Utopay. Przyszłość wystawia rachunek

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Utopay. Przyszłość wystawia rachunek Autorzy: Opracowanie zbiorowe Ilość stron: 600 Wydawnictwo: Harde Rok wydania: 2022 Cena: 89,99 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2023-01-30 Ocena: 70/100

Pieniądz napędza świat. Pieniądz nim rządzi. Pieniądz rządzi nami. Pobudza zmysły. Uzależnia. Ale jest niezbędny do życia. Daje wolność, radość, bezpieczeństwo. Choć sprowadza wojny i prowadzi do zbrodni. Stoi za najwspanialszymi dziełami ludzkości. Jednak zdarza się, że odczłowiecza. Tak było wczoraj. Tak jest dzisiaj. A jak będzie jutro?

Współcześnie nie trzeba być osobą o statusie dziadka w sensie biologiczno-prawnym, by takowym poczuć się obcując z codziennością. Wystarczy wyposaĹźenie w ten sam model telefonu komĂłrkowego (zwłaszcza jeśli nie jest on smartfonem) przez okres dosłownie kilku lat, by odnieść wraĹźenie swoistej podróşy w czasie, a przykłady moĹźna mnoĹźyć i mnoĹźyć (ktoś pamięta jeszcze o maseczkach?). Przyszłość zaś zawsze jawi się jako czająca się tuĹź za rogiem, zarazem zaś zwykła tyleĹź rozczarowywać, co i zaskakiwać. Co na to autorzy opowiadań składających się na antologię „Utopay”?

Tematem przewodnim owego zbioru są pieniądze, które mogłyby się wydawać tematem trywialnym, gdyby nie fakt, że zapewne większość z Was, drodzy czytelnicy, a przynajmniej osób w Waszym szacownym otoczeniu zapewne nie potrafiłaby zdefiniować owego pojęcia, wytłumaczyć, co takiego kryją w sobie te papierki z królami sprzed stuleci, że cenimy je bardziej od wenezuelskich boliwarów, a np. mniej niż noty płatnicze pochodzące od Europejskiego Banku Centralnego czy choćby złota.



Podejście autorów jest zresztą bardzo różnorakie, teksty jednych z nich ocierają się wręcz o metafizykę (różnorakich lotów), inne zaś to typowe pastisze, o mniejszym bądź ciut większym potencjale ponadczasowości. Jednym z nich w istocie towarzyszy głębszy namysł nad kierunkami rozwoju obecnej ekonomii, podczas gdy inni podchodzą do tematu z daleko posuniętą swobodą, a nawet dezynwolturą.

Chyba największym atutem omawianej pozycji (pomijając jej nietuzinkową formę, w tym ilustracje) jest plejada piĂłr, ktĂłre udało się zgromadzić przy pracy nad jednym tomem. NiektĂłrzy autorzy wybitnie kojarzą się z fantastyką, podczas gdy inni raczej zwykli być wymieniani w ramach tzw. głównego nurtu. W istocie chyba niewielu „gwiazd” rodzimego rynku wydawniczego tutaj brakuje, a i tak łatwo się dać uwieść magii choć jednego nazwiska (kilka lat upłynęło od czasu, gdy ostatnio Jacek Dukaj opublikował coś beletrystycznego).

„Utopay” to zbiĂłr dość nierĂłwny, niestety, miejscami wręcz znakomity, potwierdzający kunszt autorĂłw (choćby taki Rak), w innych niezdolny do przełamania wcześniejszych uprzedzeń. Jego największy atut jest zarazem główną słabością, ale i największa wada po raptem kilku stronach potrafi się przeobrazić w zaletę.