Terry Pratchett - Niuch

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Niuch (Snuff) Autor: Terry Pratchett Ilość stron: 360 Wydawnictwo: PrĂłszyński i S-ka Rok wydania: 2012 Cena: 29,90 PLN

Powszechnie uznawana prawda głosi, Ĺźe kiedy policjant wyjeĹźdĹźa na urlop, zanim jeszcze zdąży otworzyć walizkę, juĹź znajduje pierwsze zwłoki. Komendant Sam Vimes ze StraĹźy Miejskiej Ankh-Morpork jest właśnie na urlopie na wsi – niewinnej i wesołej, ale nie dla niego są zwykłe trupy w szafie. TrupĂłw jest więcej, bardzo wiele, a takĹźe pradawna zbrodnia, straszniejsza niĹź morderstwo. Vimes znalazł się poza swoją jurysdykcją, poza kompetencją, niekiedy zagubiony i poza granicami zrozumienia, pozbawiony kanapek z bekonem, ale nie przebiegłości. Podobno w końcu wszystkie grzechy zostają wybaczone. Ale chyba nie całkiem wszystkie...

Słodkie piękne czasy nowych tomĂłw „Świata Dysku” Terry'ego Pratchetta pojawiających się w księgarniach rĂłwnie często, co Fred Colon w pubie minęły bezpowrotnie. Piotr W. Cholewa przetłumaczył juĹź bowiem właściwie wszystko, co było do przetłumaczenia, wieloletnie zaległości zostały nadrobione, teraz zaś pozostaje czekać juĹź na samego Brytyjczyka, ktĂłry ze względu na chorobę Alzheimera po piĂłro nie sięga juĹź tak ochoczo jak drzewniej bywało. Niemniej stało się – „Niuch” zawitał w końcu na nadwiślańskich półkach!

Tu wszakĹźe naleĹźy poczynić jedno zastrzeĹźenie – otóş doszło do zaburzenia cyklu wydawniczego, gdyĹź rzeczoną książkę winien poprzedzać „Raj podatkowy”, napisany wcześniej*. Nie przeszkadza to bynajmniej w lekturze, poszczegĂłlne książki – zwłaszcza z róşnych podcykli – są ze sobą bowiem powiązane (bardzo) luĹşno, niemniej albo mnie myli pamięć, albo osoba takiego A. E. Pesymala dotychczas nie była mi znana.



„Niuch” to kolejna książka opowiadająca o losach StraĹźy Miejskiej, a właściwie o sir Samuelu Vimesie, ktĂłry udaje się na urlop, bynajmniej przezeń nie wyglądany z utęsknieniem. Prawdziwy glina jednak zawsze znajdzie zbrodnię, ktĂłra wymagać będzie wyłapania złoczyńcĂłw i nie inaczej jest i tym razem. Nie oznacza to jednak, Ĺźe nie dane nam będzie uświadczyć osĂłb kapitana Marchewy czy Ciut Szalonego Artura, niemniej jednak ich obecność na stronach omawianej pozycji będzie rĂłwnie częsta, co wizyty Nobby’ego Nobbsa w łaĹşni.

29. odsłona cyklu niewątpliwie wpisuje się w nurt „powaĹźniejszy”, moĹźemy bowiem zapomnieć o passusach poświęconych A’Tuinowi, nieobecny jest rĂłwnieĹź Śmierć (choć sama śmierć jak najbardziej ma miejsce). Z drugiej jednak strony co najmniej kilkukrotnie roześmiałem głośno, choćby podczas „bojĂłw”, zdawałoby się niewzruszonego, lorda Vetinariego z krzyşówkami z „Pulsu Ankh-Morpork” („konforemność” to akurat prostszy termin).

„Niuch” jest dobrą książką, śmiem twierdzić, iĹź w Ĺźadnym razie nie rozczaruje ktĂłregokolwiek z miłośnikĂłw twĂłrczości Pratchetta. Temat, ktĂłrego jednak dotyka, jest na tyle waĹźki (choć przystrojony w goblinie szaty), Ĺźe z pewnością danej pozycji nie moĹźna potraktować jako reprezentantki literatury tzw. dziecięcej.

I jeszcze jedno – jak się zdaje, temat Ankh-Morpork juĹź się wyczerpał. Sam Vimes po raz drugi z rzędu nowych przygĂłd musi szukać poza granicami tego miasta. Osobiście mnie to cieszy, Świat Dysku wciąż ma bowiem wielkie i nieodkryte przestrzenie.

* - sprostowanie po latach - a jednak nie! Koniec końców Terry Pratchett zarzucił pisanie tej części, której to okoliczności nie dostrzegli autorzy wielu stron poświęconych cyklowi.