Andrzej Ziemiański - Pomnik cesarzowej Achai. Tom I

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Pomnik cesarzowej Achai. Tom I Autor: Andrzej Ziemiański Ilość stron: 678 Wydawnictwo: Fabryka Słów Rok wydania: 2012 Cena: 49,90 PLN

Imperium karmi się krwią swoich żołnierzy.

Wieczne wojny pochłaniają wciąż więcej i więcej istnień. Szkoda czasu na szkolenie Ĺźołnierzy – wystarczy, Ĺźe potrafią stać w szeregu i trzymać karabin. Strzelać nauczą się w boju.

Oto cena przetrwania tysiącletniego cesarstwa.

Na cykl „Achai” natknąłem się w swych studenckich czasach dość przypadkowo, krążąc bowiem po korytarzach Empika postanowiłem zasmakować współczesnej polskiej literatury fantasy, a jako Ĺźe twĂłrczość Andrzeja Sapkowskiego znałem na wylot, wybĂłr był dość ograniczony. Los niejako wepchnął w me dłonie pierwszy tom serii Andrzeja Ziemiańskiego, cała historia, po pierwszym zdziwieniu, ba, podrwiwaniu urzekła mnie, między innymi zaś świeĹźością pomysłów. Świat Achai przypadł do gustu rĂłwnieĹź samemu autorowi, ktĂłry po kilku latach postanowił doń wrĂłcić. Tak właśnie powstał „Pomnik cesarzowej Achai”, ktĂłrej pierwszy tom zawitał w księgarniach.

Akcja powieści rozgrywa się około tysiąc lat po zdarzeniach dotychczas opisanych w pierwotnej trylogii, z natury rzeczy (choć w realiach wykreowanego świata wcale nie jest to takie oczywiste) więc jego główną bohaterką nie mogła być dawna mistrzyni miecza, szermierz natchniony. Tym razem więc uwaga czytelnika koncentruje się wokół dwóch innych kobiet, a mianowicie niejakiej Kai, będącej świeżo upieczoną (czyt. nieopierzoną) czarownicą, oraz Shen, córki rybaka, która postanowiła zaciągnąć się do imperialnej armii (normą cesarstwa Luan jest bowiem służba wojskowa kobiet, mężczyźni nie mają czego szukać w koszarach). Ale, ale, tu pierwsza niespodzianka, książka ma bowiem trzeciego bohatera, a mianowicie oficera marynarki wojennej (i wywiadu) o zadziwiająco słowiańskich personaliach Krzysztofa Tomaszewskiego, służącego na jak najbardziej nowoczesnym (z międzywojennego punktu widzenia) okręcie podwodnym. Właściwie podanie jakichkolwiek dalszych szczegółów demaskowałoby przed czytelnikiem niniejszego tekstu fabułę, w związku z czym tego zaniecham, oczywiste jest jednak, iż musi dojść do zderzenia cywilizacji.



No właśnie, autor bowiem postanowił trochę zabawić się konwencją i nieco „zbliĹźyć” świat Achai do świata znanego osobie sięgającej po jego książki, zarazem jednak ponownie „wpychając” go do realiĂłw ze wszech miar fantastycznych. Zrobił to jednak na tyle wdzięcznie, iĹź całość – przynajmniej na etapie pierwszego (tj. czwartego) tomu – jest wewnętrznie spĂłjna, jest pozbawiona jakichkolwiek rzucających się na pierwszy, a rĂłwnieĹź i drugi rzut oka sprzeczności czy nielogiczności.

Pewne rozbawienie moĹźe budzić tylko język dialogĂłw bohaterek-Ĺźołnierek, ktĂłry nieco razi swoją sztucznością, niewieścią koszarowością. I tak o ile jedno ze słów – bodaj najstarsze występujące w powszechnej mowie w formie niezmodyfikowanej – ciśnie się im na usta dość często, to inne, rĂłwnie wulgarne (ktĂłrych jednak bynajmniej nie zamierzam wskazywać tytułem przykładu), w mowie obelĹźywej odnoszące się do kobiet trafiają się w wersji wyłącznie zdrobnionej, zinfantylizowanej. Tymczasem choćby z podróşy środkami komunikacji miejskiej tudzieĹź spacerĂłw po ulicach wiem, Ĺźe współczesna młodzieĹź Ĺźeńska bynajmniej nie stroni od korzystania z takowej. Z drugiej jednak strony język Ĺźołnierek Ziemiańskiego bardzo mi odpowiadał bohaterkom rĂłwnolegle czytanej przeze mnie rĂłwnolegle książki Swietłany Aleksijewicz pt. „Wojna nie ma w sobie nic z kobiety”, poświęconej losom drugowojennych krasnoarmiejek…

„Pomnik cesarzowej Achai. Tom I” to książka pokaĹşnych rozmiarĂłw, lecz sprawiająca tak wielką przyjemność z jej lektury, iĹź czytelnik szybko dociera do strony ostatniej. I jakkolwiek niektĂłre wydarzenia sprawiają wraĹźenie kompletnie nieprawdopodobnych psychologicznie, o tyle całość jest na tyle fascynująca, Ĺźe łatwo przymknąć oko na ten mankament. Szkoda, iĹź na kolejny tom zapewne przyjdzie nam trochę poczekać, gdyĹź nie mam wątpliwości, Ĺźe chętnie bym po niego sięgnął juĹź teraz.