Ireneusz Twardowski - Interwencja Soni

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Interwencja Soni Autor: Ireneusz Twardowski Ilość stron: 440 Wydawnictwo: PrĂłszyński i S-ka Rok wydania: 2008 Cena: 32,50 PLN

„Interwencja Soni” to kontynuacja wydanego w lutym 2008 roku „Archiwum Soni” autorstwa Ireneusza Twardowskiego. Obie pozycje naleĹźy sklasyfikować jako powieść sensacyjną, jednak w „Interwencji” doszukamy się elementĂłw sci–fi, motywĂłw religijnych, oraz sporej dawki obyczaju.

Głównym elementem fabuły jest groĹşba ataku terrorystycznego na Polskę. Wysuwa ją Bin Laden dając naszemu wojsku czas do końca roku na wycofanie się z Afganistanu. Na przeszkodzie staje organizacja MANUS – zlepek wyszkolonych, inteligentnych i potrafiących poradzić sobie w kaĹźdej sytuacji ludzi. Jak dla mnie mało pasjonujące, temat do mnie nie przemawia, wydaje się zbyt oklepany, ale to tylko moje subiektywne odczucia. Nie moĹźna jednak odmĂłwić autorowi umiejętności trzymania czytelnika w napięciu. Częste zwroty akcji, niespodziewane odkrycia, porywające burze mĂłzgĂłw – to nieodłączne elementy dobrej sensacji.

PrzejdĹşmy teraz do bohaterĂłw. Adam – dziennikarz śledczy, rozpoznawalny na ulicy, inteligentny i przenikliwy ale co najwaĹźniejsze– niezniszczalny. Bo jak inaczej nazwać człowieka, ktĂłry przeĹźywa postrzał w głowę, otrucie, pobicie i powieszenie do gĂłry nogami? Oczywiście za kaĹźdym razem ma niesamowite szczęście i ktoś ratuje go z opresji (przy okazji powieszenia w piwnicy, ratunkiem jest głos z zaświatĂłw). Jednak jest to rĂłwnieĹź mężczyzna szkolony przez japońskiego mistrza Makoto. I tak przechodzimy do kolejnej postaci – Makoto, świetnie wyszkolony wojownik, spokojny i zrĂłwnowaĹźony. NajwaĹźniejsza dla niego jest medytacja i wyciszenie. Kojarzycie film „Karate Kid”? Wykapany pan Miyagi. Ale idĹşmy dalej – Rubik– zapewniam, Ĺźe to nie ten, o ktĂłrym myślicie. Niewysoki, normalnej postury, mężczyzna zdolny wyrwać przeciwnikowi Ĺźebro i uderzyć go nim w szczękę. Wbicie karty kredytowej w czaszkę powodując śmierć na miejscu to teĹź nie problem, do tego niesamowita intuicja i decydowaniu o zabiciu na podstawie koloru aury. Niestety do mnie to nie przemawia. Takie przedstawienie postaci jest według mnie niefortunne i powoduje, Ĺźe czytelnik patrzy na wszystko z przymruĹźeniem oka. W takiej sytuacji niestety ciężko jest identyfikować się z bohaterami.



Teraz juĹź wiecie co miałam na myśli pisząc, Ĺźe znajdziemy w tej pozycji elementy sci–fi. Jednak w jakiś sposĂłb to konkretne połączenie dziwnie zgrzyta. Zbyt duĹźo niesamowitych elementĂłw, ktĂłre w Ĺźaden sposĂłb nie wzbogacają fabuły, a wręcz zniechęcają. Jednak nie piszę tego po to by odstraszyć od lektury. Trzeba przyznać Twardowskiemu, Ĺźe ma świetny język, łatwy, przyjemny i czytelny. Fabuła, mimo Ĺźe nie wywarła na mnie wraĹźenia, w jakiś niepojęty sposĂłb nęciła do dalszego czytania. I to właśnie jest powĂłd, dla ktĂłrego warto po tę pozycję sięgnąć. MoĹźemy rĂłwnieĹź doszukać się tu preferencji religijnych autora. Przedstawia on Adama jako głęboko wierzącego w Boga, jednak odwrĂłconego od instytucji kościelnych – to powszechne i prawdziwe zjawisko. PrzybliĹźa nam rĂłwnieĹź religię islamu, w bardzo delikatny i wywaĹźony sposĂłb stara się przekazać, Ĺźe to nie islam jest zły, tylko ludzie Ĺşle go interpretujący. W dzisiejszych czasach takie przypomnienia są bardzo potrzebne.

Podsumowując – lektura to całkiem przyjemna, jednak spodziewałam się czegoś lepszego. Zbyt duĹźo niepotrzebnej tu fantastyki, co w moim odbiorze psuło cały efekt (zaznaczam, Ĺźe jestem fanką fantastyki, jednak nie w takim wydaniu). Radzę rĂłwnieĹź sprawdzić przed zakupem, czy druk jest w porządku, u mnie zdublowane strony od 369 do 384 a następnie przeskok do 401 troszkę wybiły mnie z rytmu, jednak dziwna ciekawość zakończenia pozwoliła mi przebrnąć.