John Robert King - Zakładnicy Krwi

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Zakładnicy Krwi (Blood Hostages) Autor: John Robert King Ilość stron: 313 Wydawnictwo: ISA Rok wydania: 2004 Cena: 26,90 PLN

Aereas nie wiedział nic na temat sfer i ich złych mieszkańców... dopóki para gargulców w służbie ośmiorękiego boga nie porwała jego wuja. Podążając śladem nieziemskich porywaczy, Aereas i jego kuzynka Nina wkraczają w dziwne i szalone światy wykraczające poza ludzką wyobraźnię. Chłopak dowiaduje się, że porwanie wuja jest częścią znacznie większego planu, mającego na celu zmianę przebiegu toczonej przez biesy Wojny Krwi i uwolnienie niewypowiedzianego zła.

Świat Sfer to jeden z najciekawszych światów fantasy. Jego wyjątkowość polega na tym, iż właściwie obejmuje on sobą wszystkie inne światy, umożliwia przemieszczanie się pomiędzy nimi. Niestety tylko teoretycznie, prawo autorskie bowiem co do zasady zabrania tego rodzaju wędrówek.

Nie zmienia to jednak faktu, iĹź same Sfery stanowią aĹź nazbyt obfite ĹşrĂłdło do czerpania. Niestety, z mało dla mnie zrozumiałych przyczyn, nie cieszą się one aĹź taką popularnością, jak inne, bardziej „klasyczne” uniwersa fantasy.



„Zakładnicy Krwi” są pierwszą częścią jedynej wydanej na rodzimym rynku serii, ktĂłrej akcja ulokowana jest w Sigil „i okolicach” – „Wojen Krwi”. Obawiam się zresztą, iĹź tej krwi w tytułach juĹź jest zbyt wiele i tylko moĹźe to raczej zniechęcić potencjalnych czytelnikĂłw, niĹź skłonić ich do sięgnięcia po niniejszą pozycję.

Akcja rozpoczyna się dość nietypowo, bowiem nawet nie porwaniem, lecz informacją o porwaniu. Trochę utrudnia to „wdroĹźenie się” w lekturę, sprawia nieco sztuczne wraĹźenie. Co więcej, przeĹźycia głównych bohaterĂłw, ich sposĂłb zachowania się zdaje się nieco zanadto „książkowy”, niezbyt spĂłjny i – co najgorsze – psychologicznie wiarygodny.

O dziwo, dalej jest juĹź nieco lepiej i trend ten utrzymuje się właściwie do ostatniej strony recenzowanej pozycji. PoszczegĂłlne postacie nabierają głębi, akcja rozmachu, zaś oglądane Sfery coraz bardziej intrygują oraz frapują. MoĹźe nieco zbyt „pusta” zdaje się Gehenna, ale to chyba przez obecność wypełniającego ją Sung Chianga, jej pana i władcy, zabawiającego się z armiami baatezu i tanar’ri niczym pacynkami. Ale juĹź wizja sfery sześćset sześćdziesiątej piątej Otchłani swoją prostą i błyskotliwą pomysłowością naprawdę robi wraĹźenie. Namacalnie czytelnik wręcz czuje na sobie pęd wiatru.

„Zakładnicy Krwi” nie są książką wybitną, acz sięgając po nią obawiałem się zupełnie sztampowego „produkcyjniaka”, pisanego na wyraĹşne zamĂłwienie, pozbawionego jakiegokolwiek polotu. I o ile pierwsze rozdziały potwierdzały moje obawy, dość niespodziewanie odnalazłem w następnych magię Planescape. Lektura ta to jednak coś więcej niĹşli tylko strata czasu.