Kate Elliott - Książę psów

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : KsiÄ ĹźÄ™ psĂłw (Prince of Dogs) Autor: Kate Elliott Ilość stron: 600 Wydawnictwo: Zysk i S-ka Rok wydania: 2014 Cena: 49,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2014-10-18 Ocena: 70/100

Henryk, król Wendaru, podróżuje z dworem przez swe królestwo, walcząc ze zbuntowaną szlachtą. Podczas walk o odbicie Gentu spod okupacji okrutnych Eików więźniowie przeznaczenia - Sanglant, Liath, Alain i Piąty Syn - toczą własne bitwy przeciw niemal niezwyciężonym wrogom. Więziony przez Eików Sanglant walczy, aby zachowac resztki świadomości. Liath opłakuje rzekomo zmarłego Sanglanta i stara się rozwikłać tajemnice swej przeszłości. Alain pragnie życia w pokoju, a trafia w środek wojny z Eikami. Piąty Syn, pogardzany potomek wodza Eików, wraca do kraju swych ziomków, by na żądanie ojca zebrać armię. Jednak czas pokaże, kto z nich zwycięży i jaką przyjdzie im zapłacić cenę...

„Książę psĂłw”, w odróşnieniu od pierwszej części cyklu, ukazuje nam uniwersum serii oczami znacznie większej ilości osĂłb niĹź dotychczas. JuĹź w samym prologu poznajemy nowe postaci, do losĂłw ktĂłrych fabuła będzie od czasu do czasu wracała, ale dane nam będzie zaobserwować inne juĹź znane, dotychczas będące tylko podmiotami postrzeganymi przez innych.

Losy bohaterĂłw nieodmiennie krążą wokół wydarzeń z „KrĂłlewskiego smoka”, wskazując, iĹź kaĹźda akcja musi wywołać reakcję. TakoĹź miasto Gent jak było, jak i pozostaje w orbicie zainteresowań niemal wszystkich zainteresowanych, ktĂłrych losy pchają do spotkania się w jednym miejscu i czasie.



Osobiście dość żałuję, iż autorka, jakkolwiek garściami, ba, wręcz rękoma unurzanymi po łokcie, sięga do tradycji zachodnioeuropejskiego średniowiecza, takoż nie sili się na większe uwiarygodnienie swego świata, chociażby przez wytłumaczenie źródłosłowów wielu imion i innych neologizmów, które w naszym świecie mają określone korzenie, a których w uniwersum pióra Elliott brak.

„Książę psĂłw” zawiera mniej scen „męczących” niĹşli to było w przypadku poprzedniej odsłony, sprawiając przez to wraĹźenie, iĹź autorki nie duszą jakieś mroczne kompleksy czy pragnienia. Momentami wszakĹźe tego rodzaju wraĹźenie powraca i nie za kaĹźdym razem jest to uzasadnione psychologicznie bądĹş fabularnie.

Druga odsłona cyklu ma swoje wady i zalety, ktĂłre z pierwowzorem pozostają niejako w relacji krzyĹźowania. Jako Ĺźe jest cechy te pozostają niejako w wywaĹźeniu, „Książę psĂłw” dostarcza rĂłwnorzędnej przyjemności z lektury tej płynącej z obcowania z pierwszą częścią cyklu.