Gardner Dozois - Księga mieczy

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Księga mieczy (The Book of Swords) Redaktor: Gardner Dozois Ilość stron: 644 Wydawnictwo: Zysk i S-ka Rok wydania: 2018 Cena: 55 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2018-12-31 Ocena: 75/100

Literaturę fantasy w jej najbardziej klasycznej postaci, wręcz stereotypowej, zwykło się określać mianem powieści miecza i magii, często zresztą w odwrotnej kolejności, na pierwszy plan wysuwając to, co najbardziej niecodzienne i niezwykłe. O ile bowiem juĹź wręcz wieki liczy sobie gatunek beletrystyki płaszcza i szpady o mniejszych czy głębszych pretensjach do realizmu, to właśnie owe czary zwykły tak naprawdę definiować fantastykę jako taką. Tak naprawdę jednak uwaĹźna analiza rozwoju gatunku na przestrzeni dekad skłania raczej do wniosku, Ĺźe to sprawność w operowaniu bronią białą zwykła nade wszystko cechować jej bohaterĂłw – i to właśnie temu atrybutowi poświęcony jest najnowsza antologia opowiadań z anglojęzycznego świata.

Na wstępie jednak naleĹźy zauwaĹźyć, iĹź sam tytuł zbioru, jak i jego leitmotiv to jednak w znacznej mierze chwyty marketingowe – tytułowe utensylium nie w przypadku wszystkich tak naprawdę da się dostrzec, pełniąc często rolę rekwizytu gdzieś w tle a nie osi fabuły, ba, w przypadku jednego z opowiadań juĹź przy notce biograficznej redaktor zbioru wprost uprzedza czytelnika, Ĺźe w danym tekście takowego się nie dopatrzy.



Nie zmienia to jednak faktu, Ĺźe niektĂłrzy autorzy stanęli na wysokości zadania, nie tylko koncentrując fabułę wobec miecza jako takiego, co i snując ją w sposĂłb co najmniej frapujący, jeśli nie po prostu wzbudzając fascynację. Warto zresztą podkreślić, iĹź efekt ten jest osiągany przy wykorzystaniu róşnorakich konwencji – jedne opowiadania mają charakter humorystyczny, wręcz komiczny, podczas gdy inne nowelki są znacznie bardziej ponure.

Szkoda tylko, iż choć duża część opowiadań została napisana przez pisarki, to raczej czytelnik nie uświadczy bardziej feministycznego spojrzenia na problematykę kojarzoną, mniej czy bardziej stereotypowo, z męskością. Nie jestem bynajmniej apologetą feminizmu za wszelką cenę, acz zbyt często literatura fantasy cechuje się nawet nie maskulinizmem, co machoizmem, i potencjalna ścieżka nowatorstwa nie została niestety spenetrowana przez żadnego z twórców ani żadną z twórczyń.

„Księga mieczy” to mimo wszystko antologia dość satysfakcjonująca i wciągająca, ktĂłra właściwie niemal Ĺźadnym tekstem nie wzbudza bezbrzeĹźnego zachwytu, lecz jej dość rĂłwny i wysoki poziom rodzi jednak u czytelnika coś więcej niĹź uczucie satysfakcji.