencje, chyba nawet nie zastanawiając się nad tym co robi, Szorkaan podąża w ślad za nią. Na długi czas opuszcza ukochany step, swych pobratymcĂłw, tylko po to by być blisko swej miłości. Brzmi to moĹźe jak tani romans, ale nim nie jest. Dzikość bohatera, wydarzenia, ktĂłre przypadają mu w udziale oraz inne od spodziewanego przez czytelnika zakończenie stawiają tą opowieść z dala od półki z romansidłami.

Autorka nie stroni od długich i szczegółowych opisĂłw natury, uczuć bohaterĂłw. Opowieści podzielone są na kilka rozdziałów, język jest łatwy i przyjemny w odbiorze. Wszystko wydaje się w porządku, jednak brakuje mi w tym „tego czegoś”. Sama magia jest potraktowana bardzo ogĂłlnikowo, więcej tu zielarstwa, jarmarcznych sztuczek niĹź potężnej magii rodem z fantasy. Krainy, po ktĂłrych wędrują nasi bohaterowie nie przedstawiają sobą niczego nowego, ot zwykłe lasy, parę wiosek – nic godnego uwagi. Ale moĹźe takie było zamierzenie autorki? MoĹźe to fabuła i bohaterowie mieli być na pierwszym planie i nic nie powinno zakłócać nam skupienia się właśnie na nich?

Na zakończenie powiem tylko, że pomimo braku innowacyjności, jest coś w tych opowiadaniach co powoduje, że zachęcam każdego do zapoznania się z nimi. Wyczuwam w nich nutę filozoficznych rozważań autorki, w które warto się zagłębić.