Magdalena Kozak - Renegat

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł ksiÄ Ĺźki: Renegat Gatunek: wampiryczne fantasy Wydawca: Fabryka Słów Rok wydania: 2007 Ilość stron: 400 Cena: 29,99 PLN

Na wstępie tej recenzji chcę ostrzec wszystkich tych, ktĂłrzy nie czytali jeszcze poprzedniej części – „Nocarza” – a zabierają się za czytanie tego tekstu. Pojawi się tutaj kilka informacji, ktĂłre na pewno popsują ewentualną przyjemność, płynącą z lektury „Nocarza”.

Prawie rok po jego premierze, światło dzienne ujrzał „Renegat”. Pierwsza część była dobra, liczyłem więc, Ĺźe kontynuacja będzie co najmniej rĂłwnie interesująca.

Nie zawiodłem się, choć moĹźna juĹź zauwaĹźyć powtarzalność pewnych schematĂłw. W „Renegacie”, podobnie jak w „Nocarzu”, autorka opiera akcję na pewnych stałych punktach, ktĂłre uwaĹźny czytelnik wychwyci. Na szczęście nie rzucają się one aĹź tak w oczy, więc nie naleĹźy się tym zbytnio przejmować.

Jak pamiętamy z końcĂłwki poprzedniej części, Vesper niezbyt szczęśliwie poĹźegnał się z nocarzami. Strzał w głowę Lorda Ultra nie zachwycił zwłaszcza Alacera, w wyniku czego Vesper uległ gwałtownemu zatruciu ołowiem. Na jego szczęście renegaci wynieśli go i uratowali, podając prawdziwą krew. Bohater odjechał więc radośnie na haju z Araneą w siną dal. Tak moĹźna streścić końcĂłwkę „Nocarza”.

„Renegat” zaczyna się juĹź mniej radośnie. Vesper powoli zdrowieje, lecz gdy mijają efekty wywołane przez krew, nie jest mu juĹź tak łatwo wytrzymać. Nawet gdy dochodzi jako tako do siebie, to najgorsze jest dopiero przed nim. W Cichowążu, w miejscu zwanym Domem Krwi, czeka go krwawy chrzest. Potem juĹź idzie mu coraz łatwiej, dość szybko adaptuje się do nowej sytuacji. Dorabia teorię do praktyki i wmawia sobie ideologie. Od razu widać, Ĺźe nic nie stracił na naiwności.



Nadal rĂłwnieĹź jest ogromnie uczuciowy. Płacze właściwie przy kaĹźdej okazji. Do tego jeszcze dochodzi u niego coraz wyraĹşniejsza przewaga szczęścia nad rozumem. Bo jak na wampira, ktĂłry ma niecały rok, radzi sobie świetnie. Choć z drugiej strony zawsze moĹźna powiedzieć, Ĺźe szczęście sprzyja śmiałym…

Magdalena Kozak bardzo ładnie poprowadziła dalej swoją historię, szkoda tylko, Ĺźe według schematĂłw z „Nocarza”. W sumie jest to jedyny minus tej książki.

Właściwie autorka daje nam to, co najlepsze z poprzedniej części, zmieniając niewiele tego, co było w niej kiepskie. Dzięki temu powoli zaczynamy dowiadywać się czegoś więcej o świecie, jaki powstał w jej głowie. Pojawiają się nowi przeciwnicy oraz dostajemy więcej informacji o samym symbioncie.

OgĂłlnie pozycja jest rĂłwnie ciekawa, co „Nocarz”, więc warta przeczytania. Jak się juĹź zaczęło, to trzeba skończyć. Chwila relaksu z tą książką na pewno nie zaszkodzi – będzie to jednak rzeczywiście tylko chwila. Osobiście przeczytałem „Renegata” w niecały jeden dzień, więc jest to kwestia kilku godzin. Z jednej strony to plus, bo czyta się naprawdę przyjemnie, a z drugiej minus - zbyt szybko widzimy spis treści, znajdujący się na ostatniej stronie.

„Renegat” dostaje ocenę o pół niĹźszą w stosunku do „Nocarza”, poniewaĹź jest to „jedynie” kontynuacja, ktĂłra wnosi niewiele nowego, a ktĂłrej konstrukcja fabuły jednocześnie pozwala na większą swobodę, niĹź oscylowanie w zakresie nocarze-renegaci.

Czekam z niecierpliwością na trzeci tom, ktĂłry podobno ma mieć tytuł „Nikt”. Zresztą, zgodnie ze schematem… Ale to juĹź tylko moja drobna złośliwość.

Plusy:

dobra kontynuacja „Nocarza”, czyli 3 razy akcja

Minusy:

tylko kontynuacja „Nocarza”, czyli nihil novi sub sole. MoĹźna wymienić to same wady, co w przypadku pierwszej części

Książka otrzymuje 6,5 w dziesięciostopniowej skali wg Kahzada.

---

Jakub "Kahzad" Olejnik
E-mail autora: kahzad(at)wp.pl

---