Brandon Sanderson - Dawca przysięgi I

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Dawca przysięgi I (Oathbringer) Autor: Brandon Sanderson Ilość stron: 560 Wydawnictwo: MAG Rok wydania: 2017 Cena: 39 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2017-12-29 Ocena: 75/100

Alethyjskie armie pod dowództwem Dalinara Kholina odniosły chwilowe zwycięstwo, jednak cena była straszliwa: Parshendi przywołali gwałtowną Wielką Burzę, która teraz niszczy świat, a jej przejście uświadamia niegdyś spokojnym i potulnym parshmenom prawdziwą grozę ich trwającego wiele tysiącleci uwięzienia. Podczas desperackiej misji, by ostrzec rodzinę przed nowym zagrożeniem, Kaladin Burzą Błogosławiony musi pogodzić się ze świadomością, że ich gniew może być całkowicie uzasadniony.

Wysoko w gĂłrach ponad burzami, w wieĹźy Urithiru, Shallan Davar bada cuda staroĹźytnej twierdzy Świetlistych Rycerzy i odkrywa mroczne tajemnice kryjące się w jej głębinach. Dalinar zaś uświadamia sobie, Ĺźe jego święta misja zjednoczenia ojczystego Alethkaru miała zbyt ograniczony zasięg. Jeśli wszystkim narodom Rosharu nie uda się zapomnieć o krwawej przeszłości Dalinara, by się zjednoczyć – i o ile samemu Dalinarowi nie uda się stawić czoła tej przeszłości – nawet powrĂłt Świetlistych Rycerzy nie zapobiegnie końcowi cywilizacji.

Dwie pierwsze odsłony Archiwum Burzowego Światła były pozycjami spełniającymi wiele marzeń miłośnikĂłw literatury fantasy – prezentowały one uniwersum w sposĂłb typowy dla Brandona Sandersona autonomiczny od zastałych tolkienowskich światĂłw, o wartkiej fabule, acz niepozbawionej intelektualnych aspiracji, przyjmując iście monumentalne rozmiary. Trochę więc przyszło czekać na kolejną odsłonę cyklu.

W tytule rzeczonej pozycji mocno rzuca się w oczy rzymska cyfra I, co mogłoby być obiecujące, gdyby nie fakt, Ĺźe dana książka jest dostrzegalnie skromniejszej objętości niĹşli to miało miejsce w przypadku pierwszych dwĂłch części serii. Trudno w takiej sytuacji nie pokręcić nosem z dezaprobatą nad takim zabiegiem marketingowym…



Amerykański pisarz w sposĂłb typowy dla siebie nie oszczędza czytelnika, nie przygotowuje dlań Ĺźadnego wprowadzenia ani przypomnienia, wychodzi z załoĹźenia, Ĺźe dotychczasowa opowieść jest znana. Po latach będzie to stanowiło atut serii, choć na dzień dzisiejszy moĹźna traktować w kategoriach – niewielkiego – feleru. Urokiem prozy Sandersona jest jednak fakt, Ĺźe jej oryginalność zapada w pamięć, strona po stronie otwierając kolejne szuflady skrywające się gdzieś w bardziej osiadłych kurzem zakamarkach pamięci.

„Dawca przysięgi” niestety nie cechuje się Ĺźadnym cliffhangerem, wydarzeniem, ku ktĂłremu by zmierzała fabuła. Nie oznacza to bynajmniej, Ĺźe nie dzieje się nic, przeciwnie, autor wprowadza kolejne wątki i postacie, nie gubiąc wszakĹźe z oczu dotychczasowych bohaterĂłw, niemniej jednak tylko sprawności swego piĂłra zawdzięcza ona fakt, Ĺźe niektĂłre rozdziały nie są traktowane przez czytelnika w kategorii „dłuĹźyzn”.

Pierwszy tom „Dawcy przysięgi” nieco rozczarowuje. Zwykło się mĂłwić, iĹź krĂłtkie okresy dramatycznego przeraĹźenia Ĺźołnierza są przetykane długimi fazami nudy. I jakkolwiek trzecia odsłona rzeczonej serii nie skłania do ziewania, tym niemniej jest znacznie bliĹźsza tej drugiej skrajności Ĺźołnierskiego Ĺźywota.