Clive Woodall - Skrzydlaty posłaniec

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł ksiÄ Ĺźki: Skrzydlaty posłaniec (org. One For Sorrow, Two For Joy) Gatunek: fantastyka Wydawca: PrĂłszyński i S-ka Rok wydania: 2007 Ilość stron: 304 Cena: 29,90 PLN

Coraz częściej otrzymujemy produkty pozbawione jakiejkolwiek głębi – tyczy się to filmĂłw jak i gier. Za kaĹźdym razem twĂłrcy prĂłbują zastąpić tak naprawdę waĹźne wartości efektami specjalnymi. Na szczęście zostały nam jeszcze książki – tu nie jest aĹź tak tragicznie, jako, Ĺźe dość często otrzymujemy tytułu godne naszej uwagi. Debiut raczej mało znanego, amerykańskiego autora: Clive’a Woddalla jest na to świetnym dowodem. „Skrzydlaty posłaniec” daje nam to co w książce najlepsze – potrafi nas wciągnąć i zaciekawić, a w odpowiednich momentach przerazić i zasmucić…

Opisywana przeze mnie książka jest dosyć nietypowa – jej fabuła bowiem jest osadzona w krĂłlestwie zwierząt – nie dajcie się zwieść, nie jest to jednak książka przyrodnicza. Pierwsze moje skojarzenia zaraz po przeczytaniu pierwszej strony związane były z „Folwarkiem Zwierzęcym” – mam nadzieję, Ĺźe nie ma na sali kogoś kto o tym dziele nie słyszał. „Folwark” był opowieścią o tyranii i nierĂłwności społecznej panującej na farmie. W „Posłańcu” zwierzęta ponownie przemĂłwiły, aby opowiedzieć o tym, Ĺźe nie tylko ludzie potrafią być prawdziwym złem – czytając tą powieść moĹźemy dojść do całkiem innych wnioskĂłw…

Głównym bohaterem tej opowieści jest ptak imieniem Kirrick – jest on posłańcem, ktĂłry ma niewielkie znaczenie w podłym świecie tyranii. Jest to jednak początkowe wraĹźenie – Kirrick mimo tego, iĹź jest mały, jest mądry i bardzo sprytny – wraz ze swoimi przyjaciółmi postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Nie wie jednak, Ĺźe morderczy władca Slyekin wraz ze swoimi zabĂłjcami wydał na małego gońca wyrok śmierci…

Tak przedstawia się główny wątek fabularny pierwszej powieści napisanej przez młodego Amerykanina. Skojarzenia z wcześniej wspomnianą książką są jak najbardziej na miejscu – autor miał w zamierzaniu napisać coś na wzĂłr klasyki Orwella i trzeba przyznać, Ĺźe udało mu się to niemal w stu procentach – książka ponownie ukazuje jak niepoprawny jest totalitaryzm, teraz jednak w wykonaniu ptasim, poniewaĹź to właśnie w krĂłlestwie ptakĂłw toczy się historia – a dokładniej w krainie Birddom.

Po pierwszym oglądzie rzucają się w oczy przede wszystkim znakomicie przedstawione portrety postaci – i juĹź w tym momencie autorowi należą się owacje na stojąco, kaĹźdy ptak jest dokładnie scharakteryzowany zarĂłwno od strony zewnętrznej jak i wewnętrznej. NaleĹźy tu rĂłwnieĹź zwrĂłcić uwagę na fakt, Ĺźe nie są to postacie godne naśladowania – wszystko jest to przedstawione z pewnym obrzydzeniem, zaś same postacie często ukazane są jako przestępcy, zbrodniarze, a nawet najgorsze wyrzutki współczesnego świata.

MoĹźna rĂłwnieĹź zatrzymać się przy opisie samego świata – wszystko jest tu tak jak w prawdziwym Ĺźyciu – drabina społeczna, grupy społeczne pokazywane są nadzwyczaj wyraĹşnie, a widać, Ĺźe władzę ma ten kto ma kasę i ten kto jest okrutny. Mamy więc tu społeczność ubogą, tych co Ĺźyją całkiem zwyczajnie, mamy teĹź tu bogaczy, a nawet duchowieństwo (pod postacią radą starszych), a nad całością sprawuje władzę najokrutniejszy.



Nie ma jednak rzeczy doskonałych – tak jest i w tym przypadku. Niestety początkowe kilka stron skupia się na samym przedstawieniu świata i społeczności, przez co po pewnym czasie staje się niewiarygodnie nudne – moĹźe to zniechęcić część czytelnikĂłw. Zapewniam jednak, Ĺźe po pewnym czasie fabuła rozkręca się w bardzo szybkim tempie, dzięki czemu zapominamy o przynudnawym początku. Dzieje się tak za sprawą wartkiej akcji oraz świetnej składni autora – Woodall wiedział co pisze i wszystko przedstawia dobitnie.

Wszystko jest ukazane w sposĂłb okrutny – sucho i bez Ĺźadnej cezury. W tym momencie warto wspomnieć, Ĺźe nie jest to książka przeznaczona dla młodszych – po pierwsze młodsi nie zrozumieją tej powieści (tak jak było to w przypadku dzieła Orwella), ale takĹźe tytuł ten obfituje w przemoc – na kaĹźdym kroku napotykamy okrutne opisy krwawych mordĂłw, ktĂłre potrafią obrzydnąć niejednemu człowiekowi – uwaĹźam jednak, ze taki zabieg był niezbędny – w końcu jest to opowieść o władzy i tyranii, więc nie mogło się obyć bez brutalności.

Mimo tego, iĹź książka opowiada o temacie powaĹźnym, jest ona nader lekka – nie potrzeba się zbytnio wysilić umysłowo, aby zrozumieć tą powieść – nie moĹźna jednak całkowicie wyłączyć myślenia – nie zapominajmy, Ĺźe jest to tytuł dosyć powaĹźny, a nie kolejna bajka w stylu „Harrego Pottera”, gdzie jedyne co otrzymujemy to akcję w czystym wydaniu. Dlatego teĹź nie przeraĹşcie się obszernością książki – te 300 stron czyta się w zaskakująco szybkim tempie.

Kolejnym plusem jest sama treść – potrafi ona niebywale oddziaływać na uczucia. I tak oto będą momenty grozy, chwilowej radości, a takĹźe momenty pełne smutku – mam tu głównie na myśli koniec książki – nastawiłem się na coś zupełnie innego, ale cóş nie wszystko moĹźe iść lekko, łatwo i przyjemnie – nie będę jednak zdradzał zakończenia, poniewaĹź zepsułbym wtedy całą zabawę. Mogę tylko zapewnić, Ĺźe książkę czyta się jednym tchem, a rzadko zdarzające się dłuĹźyzny są praktycznie niezauwaĹźalne w ferworze akcji jaką przepełniona jest książka (oczywiście w dobrym znaczeniu tego słowa).

Jedyne czego mi tu zabrakło to większej powagi – wszystko jest oblane konwencją książki przygodowej przez co pozycja ta trochę traci na wartości – autor zabierając się za tak powaĹźny temat jak totalitaryzm powinien wziąć sprawę na powaĹźnie i skupić się trochę bardziej na samej polityce jak i tyranii – dostajemy zaś opowiadanie przygodowo–fantastyczne, ktĂłrego dopełnieniem jedynie jest ukazanie okrucieństwa, jakie panuje na świecie.

Podsumowując – mamy do czynienia z naprawdę dobrym tytułem, ktĂłry jest godny uwagi – niestety nie jest to powieść na miarę „Folwarku Zwierzęcego” – bliĹźej temu do fantastyki aniĹźeli to prawdziwego dramatu – moĹźe to i dobrze? W kaĹźdym bądĹş razie książka potrafi sprawnie zaciekawić czytelnika dzięki czemu czyta się ją naprawdę przyjemnie – polecam.

Plusy:

sposób ukazania okrucieństwa

nie nuĹźy, wprost przeciwnie

Minusy:

bliżej temu do książki przygodowej, a nie o to chyba chodziło autorowi

kilka dłużyzn

Książka otrzymuje 7 w dziesięciostopniowej skali.

---

Hunter
E-mail autora: hunter(at)sztab.com

---