China MiĂŠville - Ambasadoria

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Ambasadoria (Embassytown) Autor: China MiĂŠville Ilość stron: 467 Wydawnictwo: Zysk i S-ka Rok wydania: 2013 Cena: 39,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2013-09-08 Ocena: 75/100

Ambasadoria to miasto sprzeczności połoĹźone na krańcach zbadanego wszechświata. Avice Benner Cho jest nawigatorką na statku podróşującym w „wiecznym nurcie”, morzu czasoprzestrzeni rozciągającym się pod dnem codziennej rzeczywistości. Po wielu latach powraca na swoją rodzinną planetę. Ludzie nie są tu jedyną inteligentną rasą, a Avice nawiązuje niewytłumaczalną więź z Gospodarzami – tajemniczymi istotami niezdolnymi do kłamstwa. Jedynie niewielka grupka genetycznie zmodyfikowanych AmbasadorĂłw włada ich językiem, umoĹźliwiając kontakt pomiędzy dwoma społecznościami. Jednak gdy na planetę przebywa nowy Ambasador, krucha rĂłwnowaga zawisa na włosku. By zapobiec tragedii i nieuchronnej wojnie ras, Avice musi osobiście porozumieć się z Ariekenami, dobrze wiedząc, Ĺźe to niemoĹźliwe…

China MiĂŠville jest pisarzem, o ktĂłrego stylu i fascynacjach wiele mĂłwią juĹź jego personalia, szczegĂłlnie zwaĹźywszy na jego brytyjską proweniencję. Pewnego rodzaju dziwaczność i groteskowość stanowią o jego specyfice. Nie inaczej jest takĹźe w przypadku „Ambasadorii”, tj. książki bazującej na pewnym dość absurdalnym załoĹźeniu, wobec ktĂłrego autor podchodzi z charakterystycznym przecieĹź dla marksisty, ktĂłrym jest, rewolucyjnym zapałem.

O dziwo, już po kilkunastu stronach czytelnik w pełni zaczyna się orientować w sytuacji, który to efekt pisarz osiąga bez uciekania się w encyklopedyczność tudzież podręcznikowość. Wszystko od początku jest naturalne dla głównej bohaterki, a przez to momentalnie staje się takowym dla odbiorcy, i choć nie bez znaczenia jest tu osoba naukowca-lingwisty, trudno oburzać się na jego obecność, skoro jest on mężem (niewyłącznym) narratorki.



Oczywiście nie mogło się jednak obyć bez coraz bardziej typowej dla MiĂŠville’a maniery domorosłego filozofa, nieco odciągającej go od głównego nurtu fabuły, nigdy wszakĹźe nie sprowadzającej go na manowce nudy czy teĹź pretensjonalności. Biorąc pod uwagę stopień zaangaĹźowania politycznego – i jego radykalizm – Brytyjczyka w Ĺźyciu prywatnym, promieniowanie jego poglądĂłw na treść jego książek jest co najmniej powściągliwa. Naturalnie, nie oznacza to, Ĺźe takowe w ogĂłle nie ma miejsca, przeciwnicy autora mogliby jednak zarzucić mu raczej (złowrogie) wyrafinowanie.

Talentem pisarza jest umiejętność zrobienia z krĂłtkiej i prostej w zasadzie historyjki wypowiedzi liczonej na kilkaset stron, ktĂłre jednak ze względu na lekkość piĂłra pochłania się dosłownie za jednym (choć ciągłym) podejściem. AĹź szkoda, Ĺźe Brytyjczyk nie zdecydował się na wprowadzenie wątkĂłw pobocznych, ktĂłre słuĹźyłyby „cegłowatości” jego pozycji, wiele osĂłb wszakĹźe uzna to raczej za zaletę niĹşli wadę.

TwĂłrczość China’y MiĂŠville’a nie zawsze jest lekkostrawna, a niektĂłre jego koncepty mogą wzbudzić wręcz zniesmaczenie. „Ambasadoria” nie jest jednak takową – trzymając się gastronomicznych porĂłwnań – bombą kaloryczną, przeciwnie, jest to raczej przystawka – choć hojna – mająca stanowić raczej zachętę ku sięgnięciu po kolejne wypieki jej autora. I jest to danie jak najbardziej smaczne.