Jarosław Grzędowicz - Wypychacz zwierząt

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Wypychacz zwierzÄ t Autor: Jarosław Grzędowicz Ilość stron: 469 Wydawnictwo: Fabryka Słów Rok wydania: 2008 Cena: 29,99 PLN

Cudze chwalicie, swego nie znacie. To smutne powiedzenie nasuwa mi się za kaĹźdym razem, gdy zaglądam do róşnych dyskusji poświęconych literaturze fantastycznej. UĹźytkownicy takich forĂłw wychwalają Pratchetta, Tolkiena, Bradbury’ego… Słusznie, ci autorzy są doskonali, jednak o polskiej fantastyce nie mĂłwi się tam wcale, a jeśli juĹź, to przewaĹźnie w słowach pełnych pogardy. Cóş… MoĹźe i jestem laikiem, ale nie sądzę, Ĺźeby nazwiska takie jak Lem, Patykiewicz, Sapkowski, czy opisywany tu Grzędowicz, na takie słowa zasługiwali.

Nie da się ukryć, Ĺźe spod piĂłra tego ostatniego wychodzą same perełki. I nie chodzi tu tylko o niezliczoną ilość SfinksĂłw, ZajdlĂłw i wielu innych nagrĂłd. KaĹźde opowiadanie, czy kolejna część „Pana Lodowego Ogrodu” po prostu miaĹźdżą swoją formą. Pozornie proste historyjki, potrafią mocno wejść w psychikę i dać sporo do myślenia. A to nie kaĹźdemu pisarzowi się udaje.

Prezentowana tu antologia zawiera 13 opowiadań o róşnorodnej treści i tematyce. NiektĂłre to klasyczne short stories, czyli krĂłtkie formy, inne to rozbudowane opowieści, pełne wątkĂłw pobocznych. KaĹźdy na pewno znajdzie tu coś dla siebie. MoĹźna tam obejrzeć pracownię tytułowego wypychacza zwierząt, zostać członkiem załogi niemieckiego U-Boota, walczyć o przetrwanie w Syberii, a takĹźe skosztować wĂłdkę, ktĂłrej smak i aromat moĹźna poczuć tylko jeden raz w Ĺźyciu. Dwa z nich, „Wilcza Zamieć” oraz „Buran wieje z tamtej strony”, to teksty nagrodzone wyĹźej wymienionymi Zajdlem i Sfinksem. Ponadto, drugie z nich dedykowane jest niestety zmarłemu, rosyjskiemu pisarzowi fantastyki – Kirowi Bułyczowowi.



Lektura poszczegĂłlnych opowiadanek ujawnia nam świat pełen paradoksĂłw, w ktĂłrym zamiast bieli i czerni występują róşnorakie odcienie szarości. W światach Grzędowicza pod znakiem zapytania stoi rola ludzkiego rozumu i jego moĹźliwości do szeregowania faktĂłw na fikcyjne i rzeczywiste. Widać spore zainteresowanie autora w tematyce czasoprzestrzeni i wielowymiarowości wszechświata. Przenoszenie się w czasie, czy kontakt z innymi, czasem baśniowymi światami, pojawiają się w większości tekstĂłw antologii. No i na pozĂłr błaha działalność jednostki, ktĂłra moĹźe obalić imperium przesuwając kamień, bądĹş donośnym pierdnięciem podczas libacji w podrzędnej warszawskiej knajpie, spowodować potężną lawinę śnieĹźną w Himalajach. Ci, ktĂłrzy oglądali „Efekt Motyla”, albo nawet ostatniego „Shreka”, wiedzą, o co chodzi.

No i oczywiście wszechobecna groza i niepewność, która pozornych twardzieli potrafi zdegradować do mizernego wymoczka robiącego pod siebie. Jak zatem widać, różnorodność tematów i stylów nie pozwala Grzędowicza zaszufladkować do konkretnego stylu. Jest to literatura wymagająca myślenia, ciężka w odbiorze, za to fascynująca i pozwalająca poszerzyć własne horyzonty. Na pewno nie jest to przyjemna książeczka, która podczas lektury przy kawce pozwoli nam zapomnieć o nadchodzącej jesiennej szarudze. Aha, uczącym się do matury lub do sesji też nie polecam, ci swoje myślenie muszą póki co przerzucić na inne tory.