Douglas Adams - Autostopem przez Galaktykę

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Autostopem przez Galaktykę (The Hitchhiker's Guide to the Galaxy) Autor: Douglas Adams Ilość stron: 324 Wydawnictwo: Rebis Rok wydania: 2016 Cena: 39,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2019-10-21 Ocena: 80/100

Pewnego dnia młody Ziemianin Arthur dowiaduje się z zaskoczeniem, że jego najbliższy przyjaciel Ford jest kosmitą, a Ziemia niemal za chwilę zostanie zniszczona, gdyż znajduje się na trasie planowanej międzygalaktycznej autostrady. Jak mu przekazuje beznamiętnie przyjaciel, informacja o tych planach została już dośc dawno wywieszona w jakimś galaktycznym urzędzie na planecie Alfa Centauri, tyle że Ziemianie ich nie oprotestowali, co oznacza że wyrażają zgodę. Unicestwienie ojczystej planety oraz zagłada całego ludzkiego gatunku to dla Arthura dopiero początek niesamowitych przygód, albowiem tuż przed katastrofą Ford zabiera go statkiem kosmicznym w podróż po galaktyce, w trakcie której zbiera materiały do nowej edycji kompendium wszelkiej znanej wiedzy, czyli przewodnika Autostopem przez galaktykę. W trakcie tej niekończącej się podróży, odbywanej między innymi w towarzystwie neurotycznego robota Marvina, Arthur spróbuje rozwiązać największą zagadkę kosmosu oraz spróbuje pojąć sens życia.

Literatura science fiction zwykła się kojarzyć z „twardą” naukowością, stanowiącą ucieleśnienie koszmarĂłw kaĹźdego ucznia, niezdolnego zmierzyć się z newtonowskimi prawami dynamiki, bądĹş teĹź iście „mydlanym” charakterem, z pogardą odnoszącym się wobec dorobku nauki, choćby o szkolnym charakterze, o logice i zdrowym rozsądku (a właściwie ich braku) nie mĂłwiąc. Czy pomiędzy tymi wariantami kryje się jakiekolwiek spektrum? I czy moĹźna tam ulokować satyrę?

„Autostopem przez Galaktykę” to powieść ze wszech miar humorystyczna, od pierwszej do ostatniej strony. Cechują ją wszelkie moĹźliwe komizmy – postaci, sytuacyjne bądĹş słowne – a wobec ktĂłrych wprost proporcjonalne jest jedynie natężenie absurdalności, o iście astronomicznej skali groteskowości.



O dziwo jednak – nie jest to pozycja głupia, czy nawet głupawa. Autora ewidentnie bowiem cechuje pewna wiedza, i to właściwie o erudycyjnym charakterze, ktĂłrą jednak nie epatuje, lecz elementy ktĂłrej zdaje on na czujne oko czytelnika. „Autostopem przez Galaktykę” to jedno wielkie puszczenie oka przez inteligentnego komika w stronę nie mniej wyrobionego czytelnika.

Momentami jedynie tempo opowieści jest zbyt zawrotne. Chwilami czytelnik zastanawia się, czy w istocie fabuła tak naprawdę ku czemuś zmierza, czy też raczej stanowi tylko pretekst dla kolejnych żartów. To niemałe osiągnięcie zważywszy na skromną objętość rzeczonej pozycji.

„Autostopem przez Galaktykę” pomimo upływu dekad nie straciło ani trochę na aktualności. Wbrew bowiem pozorom, całemu anturaĹźowi, jest to powieść o bardziej uniwersalnym charakterze. SłuĹźy jej rĂłwnieĹź fakt, iĹź autor nie traktuje swego dzieła ani przez moment powaĹźnie, co przy identycznym podejściu ze strony czytelnika moĹźe skutkować tylko niemałą satysfakcją ze strony tego ostatniego.