William Dietrich - Attyla. Bicz BoĹźy

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Attyla. Bicz BoĹźy (The Scourge of God) Autor: William Dietrich Ilość stron: 358 Wydawnictwo: Bellona Rok wydania: 2006 Cena: 29,50 PLN Autor recenzji: Michał „Spiderlo” Mazik Data recenzji: 2012-12-31 Ocena: 90/100

Gdy Hunowie nadchodzili, drĹźała cała Europa. Nawet wielkie Cesarstwo Rzymskie z aspiracjami sięgającymi podboju całego świata musiało ustąpić przed barbarzyńcami. O Hunach mĂłwiono, Ĺźe nie rozstawali się ze swoimi końmi, spali na nich i na nich walczyli. MĂłwiono rĂłwnieĹź, Ĺźe jadąc na koniu w pełnym galopie potrafią celować z łuku lepiej niĹź saraceńscy łucznicy z pozycji stojącej. Najsłynniejszym wodzem HunĂłw był Attyla. William Dietrich „wykorzystał” tę autentyczną postać, aby stworzyć interesującą powieść historyczną.

Amerykański pisarz jest znany z tworzenia przygodowych powieści opartych na faktach historycznych. Warto wspomnieć chociaĹźby inne jego dzieła: „Mur Hadriana” czy „Piramidy Napoleona”, ktĂłre cieszą się dużą popularnością wśrĂłd miłośnikĂłw literatury tego typu. William Dietrich nie bez powodu został laureatem nagrody Pulitzera. „Attyla. Bicz BoĹźy” nie jest po prawdzie nowością na półkach w księgarniach czy nawet w bibliotekach (w Polsce powieść wydano w 2006 roku), ale warto sięgnąć po ten nieco „zakurzony” tytuł.

Czego czytelnicy mogą spodziewać się po powieści „Atylla. Bicz BoĹźy”? Wszystkiego… Zabrzmiało to lakonicznie, ale w książce autor faktycznie wykorzystał cały pakiet elementĂłw, ktĂłre wpływają na jej jakość. Nie brak w niej bowiem walki – wszak książka traktuje o Hunach i Rzymianach, miłości – co gorsza Hun i Rzymianin zakochują się w tej samej kobiecie, zdrady – ktĂłra prędzej czy później przytrafia się władcom i intryg – z ktĂłrych słynął Rzym. Jest teĹź okrucieństwo, chwała, dowody wielkiej odwagi i poświęcenia. Dietrich wplĂłtł te wątki w niezwykle barwny (i niepewny) V wiek naszej ery.

W 449 roku Rzym juĹź nie był takim mocarstwem jak niegdyś. Chylił się ku upadkowi, chociaĹź wciąż snuto mocarstwowe plany. Wielki moloch był jednak zewsząd otaczany przez barbarzyńskie plemiona – najgroĹşniejszym z nich byli Hunowie. Mimo Ĺźe od lat Cesarstwo skłócało ze sobą barbarzyńcĂłw, Attyla, sławny wĂłdz HunĂłw, rĂłsł w siłę i powaĹźnie zagroził Rzymowi. Gdy Honoria, siostra cesarza Waleriana III, uwięziona i poniĹźona, wysłała błaganie do Attyli o pomoc (w zamian oferowała małżeństwo), rezultat mĂłgł być jeden – wojna. Walerian III prĂłbował ratować sytuację w najlepiej znany sobie sposĂłb. Wysłał poselstwo z misją dyplomatyczną. Tylko jeden z posłów znał prawdziwy cel misji…



W powieści od początku do końca sporo się dzieje. Akcja jest dynamiczna i w zasadzie szala zwycięstwa czy nawet intrygi przechyla się z jednej strony na drugą. Nie ma tutaj rĂłwnieĹź bieli i czerni – wszystko jest szare i jakby wymieszane. Czasem ciężko zdecydować czy stanąć po stronie okrutnych ale honorowych HunĂłw, czy ułoĹźonego, światłego, ale fałszywego Rzymu. Po prawdzie główny bohater książki jest Rzymianinem i na nim skupia się fabuła (chociaĹź jest oczywiście wielowątkowa). To Jonasz Alabanda - młody, nieświadomy intryg cesarskich poseł. Dla niego misja dyplomatyczna to droga do kariery i moĹźliwość poznania świata. Nie spodziewa się zapewne, Ĺźe u HunĂłw spotka swoją miłość, przez nią będzie zmuszony do czynĂłw niehonorowych a w przyszłości przyczyni się do zmiany biegu historii…

Zaletą powieści są wyraziści, zapadający w pamięć bohaterowie. Chłodny Attyla, żyjący skromnie jak Spartanin, ciekawy świata Jonasz, piękna Ilana, niewolnica, która zrobi wszystko, aby odzyskać wolność - to tylko niektóre (chociaż najważniejsze) z nich. Bohaterowie mają swoje pragnienia i dożą do ich realizacji. Ich emocje, zachowania i rozmowy mogłyby być znakomitym sprawdzianem gry aktorskiej przy ewentualnej ekranizacji, o którą aż się prosi.

Amerykański pisarz i historyk w niebanalny sposĂłb przedstawił róşnice kulturowe pomiędzy ludami, powodujące wzajemną nienawiść. Dzięki temu łatwo znaleźć rĂłwnieĹź pewne analogie, chociaĹź nie jest ich duĹźo. Warto zaznaczyć, Ĺźe autor opiera się na wydarzeniach i postaciach historycznych, ale nie moĹźna traktować powieści powaĹźnie – jako ĹşrĂłdła faktĂłw naukowych. Autor puścił bowiem wodze fantazji opierając się na swojej wiedzy i materiałach ĹşrĂłdłowych. To częsty element w literaturze tego typu – zarĂłwno autor jak i czytelnik przymyka oczy na pewne niedociągnięcia historyczne.

„Attyla. Bicz BoĹźy” Williama Dietricha to atrakcyjna propozycja dla miłośnikĂłw powieści historycznej. Interesujące tło historyczne, wielowątkowa fabuła i wciągająca, dynamiczna akcja sprawiają, Ĺźe do książki, tzw. „pisanych zdań”, ktĂłre kiedyś były raczej zbędne Hunom, warto zajrzeć. Będzie to bowiem dobrze spędzony czas - powieść dostarczy duĹźej dawki rozrywki.