Dmitry Glukhovsky - Metro 2033

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Metro 2033 (Метро 2033) Autor: Dmitry Glukhovsky (Дмитрий Алексеевич Глуховский) Ilość stron: 592 Wydawnictwo: Insignis Rok wydania: 2015 Cena: 39,99 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2019-05-17 Ocena: 70/100

Rok 2033. Świat po zagładzie nuklearnej. Ocalali walczą o przetrwanie w sieci moskiewskiego metra. Ich los trafia w ręce młodego Artema.

Niemało jest opowieści o światach postnuklearnych, egzystencji w warunkach upadku cywilizacji i powszechnych zagroĹźeń będących skutkiem nieodległego uĹźycia broni atomowej. Jednym z podstawowych zagadnień, z ktĂłrymi muszą się zmierzyć twĂłrcy, jest wyjaśnienie sposobu, w jaki dana społeczność przetrwała. Z reguły zwykła się ona chronić w jakimś podziemnym schronie. Pod tym względem nie jest specjalnie oryginalny Dymitr Głuchowski, ktĂłry jednak miał te ułatwienie, Ĺźe swoim bohaterom mĂłgł on umoĹźliwić przetrwanie w monumentalnym moskiewskim metrze, ktĂłre wszak było budowane rĂłwnieĹź z – właściwą dla atmosfery stalinowskiej psychozą – uwzględnieniem czynnikĂłw militarnych.

Akcja recenzowanej pozycji koncentruje się wokół osoby Artema, czyli chłopca o bliżej nieokreślonym wieku (choć pod koniec dowiadujemy się, że właściwie to raczej młodzieniec, choć dość naiwny, by nie rzec infantylny), który zgodnie z dość sztampową konwencją rusza w podróż po świecie metra, czyli swego rodzaju odpowiednik po nieznanych i półdzikich krainach.



Tak naprawdę „Metro 2033” to powieść o współczesnej Rosji – dla polskiego czytelnika zabawne w swej absurdalności epizody poświęcone słowiańskiemu neofaszyzmowi czy sekciarstwu tak naprawdę nawiązują do aktualnych bolączek naszego wschodniego (a właściwie północnego) sąsiada, ktĂłre w warunkach postapokaliptycznych jawią się jako mało prawdopodobne.

W związku z powyĹźszym autor mniej uwagi poświęcił wiarygodnej konstrukcji swego uniwersum – czytelnik niewiele się dowiaduje o szczegółach funkcjonowania gospodarki metra, ĹşrĂłdeł Ĺźywności, sposobu zagospodarowania ściekĂłw, mechanizmĂłw ekonomii (kulki jako waluta – w porządku, ale co z ich produkcją? W braku dopływu nowych wszak cała tamtejsza gospodarka zmagałaby się z kolosalną deflacją…) i tak dalej, i tak dalej…

Na marginesie bardzo nie podoba mi się „anglicyzowanie” nazwiska autora – wszak zapis uwidoczniony na okładce nie jest ani trochę bardziej uprawniony niĹź Dymitr Głuchowski czy – fonetycznie – Dmitrij Głuchowskij. Chyba nawet nie jest to makaronizatorska maniera, co przejaw zwykłej bezrefleksyjności…

„Metro 2033” to ciekawa książka o wartkiej fabule, choć wolna od głębszych refleksji o ponadczasowym charakterze. Nie oznacza to, Ĺźe nie skłoni ona raz czy drugi do chwili zadumy, choć pozycja ta niekoniecznie ładnie się zestarzeje.