Jacek Dukaj - Inne Pieśni

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł ksiÄ Ĺźki: Inne Pieśni Gatunek: fantastyka filozoficzne Wydawca: Wydawnictwo Literackie Rok wydania: 2003 Ilość stron: 629 Cena: niecałe 30 złotych

Jacek Dukaj nie pisze prostych powieści. W jego historiach zawsze jest coś więcej niĹź „tylko” fantasy. „Inne Pieśni” nie są wyjątkiem od tej reguły. JuĹź we wstępie widać, Ĺźe czerpie z „Ferdydurke” Witolda Gombrowicza. Powiązania są aĹź nadto widoczne. RozwaĹźania na temat Formy i Materii wypełniającej tą Formę. Na ile sami tworzymy własną Formę, a na ile jesteśmy modelowani przez Formy innych. Albowiem zawsze wpływamy na siebie nawzajem. Jednak czy ten proces zachodzi spokojnie? Czy moĹźna narzucić komuś Formę pokojowo? Jak Ĺźyć wśrĂłd innych ludzi i samemu nie zostać odmienionym? Autor odpowiada na te wszystkie pytania, wystarczy tylko uwaĹźnie przeczytać książkę i poświęcić chwilę czasu na przemyślenie zapisanych tam słów. Jednak nic nie jest proste, wymaga zastanowienia. Bo czy moĹźna poznać to co inne niezrozumiałe?

Na potrzeby tej powieści Jacek Dukaj stworzył nową rzeczywistość, w niewielkim tylko stopniu opierając się na realnym świecie. W jego uniwersum to kultura grecka odcisnęła największe piętno na świecie, widać to we wszystkich dziedzinach życia. A zwłaszcza w języku i kulturze. Przy opisywaniu świata i wydarzeń autor używa wielu greckich pojęć, nierzadko też tworzy neologizmy wzorowane na grece. Jest to czasami męczące, ale uzasadnione.



Historia potoczyła się zupełnie innymi torami niĹź w naszych realiach. Podział geopolityczny wygląda więc duĹźo inaczej niĹź ten znany nam z atlasĂłw. W świecie tym nie mogło zabraknął rĂłwnieĹź magii, choć jest to bardzo nietypowa jej odmiana. NiektĂłrzy ludzie bowiem urodzili się z umiejętnością (mniejszą lub większą) panowania nad Formą i Materią. Oni to są najbardziej powaĹźani w społeczeństwie. OprĂłcz władcĂłw „normalnych” (krĂłlĂłw, sułtanĂłw etc.) są rĂłwnieĹź władcy Formy, kratistosi i kratisty, ktĂłrych wpływy mogą sięgać na olbrzymie odległości. To właśnie kratisto ma największą władzę nad narodami znajdującymi się w zasięgu jego Formy. To ścierające się wpływy władcĂłw Formy wywołują wojny i wszelkiego rodzaju konflikty. Pod ich wpływem konwencjonalne wojska walczą ze sobą, bez opieki swojego kratisto ludzie są bezradni.

Główny bohater, Hieronim Berbelek, był wielkim strategosem, jednak opuszczony przez swojego kratisto dostał się pod Formę przeciwnika. Jako jedyny przeżył oblężenie Kalenicy, lecz z genialnego stratega i charyzmatycznego dowódcy stał się wrakiem człowieka. Zupełnie załamanym psychicznie. Z czasem, powoli, częściowo dochodzi do siebie i zaczyna prowadzić życie zwykłego kupca. Jednak nie jest on już tym Hieronimem sprzed Kalenicy. Forma nieprzyjaciela, Czarnoksiężnika, odcisnęła się na nim w widoczny sposób, złamała go. Co może sprawić by wrócił do swojej Formy? Czy romans na safari (dżurdży) i pobyt z dziećmi wystarczy?

Autor miał świetny pomysł na przebieg fabuły. Jest ona ciekawa, wciągająca, miejscami trudno się oderwać od książki ciągle kusi by przeczytać – „jeszcze stronę”, „jeszcze dwie”, „tylko do końca rozdziału”. Tą książkę na pewno warto przeczytać. Nie jest ona łatwa, ani „cukierkowo słodka” (jak u Tolkiena), miejscami wręcz bywa niesmaczna. Normą w niej jest by ktĂłremuś z pobocznych bohaterĂłw wyrosła, na przykład, trzecia ręka na udzie. Lecz to rĂłwnieĹź stanowi jej urok. NaleĹźy przeczytać ją bardzo uwaĹźnie, by poznać wszystkie strony opowieści. Nie będzie to proste, pisana jest językiem normalnym dla tamtego świata. Potrzeba więc będzie rozdziału albo dwĂłch aby wczuć się w ten klimat. Historię autor opisuje w sposĂłb ciekawy, nie ma miejsca na nudę. ChociaĹź są chwile wytchnienia od szybszej akcji. Problem przybierania Formy jest tu przedstawiony ciekawiej niĹź w „Ferdydurke” i to „Inne Pieśni” mogłyby zostać lekturą szkolną zamiast dzieła Gombrowicza. OgĂłlnie podsumowując naleĹźy przeczytać „Inne Pieśni” mimo, Ĺźe nie jest to fantasy rozrywkowe. Określiłbym je mianem fantasy filozoficzne. Czasami warto przeczytać ambitną książkę, a „Inne Pieśni” takie właśnie są.

Zresztą ilość wyróżnień mówi sama za siebie:



Plusy:

wciągająca, niebanalna fabuła

ciekawy, niekonwencjonalny świat

filozofia zaserwowana w przystępny sposób

Minusy:

olbrzymie ilość greckiego słownictwa

Książka otrzymuje 9 w dziesięciostopniowej skali wg Kahzada.

---

E-mail autora: Jakub "Kahzad" Olejnik

---