Kasandra, młoda projektantka Rzeczywistości, odwiedza chorą babcię. Chcąc wyręczyć ją w pewnej misji, wyrusza w podróż, która całkowicie odmienia jej życie. Przeżywając niebezpieczne przygody, dokonując rzeczy niezwykłych, spotykając niepospolitych ludzi, uczy się cenić tradycyjne wartości, poznaje prawdziwą przyjaźń, odnajduje swoją miłość. Dzięki wierze, nadziei i miłości Kasandra pokonuje wszystkie przeszkody i nieoczekiwanie dla samej siebie staje się... Człowiekiem.
Imię bohaterki głównej miało stanowić symbol, lecz w istocie niewiele z niego znajduje odzwierciedlenie w treści. Paradoksalnie chyba w nieco większym stopniu miało ono służyć osiągnięciu efektu komicznego poprzez zestawienie z profanum w postaci makaronu, służącemu sacrum.
Rzeczona książka to w istocie opowieść o prawosławiu w rosyjskiej odsłonie (przedstawianym właściwie jako jedyny prawowierny model, z pretensjami do starożytności przez wcale liczne odwołania chociażby do tradycji góry Athos), podnoszącym głowę po sowieckim ucisku, niepozbawionym jednak tęsknot za imperialną przeszłością, zbywającym kompletnym milczeniem zagadnienia słowiańskich autokefalii.
Akcja powieści rozgrywa się w postapokaliptycznym świecie Europy Zachodniej, która jednak ma niewiele wspólnego z jej znanymi nam współczesnymi obrazami. Osiągnięcie tego efektu wymagało niemałej dozy prozatorskich uproszczeń, zaprzęgnięcia natury do współpracy w osiągnięciu efektu dni ostatnich.
Niejedno ze spostrzeżeÅ„ autorki cechuje siÄ™ trafnoÅ›ciÄ…, a nawet pewnÄ… wnikliwoÅ›ciÄ…, lecz niestety efekt ten jest tÅ‚umiony pretensjonalnoÅ›ciÄ… innych zaÅ‚ożeÅ„. TytuÅ‚em przykÅ‚adu Å›wiat Zachodu ulega katastrofalnej powodzi, której jakoby miaÅ‚a uniknąć (rozmodlona) Rosja – co jest jednak ciekawe choćby zważywszy na fakt, że taka Moskwa jest poÅ‚ożona na wysokoÅ›ci o poÅ‚owÄ™ niższej (wzglÄ™dem – uwaga – poziomu morza) od zatopionego Monachium… KtoÅ› tu chyba nie uważaÅ‚ na lekcjach o naczyniach poÅ‚Ä…czonych…
Julia Wozniesienska to taki rosyjski
Marcin Wolski – pisarka nie wolna od talentu, nieprzejmujÄ…ca siÄ™ wymogami politycznej poprawnoÅ›ci i zdolna do spostrzegawczoÅ›ci, zarazem jednak tkwiÄ…ca w dość ciasnym gorsecie narodowo-religijnych uprzedzeÅ„ i przyzwyczajeÅ„, z pisarstwa zaangażowanego popadajÄ…ca nieco zbyt gÅ‚Ä™boko w mitotwórstwo.
|
| Autor: Klemens
|
|
|
|
|
Tytuł :
