Haruki Murakami - Mężczyźni bez kobiet

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : MężczyĹşni bez kobiet (女のいない男たち) Autor: Haruki Murakami (村上春樹) Ilość stron: 320 Wydawnictwo: MUZA Rok wydania: 2015 Cena: 34,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2015-11-02 Ocena: 55/100

Tożsamość biologiczna nie oznacza jeszcze, że wszyscy ludzie są tacy sami. Przeciwnie, wyrastamy w różnych środowiskach przyrodniczych, ale co może jeszcze bardziej istotne, jesteśmy kształtowani przez społeczeństwo, dorobek kulturalny cywilizacji miejsca dorastania. W konsekwencji różnie postrzegamy to, co dla nas podobne, tabu u jednego ludu może być elementem codzienności innego. Czy tak samo jest również w przypadku relacji męsko-damskich, nieograniczających się bynajmniej do sfery seksualnej, czy też jednak w tym przypadku można mówić o pewnym uniwersalizmie?

„MężczyĹşni bez kobiet” to zbiĂłr opowiadań japońskiego mistrza piĂłra (i po trosze autokreacji) Harukiego Murakamiego, ktĂłrego jednak tytuł jest nieco zwodniczy, nawiązujący w istocie do ostatniego i najkrĂłtszego utworu. Kobiety bowiem jak najbardziej występują na stronicach przedmiotowej antologii, i to bynajmniej nie w kategoriach tematu rozmĂłw czy bohaterek retrospekcji. KaĹźdorazowo jednak nie budzi wątpliwości okoliczność, iĹź narrator jest osobnikiem płci męskiej, co juĹź samo w sobie nieco „odczłowiecza” przedstawicielki drugiej połowy ludzkiej populacji, czyniąc je w nieco większym stopniu przedmiotem a nie podmiotem opowieści.

Z pewnością autorowi przy okazji właściwie Ĺźadnego opowiadania – moĹźe z wyjątkiem „NiezaleĹźnego organu” – nie moĹźna zarzucić mizoginii, co bynajmniej nie oznacza, Ĺźe estetyka i hierarchia wszystkich prezentowanych historii Ĺźeńskim czytelniczkom przypadnie do gustu. NiektĂłre zabiegi literackie zresztą, swoboda w poruszaniu i traktowaniu niektĂłrych tematĂłw moĹźe wręcz wywołać pewien dyskomfort po stronie czytelnika rĂłwnieĹź męskiego, wywodzącego się z europejskiego kręgu kulturowego.



Autor prezentuje niewątpliwą sprawność pisarską i doskonały warsztat, trudno jednak o ktĂłrymkolwiek z opowiadań powiedzieć, Ĺźe jest ponadczasowe czy teĹź dotyka sedna, uosabiając na nowo jakikolwiek ponadczasowy topos. Trudno nie dopatrzyć się w „Mężczyznach” umiarkowanie finezyjnego produktu marketingowego, zwłaszcza uwzględniwszy wielość nawiązań do dotychczasowego dorobku Japończyka, czyniąc z rzeczonej antologii swoiste „must have” dla fanĂłw jego twĂłrczości.

Niedosyt budzi nade wszystko skromność recenzowanego zbioru, a mieć na uwadze naleĹźy takĹźe prosty fakt, Ĺźe ilość stron jest efektem zastosowania chwytu wydawniczego, a to poprzez zastosowanie duĹźej czcionki, jak teĹź obszernych marginesĂłw – „normalna” edycja zajęłaby objętość dwukrotnie mniejszą – a co wręcz nie licowałoby z ciężarem poruszanego tematu.

„MężczyĹşni bez kobiet” obiecują więcej niĹź rzeczywiście oferują. Opowiadania składające się na przedmiotową antologię nie są przejawem grafomanii, daleko im jednak do klasy prezentowanej przez wiele innych utworĂłw japońskiego pisarza. SzczegĂłlnie, iĹź tytułowemu tematowi poświęcona jest znaczna część całej tej twĂłrczości.