Joe Abercrombie - Ostrze

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Ostrze (The Blade Itself) Autor: Joe Abercrombie Cykl : Pierwsze Prawo (The First Law) Ilość stron: 702 Wydawnictwo: Mag Rok wydania: 2019 Cena: 49,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2020-02-05 Ocena: 75/100

Logena Dziewięciopalcego, cieszącego się złą sławą barbarzyńcę, opuszcza w końcu szczęście. Czeka go los martwego barbarzyńcy, który pozostawi po sobie tylko pieśni i równie martwych przyjaciół. Jezal dan Luthar, uosobienie egoizmu, żywi jedno pragnienie: odnieść zwycięstwo w kręgu szermierczym. Lecz zbliża się wojna, a na polach bitewnych lodowatej Północy walczy się według brutalniejszych zasad niż w turnieju. Inkwizytor Glokta, kaleka, który stał się oprawcą, nie ucieszyłby się z niczego bardziej niż z widoku Jezala powracającego do domu w trumnie. Z drugiej strony człowiek ten nienawidzi każdego. Konieczność tępienia zdrady w sercu Unii, przesłuchanie za przesłuchaniem, nie zyskuje mu przyjaciół, a kolejne zwłoki pozostawiają za sobą ślad, który może doprowadzić do samego skorumpowanego serca rządu - jeśli Glokta utrzyma się dostatecznie długo przy życiu, by owym tropem podążyć...

Kto jak kto, ale inkwizycja do dnia dzisiejszego nie ma specjalnie dobrej opinii, na co zresztą sobie nie bez trudu zapracowała. RĂłwnieĹź łupieĹźczy berserkowie w rodzaju wikińskich najeĹşdĹşcĂłw mimo wszystko zwykli wzbudzać niespecjalnie pozytywne uczucia. A chyba juĹź nikogo tak nie zwykło się nie znosić, co pełnych arogancji przedstawicieli tzw. złotej (czy bananowej) młodzieĹźy, przekonanej, iĹź z samego faktu stosownego urodzenia świat winien kłaniać się jej w pas. W konsekwencji trudno się dziwić, Ĺźe to właśnie do toposĂłw tych postaci postanowił odwołać się Joe Abercrombie – czyniąc jednak z nich właściwie bohaterĂłw.

Już na wstępie należy oddać autorowi, iż zgodnie z popularnymi ostatnimi czasy wzorami (nade wszystko właściwymi dla pewnego mieszkańca Santa Fe) w istocie czytelnik zostanie skonfrontowany z losami znacznie większej liczby osób, obserwując świat ich oczami i zgłębiając ich motywacje. Osoby te bynajmniej nie skłaniają się ku przyjacielskim relacjom ze sobą, wchodząc w takie czy inne interakcje.



W przypadku „Ostrza” brakuje jednak prawdziwego psychologicznego zgłębienia prawdopodobieństwa motywacji targających poszczegĂłlnymi postaciami, jak teĹź wydarzeń, ktĂłrych mniej czy bardziej mimowolnymi bohaterami się one staną. MoĹźna odnieść wraĹźenie, iĹź autor bardzo się starał urozmaicić róşnorodność prezentowanych osobowości, zapewne rĂłwnieĹź w kolejnych tomach nieco uwiarygodni ich konstrukcję, tym niemniej w przypadku samej tej pozycji pozostawia czytelnika z pewnym zwątpieniem w logikę całości.

Podobnie rzecz się ma z konstrukcją uniwersum jako takiego. Czytelnik odnajduje w nim elementy znane sobie z historii powszechnej, acz przedefiniowane przez twĂłrcę, ktĂłry jednak na tyle spłyca szereg „marginaliĂłw”, iĹź pozostawia czytelnika w zwątpieniu wobec ich istnienia. Nie tak łatwo jest stworzyć kompletny (wszech)świat…

Lektura „Ostrza” mimo wszystko dostarcza jednak wiele przyjemności, czy nawet satysfakcji. Całość nie prezentuje się specjalnie zaskakująco czy nowatorsko, jawi się jednak jako mimo wszystko utwĂłr znacznie bardziej zaawansowany niĹşli czysto merkantylny produkcyjniak. Od samego początku nie ma rĂłwnieĹź wątpliwości, Ĺźe sam w sobie nie stanowi choćby częściowo kompletnej historii, oby więc kontynuacja okazała się wartą poświęconego czasu.