Rafał Ziemkiewicz - Ciało obce

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Ciało obce Autor: Rafał Ziemkiewicz Ilość stron: 222 Wydawnictwo: Świat KsiÄ Ĺźki Rok wydania: 2005 Cena: 29,90 PLN Autor recenzji: Michał „Regis” Bonk Data recenzji: 2012-12-26 Ocena: 50/100

Czasem pewne tytuły wpadają człowiekowi w ręce zupełnie przypadkiem i gdyby nie on, zapewne sam z siebie by się z nimi nie zapoznał. Takim człowiekiem byłem ja, tytułem zaś okazało się „Ciało obce” Rafała Ziemkiewicza. Autora, ktĂłrego nazwisko kojarzyłem na tyle dobrze, Ĺźe mogłem je bez większego problemu dopasować do zdjęcia brodatego faceta w okularach, ktĂłre rĂłwnieĹź gdzieś mi się obiło. Nic więcej, no moĹźe poza tym, Ĺźe jest przedstawicielem niezbyt przeze mnie lubianej frakcji dziennikarzy (nie złość się Spiderlo, jesteś chlubnym wyjątkiem). Ale co pisał i jak to robił – pustka. Te szczątkowe informacje dały mi jednak impuls, by zagłębić się w lekturę, bo a nuĹź będzie ciekawie.

I pomimo chłodnego dystansu na początku, okazało się, iĹź ciekawość wyszła mi na dobre. Rozpocznę, zatem od samego początku. Głównym bohaterem jest podchodzący pod czterdziestkę ekonomista, ktĂłry na pozĂłr powinien być szczęśliwy. Jest dobrze wykształconym człowiekiem i ma to szczęście, Ĺźe owo wykształcenie doskonale pokrywa się z jego zarobkami. Ponadto posiada u boku kochającą Ĺźonę, z ktĂłrą wychowuje jedyną cĂłrkę zgodnie z idealnym, katolickim modelem rodziny. I dokładnie to zdanie powinno się zamienić w jedno, krĂłtkie i treściwe słowo – pozĂłr.



W pelerynie niewidce zwanej relacjami małżeńskimi bezimiennego bohatera po wielu latach doskonałego kamuflażu, pojawiają się dziury na tyle wielkie, że tradycyjne wychowanie nie jest w stanie ich zaszyć. Obrazy wychodzące z owych dziur ekonomista próbuje zamazać kolejnymi zdradami i przypadkowym seksem na wyjazdach służbowych, w którym realizuje niespełnione podczas pożycia małżeńskiego, mniej lub bardziej sprośne fantazje. W opisie erotycznych zmagań bohatera autor nie krępuje się używać naturalistycznych szczegółów podszytych znaczną dawką wulgarności, co może niektórych czytelników zrazić, albo po prostu obrzydzić.

Niemniej sprowadzanie „Ciała obcego” do roli pozbawionych poczucia smaku opisĂłw aktu seksualnego byłoby ogromnym uproszczeniem. Jest to wątek dominujący, ale niepozbawiony drugiego dna. Powieść pokazuje załamanie się poczucia wyuczonych wartości przy zderzeniu się z rzeczywistością. Powieść ta rĂłwnieĹź stawia pytanie, czy za takie postępowanie bohatera jest odpowiedzialny on sam, zbyt konserwatywne wychowanie, czy teĹź zepsuta i śmierdząca rozkładem rzeczywistość? W książce nie znajdziemy odpowiedzi, co jest dobre, gdyĹź pozwala kaĹźdemu z osobna na opracowanie własnego osądu.

Bezimienny jednak nie tylko „zalicza” kolejne panienki, lecz rĂłwnieĹź zostaje wplątany w intrygę o zabarwieniu kryminalnym, ocierając się o świat współczesnych „elit” naszego kraju w świecie biznesu i polityki. To jednak tylko smaczek do głównego wątku dotyczącego wyniszczającej go choroby duszy, ktĂłrej rozwiązanie znajdzie czytelnik na ostatniej stronie powieści.

Czy jest to książka warta polecenia? Gdybym jej nie przeczytał, to... niewiele bym stracił, takie historie znamy niejednokrotnie nawet z własnego podwórka. Ale tak wyraźny realizm, w którym każdy z nas bez problemu rozpozna obraz miejscowości, w której żyje, znajomych, może nawet i rodziny, jest bardzo dużym plusem dla autora.