Jack Campbell - Zaginiona flota. Nieustraszony

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Zaginiona flota. Nieustraszony (The Lost Fleet: Fearless) Autor: Jack Campbell Ilość stron: 458 Wydawnictwo: Fabryka Słów Rok wydania: 2008 Cena: 33,90 PLN

Kolejna część bardzo dobrego cyklu „Zaginiona Flota” stworzonego przez J. Campbella znĂłw zabiera nas na pokład statku flagowego floty sojuszu „Nieulękłego” gdzie Ĺźywa legenda prowadzi flotę skazaną na zagładę. Jak tym razem kapitan „Black Jack” rozwiąże problemy i zagroĹźenia czyhające na flotę w mroĹşnej pustce kosmosu?

Przyznam się szczerze, Ĺźe byłem pełen obaw względem kolejnego tomu, bałem się, iĹź autor w następnym tomie pĂłjdzie na łatwiznę i po prostu doda więcej zwycięskich potyczek, co zamiast podnieść poziom książki po prostu zepsuje całą historię. Jednak okazało się, Ĺźe Campbell pokazał kunszt i znĂłw stworzył dobrą książkę. OprĂłcz tego co było wcześniej dodał kilka nowych wątkĂłw oraz rozwinął te ktĂłre zostały rozpoczęte w poprzednim tomie. Dodatkowo Ĺźeby od początku nie było zbyt sielankowo wprowadził nowego bohatera, ktĂłry wzmocni przeciwnikĂłw naszego kapitana. Dzięki uwolnieniu jeńcĂłw z obozu do słuĹźby powraca „Waleczny Falco”, fanatyk o IQ sprĂłchniałego pniaczka, a jakby tego było mało jest on przekonany o swej nieomylności. Mimo swego „ograniczenia” udaje się mu dokonać przekrętu, ktĂłry moĹźe doprowadzić do zagłady całej floty.



Kolejną nowością jest motyw miłosny. Nasz kapitan w końcu przełamuje swĂłj opĂłr przed zawieraniem nowych znajomości w obawie przed ich kolejną utratą. Zaskoczeniem dla mnie był fakt kto został „kochanką” naszego bohatera. Osobiście uwaĹźałem, Ĺźe zostanie nią kapitan Desjani, a tymczasem to „stanowisko” zostało obsadzone przez „Ĺťelazną Damę” Victorię Rionę. Co tym bardziej dziwi znając jej uprzedzenia do nowego dowĂłdcy floty oraz nastawienie co do niektĂłrych jego decyzji. Ale czy związek ten ma szanse przetrwać czy jest tylko chwilowym związkiem?

OprĂłcz tego autor postanowił ruszyć motyw trzeciej nieludzkiej strony konfliktu, strony być moĹźe najniebezpieczniejszej. Dzięki uwolnieniu jeńcĂłw udaje się im takĹźe zdobyć informacje przechowywane w bankach danych dowĂłdcĂłw obozu. Wynika z nich, Ĺźe Syndykat w ciągu ostatnich kilku lat porzucił wiele nadgranicznych planet (będących ostatnimi placĂłwkami ludzkimi przed niezbadanymi jeszcze terenami kosmosu), informacja ta potwierdza zasłyszane wcześniej plotki. Ale naprawdę ciekawie robi się wtedy gdy wychodzi na jaw, Ĺźe obca cywilizacja przekazała ludziom (bez jej wiedzy na ten temat) tajemnice być moĹźe najpotężniejszej broni w całym wszechświecie (wybuch supernowej przy mocy tej broni jest jak zapałka przy słońcu). I znowu nasz kapitan staje przed nowym dylematem: czy po powrocie na teren sojuszu poinformować o tym przełoĹźonych i doprowadzić do zagłady całego znanego ludziom wszechświata (wiadomo, dajcie super broń wojskowym, ktĂłrzy przegrywają) albo zataić tą wiadomość i być moĹźe pozwolić na upadek sojuszu (nie mając pewności, Ĺźe syndycy nie odkryją tej broni sami). I tu nasuwa się pytanie: dlaczego ta wiedza została nam wydana, czy jest to rodzaj „konia trojańskiego”, dzięki ktĂłremu ludzie sami mają się wytłuc, a moĹźe obcy (jako nacja pokojowa) nie wzięli pod uwagę moĹźliwości wykorzystania swego daru jak apokaliptycznej broni? Jedynym rozwiązaniem jest przeczytanie tego tomiku.

Teraz czas na moją skromną ocenę tego tomu historii. Według mnie książka trzyma styl i fason swojej poprzedniczki, a zarazem wprowadza nowe ciekawe wątki jednocześnie sprawiając, że kolejne bitwy w przestrzeni są dalej tak samo pasjonujące a nie nużące i sztampowe. Co tu dużo pisać, jak stwierdziłem przy okazji recenzji poprzedniej części jest to twór łatwy i przyjemny w odbiorze z jasnymi podziałami na dobro i zło. Dla fanów tego rodzaju książek i filmów pozycja obowiązkowa do przeczytania. W mojej prywatnej ocenie 5+/6, tym razem oczko wyżej za bardziej rozbudowaną fabułę oraz spójność wątkową pomiędzy tomami.