Feliks W. Kres - Północna granica

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Północna granica Autor: Feliks W. Kres Ilość stron: 376 Wydawnictwo: MAG Rok wydania: 2009 Cena: 29,90 PLN

Tytułowa północna granica rozdziela ziemie należące do boskich potęg Aleru i Szerni. Nie wiadomo czy zwycięska Szerń nie zdołała, czy nie chciała, wyrugować zupełnie wpływów Alerskich, pozostawiła bowiem obcemu panowaniu teren na północ od swych ziem. Konflikt na boskim poziomie ma swoje odzwierciedlenie w przyziemnej rzeczywistości. Trwa walka pomiędzy Srebrnymi i Złotymi Plemionami, związanymi z Alerem, a wojskami armektańskimi, które wspierane są przez Szerń. Północne rubieże Armektu pokrywają się z terenami niczyjego nieba, na którym wpływy Aleru i Szerni słabną, lub też wzajemnie się znoszą. Jest to arena nieustannej podjazdowej walki mniejszych i większych oddziałów. Przesunięcia frontu są zazwyczaj niewielkie. Posterunki wojskowe, które zostały wystawione przez Armekt, nie narzekają na nadmiar żołnierzy. Północne rubieże nie wzbudzają zainteresowania w stolicy, a związane z tym lekceważenie przekłada się również na ilość wysyłanych tam ludzi i sposób ich wyposażenia. Okres pokoju, którym cieszy się pozostała część imperium, również przyczynia się do wzrostu trudności w pozyskaniu wyszkolonych wojowników i wojowniczek. Kobiety również walczą w oddziałach Armektu, najczęściej jako łuczniczki.

Jednym z głównych bohaterĂłw książki jest Ambegen, dowĂłdca jednej z najdalej na północ wysuniętych stanic. Rywalizacja jego zastępcĂłw – Rawata i Terezy, zbyt mało Ĺźołnierzy, braki w zaopatrzeniu, to nie jedyne jego problemy. W ostatnim czasie ma na głowie takĹźe coraz większe siły Srebrnych i Złotych plemion atakujące okoliczne wioski. Wysławszy podjazd jazdy, dowiaduje się o kolejnym niebezpieczeństwie. Wysyła więc swojego zastępcę, kota zwiadowcę (koty, trochę mniejsze od ludzi, rĂłwnieĹź są istotami obdarzonymi przez Szerń rozumem) oraz tych Ĺźołnierzy, ktĂłrzy nie są niezbędni do obrony stanicy, jako podjazd mający zorientować się w sytuacji. W takich okolicznościach poznajemy postacie, ktĂłrych perypetie okażą się istotne dla losĂłw konfliktu pomiędzy Alerem i Szernią.



Relacje pomiędzy bohaterami powieści oparte są zazwyczaj na stosunku służbowym, wynikającym z przynależności do armektańskich sił zbrojnych. Wiąże się z tym ograniczenie sfery emocjonalnej, która podporządkowana jest z reguły rozkazom i dbałości o jak najlepsze wykonanie powierzonych zadań. Może to rodzić pewien niedosyt w czytelniku lubującym się w opisach skomplikowanych związków międzyludzkich, które z racji wojskowego charakteru i wyżej wspomnianego powściągnięcia emocji, są na ogół dosyć proste.

W interesująco przedstawionych potyczkach i starciach zbrojnych, autorowi udało się pokazać jak wielki wpływ na wynik bitwy ma dowódca biorących w niej udział oddziałów, morale żołnierzy i przygotowanie do bitwy.

Kilka słów o istotach alerskich. Srebrni posiadają własny język i wytrzymałe wierzchowce – wehefty. Posługują się bronią i pancerzami, zazwyczaj ich wyposaĹźenie jest gorszej jakości od armektańskiego. Złoci przypominają bardziej dzikie zwierzęta, niĹź zorganizowane wojsko. Obrośnięte futrem, z potężnymi kłami i pazurami stwory te nie są zdolne do prowadzenia oblężeń, czy skomplikowanych manewrĂłw taktycznych. Pozostają groĹşni w bezpośrednim starciu. W swym morderczym szale rozszarpują nie tylko armektańskich Ĺźołnierzy, ale takĹźe wojownikĂłw Srebrnych i własnych ziomkĂłw, ktĂłrzy nie dość szybko usunęli się z drogi.

„Północna granica” jest pierwszą częścią sagi zatytułowanej „Księga całości”. Książka jest przyjemna w lekturze, choć autorowi zdarza się naduĹźywać niektĂłrych wyraĹźeń, czy zabiegĂłw literackich (szczegĂłlnie widoczne jest to w przypadku wszechobecnych wielokropkĂłw). Te drobne niedostatki wynagradza czytelnikowi szybka akcja i przemyślana konstrukcja świata w ktĂłrym rozgrywa się akcja powieści. Nie natrafimy na przytłaczające fragmenty w ktĂłrych autor starałby się objaśniać wszystko naraz. Wraz z kolejnymi wydarzeniami wyłaniać się będą nowe informacje na temat Aleru, Szernii i Armektu. MoĹźe to powodować momenty pewnego zagubienia w początkowych partiach książki, ale odrobina cierpliwości, zostanie wynagrodzona.