Stephen Michael Stirling - Szturm przez Gruzję

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Szturm przez Gruzję (Marching Through Georgia) Autor: Stephen Michael Stirling Ilość stron: 430 Wydawnictwo: Zysk i S-ka Rok wydania: 1998 Cena: 89 PLN Autor recenzji: Dariusz "Ajmdemen" Wojtyra Data recenzji: 2013-03-14 Ocena: 85/100

W 1782 roku lojaliści uciekli przed rewolucją amerykańską. Całe pułki, wraz z rodzinami i niewolnikami, poĹźeglowały z portĂłw Savannah i Charleston do południowej Afryki, by stworzyć tam nowy ład i nowe państwo – Dominację Drakan, imperium okrucieństwa i piękna zarazem, zamieszkiwane przez wojownikĂłw o nieokiełzanej żądzy władzy.

Rok 1942: wojna euroazjatycka. Flota Cesarstwa Japonii atakuje wybrzeża USA od Panamy po Arktykę. Podczas gdy nazistowski Wehrmacht szturmuje Moskwę i wytrwale zdąża ku Uralowi, na południu Dominacja Drakan staje się gigantyczną kuźnią produkującą czołgi, sterowce, samochody pancerne, krainą, w której legiony janczarów przygotowują się do ostatecznego zwycięstwa i ostatecznej zemsty.

Z dość sporym zdziwieniem skonstatowałem brak na łamach Sztabu recenzji „Marszu przez Gruzję” Stirlinga. Jest to dzieło dość nowatorskie, wytyczające bowiem (wedle mojej wiedzy) nowy podgatunek: hipotetyczna powieść wojenna. Uprzedzając oburzonych czytelnikĂłw, wymienię od razu rok wydania: 1988.



Autor tworzy zatem alternatywną historię Ziemi, gdzie „punktem dywergencji” jest załoĹźenie w 1782 roku przez amerykańskich uchodĹşcĂłw lojalnych wobec BrytyjczykĂłw kolonii w Południowej Afryce. Dalsze róşnice wobec naszej historii są umieszczone w ściągawce na końcu książki, w kaĹźdym razie uzyskany świat jest na pewno bardzo ciekawy, choć niewątpliwie mroczny. Okazuje się on jednak słuĹźyć Stirlingowi jako tło akcji typowej powieści wojennej z perspektywy uczestnika działań na froncie.

Autor osiąga naprawdę niezły efekt, przedstawiając je oczyma jednego z młodych i inteligentnych obywateli państwa Drakan, u ktĂłrego uczucia patriotyzmu ścierają się wewnętrznie z niechęcią do własnych rodakĂłw i państwa. Niechęci wynikającej z prostego faktu, iĹź jest owo państwo okrutną i efektywną machiną podboju i podporządkowania. Autor z pewnością nie stara się być poprawny politycznie, stwierdzenie np., Ĺźe „poddani” (czyli niewolnicy) Drakan Ĺźyją w większym dostatku, niĹź zanim zostali podbici jest prawdą dość niewygodną dla ideologicznych przeciwnikĂłw Drakan - i moĹźe wywołać niechęć do autora jako osoby. Nie myliłbym jednak jego poglądĂłw z poglądami wygłaszanymi przez postaci w jego książce - zaś fakt, Ĺźe Stirling dobrze się wywiązuje z obranej sobie roli adwokata diabła nie powinno być zarzutem. Choć oczywiście moĹźe istnieć obawa o to, Ĺźe mniej dojrzały czytelnik da się omamić argumentom drakańskiej ideologii, ale wydaje mi się, Ĺźe Stirling jednak dość wyraĹşnie uwypuklił do jak strasznych konsekwencji moĹźe ona prowadzić.

Autor niewątpliwie natrudził się, tworząc swój świat i społeczeństwo drakańskie, czerpiąc garściami ze starożytnej Sparty i Nietzschego, stworzył też wiarygodne skonfliktowane wewnętrznie postaci, jednak główną zaletą książki pozostaje - wedle założenia - batalistyka. Jako że historia jest alternatywna, mamy też i alternatywne uzbrojenie, organizację wojsk (też ich wyszkolenie) oraz taktyki. Pozostaje to jednak przy tym solidną i wiarygodną literaturą wojenną.