Komisariat w Vigacie ogarnęła nuda, wszyscy pogrążają się w marazmie i bezczynności. Montalbano czyta kryminał Simenona, Catarella dzielnie walczy z krzyżówkami. Od czasu do czasu komisarz wysłuchuje przez telefon skarg i narzekań swej jakże odległej narzeczonej, a mania religijna rodzeństwa Palmisano zaczyna ocierać się o szaleństwo.
Żeby przezwyciężyć nudę komisarz daje się zwieść niespodziewanemu wyzwaniu. Zaczyna otrzymywać anonimowe listy zachęcające go do zabawy w poszukiwanie skarbu. Wskazówki zaciekawiają komisarza, jednak z biegiem czasu stają się coraz bardziej niepokojące i zaczyna gnębić go przeczucie, że nie jest to zwykła gra, tylko coś bardzo mrocznego i niebezpiecznego. Z pozoru zabawna gra wciąga go stopniowo w przerażające otchłanie umysłu psychopaty i erotomana, godnego Hannibala Lectera.
Stare (zÅ‚oÅ›liwe) powiedzenie gÅ‚osi, że ludzie inteligentni siÄ™ nie nudzÄ…. Chyba należy raczej je rozpatrywać w kategoriach postulatu a nie opisu rzeczywistoÅ›ci, bo po głębszym namyÅ›le nieraz lepiej poprzestać wÅ‚aÅ›nie na nudzie niźli wzdychać ku „ciekawym” czasom – a przynajmniej tak w swej przedwiecznej mÄ…droÅ›ci gÅ‚oszÄ… ChiÅ„czycy. O prawdziwoÅ›ci tej uwagi przekonuje siÄ™ również główny bohater
„Polowania na skarb”.
Zapewne niejeden funkcjonariusz policji zaciągnął się do owej służby pod wpływem kultury epatującej postaciami sprytnych i bohaterskich detektywów, mierzących się z bezmiarem zbrodni. Ale i wielu mundurowych zdecydowało się na daną karierę raczej czyniąc zadość pragnieniu spokoju i stabilizacji. Komisarz Montalbano zdecydowanie zalicza się do grona tych pierwszych, lecz nagle odkrywa, że miast podmiotem nagle staje się obiektem cudzej rozgrywki.
Akcja książki rozgrywa siÄ™ wiÄ™c niejako w dwóch planach – jeden z nich koncentruje siÄ™ na codziennej pracy sycylijskiego policjanta, drugi zaÅ› dotyczy bardzo specyficznej zagadki, co do której główny bohater musi dopiero podjąć decyzjÄ™, czy ma ona charakter kryminalny, czy też raczej pada on ofiarÄ… bardzo specyficznego psikusa.
DoÅ›wiadczony miÅ‚oÅ›nik kryminałów nie bÄ™dzie specjalnie zaskoczony kierunkiem, ku któremu zmierzać bÄ™dzie fabuÅ‚a, niejednokrotnie trafnie zresztÄ… zidentyfikuje on tajemniczego antagonistÄ™, jak też jego motywacjÄ™. Może on jednak poczuć rozczarowanie zwieÅ„czeniem, jakże klasycznym! I to niekoniecznie w pozytywnym sensie…
„Polowanie na skarb” to powieść kryminalna, lecz również i pewien pejzaż sycylijskich realiów z poczÄ…tku XXI wieku, odmiennych od tych znanych z rozlicznych filmów, a zarazem niejednokrotnie je potwierdzajÄ…cych. Ot, podróż na poÅ‚udnie Italii dla tych, którzy z takich czy innych przyczyn nie mogÄ… sobie na to pozwolić po drugiej stronie książki. I choć czuć, że to enta odsÅ‚ona cyklu, wciąż momentami potrafi oczarować.
|
| Autor: Klemens
|
|
|
|
|