Alison Goodman - Eon. PowrĂłt Lustrzanego Smoka

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Eon. PowrĂłt Lustrzanego Smoka Autor: Alison Goodman Wydawca: Telbit Rok wydania: 2010 Ilość stron: 575 Cena: 39,90 PLN

Lordowie Smocze Oko pełnią na dworze cesarskim rolę magĂłw, ktĂłrych zadaniem jest ochrona władcy i jego najbliĹźszych oraz zapewnienie dobrobytu i bezpieczeństwa wszystkim poddanym. Mogą oni odwracać biegi rzek oraz przeciwdziałać katastrofom naturalnym. Ta wielka władza nad siłami przyrody ma swoje ĹşrĂłdło w przymierzu zawartym pomiędzy nimi a smokami. Autorka nadała tym mitologicznym stworzeniom cechy boskości. Są one doskonalszymi bytami zamieszkującymi w wymiarze astralnym, niedostępnym i niezrozumiałym dla przeciętnego śmiertelnika. Jedynie wybrańcy mogą dostrzec Ăłw świat (choć i tak w bardzo ograniczonym zakresie) za pomocą trzeciego oka – czakry. Zaszczytne stanowisko Lorda Smocze Oko to marzenie kaĹźdego, kto posiada taką zdolność. Dlatego teĹź w corocznym rytuale, podczas ktĂłrego wyłoniony zostaje przyszły Lord, o względy smoka zabiegają młodzi chłopcy, szkoleni przez swoich mistrzĂłw. Smoki są z natury bytami kapryśnymi i nieodgadnionymi, dlatego teĹź same, kierując się motywami znanymi tylko sobie, wybierają konkretnego człowieka, ktĂłremu gotowe są podarować część swojej mocy. Trwające dwadzieścia cztery lata przymierze między człowiekiem a smokiem nie jest jednak czysto altruistycznym aktem ze strony tych istot. RĂłwnieĹź i one czerpią energię (hua) z wybranego przez siebie Lorda, nadwątlając stopniowo jego siły witalne. Kiedy Lord traci swoje hua, staje się bezuĹźyteczny dla smoka, rozglądającego się juĹź za kolejnym kandydatem, ktĂłry w zamian za smoczą moc będzie jego energetycznym Ĺźywicielem przez kolejne dwadzieścia cztery lata.

Akcja książki rozpoczyna się w momencie, gdy grono kandydatów pretendujących do stanowiska Lorda Smocze Oko, przygotowuje się do rytuału, który ma wyłonić spośród nich wybrańca aktualnie panującego Szczurzego Smoka. Każdego roku bowiem inny spośród dwunastu smoków sprawuje władzę nad pozostałymi, podwajając swoją moc. Jednocześnie moc swą zwiększa należący do niego Lord, który na ów rok zostaje przewodniczącym Rady Smoczych Lordów. Jednym z kandydatów jest Eon, a właściwie Eona, która ukrywając swoją prawdziwą tożsamość, łamie odwieczną zasadę mówiącą, iż tylko mężczyźni mogą zostać Lordami, bo tylko oni mają dostateczną moc, by dostrzec to, co niedostrzegalne. Niesamowity potencjał Eony, jako pierwszy zauważył mistrz Brannon, który przypadkiem trafił na nią, gdy była jeszcze dzieckiem. Mistrz postanowił zaopiekować się dziewczynką, która pomimo swojego wątłego ciała i kalectwa, przewyższała jego dotychczasowych uczniów, głównie za sprawą łatwości, z jaką przychodziło jej przywoływanie wizji wszystkich smoków. Brannon dostrzegł w niej szansę na swój powrót do Rady Lordów i odzyskanie dawnej władzy, dlatego też postanowił złamać wygłaszane od setek lat prawidło o wyłącznie męskich predyspozycjach do piastowania stanowiska Lorda Smocze Oko. Ukryta pod męskim przebraniem Eona staje więc do rywalizacji o względy Szczurzego Smoka z innymi chłopcami. Podczas rytuału dzieje się coś, czego nikt się nie spodziewał. Energia Eony zwabia nie Szczurzego Smoka, lecz Smoka Lustrzanego - smoka, który w niewyjaśnionych okolicznościach odszedł i nie upominał się o nikogo od pięciuset lat. Teraz jednak powrócił i pragnie podzielić się z Eoną swoją mocą.



Powieść napisana jest bardzo prostym, przystępnym językiem, dzięki czemu tę prawie szcześciusetstronicową „cegłę” pochłania się jednym tchem. Ciężko się od niej oderwać rĂłwnieĹź za sprawą wartkiej akcji i zgrabnie skonstruowanej intrygi. Nie ma tu zbędnych wątkĂłw, ani zamęczania czytelnika nad wyraz kwiecistymi sformułowaniami, ktĂłre w niejednym przypadku stanowią niczemu nie służące popisy lingwistyczne. A jednak mimo tej prostoty, książka ma olbrzymią siłę wyrazu. Odciśnięte jest na niej wyraĹşne piętno staroĹźytnych Chin i Japonii, co zresztą stanowiło bezpośrednią inspirację dla autorki. Emanuje z niej filozofia kultur azjatyckich, opartych na ezoteryce i przepływie energii, co nadaje światu przedstawionemu nadprzyrodzony, mitologiczny wręcz charakter. Mamy tu więc do czynienia z połączeniem elementĂłw typowych dla literatury fantasy, w tym wypadku smokĂłw, ktĂłre moim zdaniem przedstawione są w sposĂłb naprawdę błyskotliwy i nietypowy, z klimatami bardzo odległymi, w ktĂłrych rejony pisarze fantasy zapuszczają się niezmiernie rzadko. Wszystko to stanowi mieszankę, ktĂłrą słusznie określa się mianem świeĹźego powiewu w literaturze tego gatunku.

Na koniec chciałabym jeszcze napisać o rzeczy, na którą w pierwszej kolejności zwracam uwagę czytając książkę. Jest nią konstrukcja głównego bohatera. W książce Alison Goodman nie jest nim charyzmatyczny, niezłomny rycerz, który nie ma sobie równych w sztuce władania mieczem, a opanowaniem i siłą woli przewyższa pozostałych. Tutaj mamy do czynienia z wątłą i kruchą osobą, która walczy ze swoimi ułomnościami. Przede wszystkim zabieg taki urealnia jej postać i sprawia, że czytelnik utożsamia się z nią, kibicując jej działaniom, a co najważniejsze czyni fabułę bardziej zaskakującą, gdyż nigdy nie wiadomo, czy w momencie kulminacyjnym Eona nie zawiedzie. Nie ma bowiem nic gorszego i bardziej nudnego niż bohater idealny, którego doskonałość dystansuje go względem czytelnika poszukującego w książce choć odrobiny ludzkich emocji i słabości.

Książka otrzymuje 8 według dziesięciostopniowej skali według Elleth.