Fritz Leiber był amerykańskim pisarzem SF. Wiele jego powieści i opowiadań zdobyło nagrody literackie (m. in. Hugo, Nebula). Do inspirujących go autorów należeli H. P. Lovecraft, C. Jung i R. Graves. Powieść Ciemności przybywaj jest jedną z pierwszych, które opublikował.
PomiÄ™dzy akcjÄ… książki, a naszymi czasami miaÅ‚a miejsce zÅ‚ota era. Rozwój naukowy osiÄ…gnÄ…Å‚ wówczas bardzo wysoki poziom. Praca przestaÅ‚a stanowić problem, a staÅ‚a siÄ™ raczej przywilejem. OkazaÅ‚o siÄ™ jednak, że znaleźli siÄ™ ludzie, którym taki stan rzeczy byÅ‚ nie na rÄ™kÄ™. Ich pragnienie wÅ‚adzy doprowadziÅ‚o do zaÅ‚amania siÄ™ porzÄ…dku naukowego i spoÅ‚ecznego. W spektakularnych okolicznoÅ›ciach przejÄ™li wÅ‚adzÄ™, detonujÄ…c przy tym Å‚adunki nuklearne i sprowadzajÄ…c pozostaÅ‚ych ludzi z powrotem do poziomu Å›redniowiecznych chÅ‚opów. Sami zaÅ› obwoÅ‚ali siÄ™ HierarchiÄ…, tworzÄ…cÄ… coÅ› na ksztaÅ‚t koÅ›cioÅ‚a, stanowiÄ…cego swego rodzaju wypaczonÄ… realizacjÄ™ ideałów Grzegorza Wielkiego – połączenia w jednym rÄ™ku wÅ‚adzy duchowej i Å›wieckiej.
Hierarchia zdecydowała się odciąć ludzi do niej nienależących od wiedzy. Wykorzystała do tego celu wierzenia religijne. Za pomocą specjalnych urządzeń wpływających na nastrój, oddziałujących bezpośrednio na układ współczulny, kapłani zdobyli kontrolę nad masami. Nowicjusze przystępujący do Hierarchii zostają wprowadzeni w tajniki panowania. Jednocześnie są informowani, że Wielkiego Boga nie ma, a cuda i zbawcza moc modlitwy pochodzą z wykorzystania zaawansowanych technologii. Dzięki przynależności do Hierarchii nowicjusze wydostają się z zaklętego świata wielogodzinnej pracy i codziennych znojów. Poprzez przywileje i zaszczyty szybko oddzielają się jednak od środowiska, z którego się wywodzą. Obietnica awansu w ramach kolejnych szczebli Hierarchii daje im motywację do wysiłku w celu kontrolowania i utrzymywania plebsu w jego żałosnej egzystencji.
Ta sytuacja utrzymywaÅ‚a siÄ™ przez dÅ‚uższy czas. Akcja powieÅ›ci rozpoczyna siÄ™, gdy jej główny bohater – Armon Jarles – postanawia wezwać ludzi do powstania przeciwko swoim ciemiężcom. Wyjawia im prawdÄ™, czekajÄ…c jednoczeÅ›nie na reakcjÄ™ wszechmocnej Hierarchii. Przy tej okazji wyjdzie na jaw, że w grze o wÅ‚adzÄ™ istnieje wiÄ™cej niż jeden gracz. NajsilniejszÄ… konkurencjÄ™ dla Hierarchii stanowiÄ… wyznawcy Satanasa. Ich metody, motywacje i oddziaÅ‚ywanie różni siÄ™ od tego, które ma Hierarchia. MajÄ… także pewne cechy wspólne, a mianowicie przekonanie o powolnoÅ›ci mas, koniecznoÅ›ci wpÅ‚ywania na nie za pomocÄ… mitów i historyjek, wykorzystywanie technicznych wynalazków do oddziaÅ‚ywania na emocje i uczucia.
Zaletą powieści Fritza Leibera
Ciemności, przybywaj jest jej wartka akcja i jej niespodziewane zwroty. Osobiście niezbyt spodobały mi się natomiast dekoracje. Świat przedstawiony jest miejscami raczej naszkicowany niż opisany ze wszystkimi szczegółami. Dla przykładu obraz doli plebsu zaznaczony jest tylko kilkoma kreskami odwołującymi się do negatywnych wyobrażeń o średniowieczu. Przynajmniej częściowo wynagradzają owe niedostatki ciekawe pomysły. Podobała mi się postacie: czarownicy Jujy i brata Dhomasa. Ta pierwsza, bo udaje jej się, przynajmniej częściowo, pozostać poza podziałem Hierarchino-Satanasowym oraz zachowuje zdolność do krytycznego patrzenia nie tylko na swoich przeciwników. Ten drugi ma w sobie pewien odrobinę perwersyjny urok, pochodzący częściowo z dążenia do doskonałości w wykonywaniu swoich obowiązków (jakkolwiek obleśnych i moralnie wątpliwych). Interesujący wydał mi się pomysł na to jak wygląda i w jaki sposób się zachowuje. Ciekawym jest też twórcze przetworzenie starego pomysłu chowańców, które w tej książce towarzyszą wyznawcom Satanasa i różnią się od konwencjonalnych magicznych towarzyszy.
Książka taka sobie. Jeśli spodobał się Wam opis z tej recenzji, zapewne podobnie będzie z omawianą powieścią. Jeśli jednak nie przypadł Wam do gustu pomysł neośredniowiecza, w którym technika zastępuje magię, nie czytajcie tej książki.
|
| Autor: Virwen
|
|
|
|
|