Lale Sokołow trafił do obozu w Auschwitz w 1942 roku. Miał wówczas dwadzieścia sześć lat, znał kilka języków. Miał tatuować numery na przedramionach przybywających do obozu więźniów. Zadawać im ból i cierpienie, naznaczać na całe życie. Dzięki swoim obowiązkom cieszył się w obozie wyjątkową wolnością, mógł się po nim przemieszczać z większą swobodą niż reszta osadzonych. Wykorzystał to, by pomagać innym.
DoÅ›wiadczenie Holokaustu zrodziÅ‚o wiele gorzkich refleksji, których skrajność i drastyczność współbrzmi z niemożliwoÅ›ciÄ… Å‚atwego zarzucenia im przejaskrawienia bÄ…dź braku uprawnienia. MogliÅ›my wiÄ™c już usÅ‚yszeć, że w Auschwitz umarÅ‚ Bóg, że bo komorach gazowych Birkenau nie jest możliwe – ani godne – tworzenie sztuki. Czy po Auschwitz jest możliwa zaÅ› miÅ‚ość?
Zdaniem nowozelandzkiej autorki nie tylko po, bo mogła ona rozkwitnąć również wśród morderców z runami na mundurach, w obliczu grożącej w dosłownie każdej chwili śmierci. Na dowód swego twierdzenia przywołuje ona relację niejakiego Ludwika Eisenberga, posługującego się na co dzień zdrobniałym przezwiskiem Lale.
Niewątpliwie przetrwanie tej osobie umożliwiła jego niebanalność, jak i szereg życzliwych uśmiechów losu. Jako osoba władająca szeregiem języków łatwo mógł pośredniczyć między najróżniejszymi społecznościami i grupami, czerpiąc przy tej okazji różnorakie korzyści. Jednocześnie zrządzeniem losu został obdarzony funkcją obozowego tatuażysty, czyli osoby odpowiedzialnej za powstanie na ramionach większości więźniów niesławnych numerów.
Roztaczana przed czytelnikiem opowieść budzi pewne wÄ…tpliwoÅ›ci swojÄ… niesamowitoÅ›ciÄ…, sprawia pewne wrażenie hollywoodzkiej fabuÅ‚y, nieco propagandowej, wypranej z mroczniejszych elementów. Główny bohater nie jest bynajmniej postaciÄ… bezgrzesznÄ…, można jednak dość Å‚atwo odnieść wrażenie, iż wÄ…tpliwoÅ›ci powstajÄ…ce na tle tej postaci – jak też sam fakt, że jego historia ujrzaÅ‚a Å›wiatÅ‚o dzienne tak późno – sÄ… przez autorkÄ™ bagatelizowane. Owszem, sygnalizuje je ona, ale niejako od razu od nich ucieka, próbujÄ…c sprawić wrażenie, że w ogóle dana kwestia nie budzi wÄ…tpliwoÅ›ci bÄ…dź nie jest zdatna poddać siÄ™ krytyce tudzież dyskusji.
Nie zmienia to jednak faktu, że
„Tatuażysta z Auschwitz” jest powieÅ›ciÄ… frapujÄ…cÄ…, wrÄ™cz podatnÄ… na „pochÅ‚oniÄ™cie” przez czytelnika przy jednym podejÅ›ciu. Nie jest to książka baÅ‚wochwalcza, zarazem jednak nie spÅ‚yca ona ogromnego dramatu z minionego wieku. Zarazem można ona stanowić caÅ‚kiem sensowny prezent dla ukochanej osoby.
|
| Autor: Klemens
|
|
|
|
|
Tytuł :
