Quoyle, trzeciorzędny dziennikarz, traci w wypadku zdradzającą go żonę. Brutalnie wyrwany z kolein codzienności, przenosi się z córkami na wybrzeże Nowej Funlandii - skąd pochodzi - by doprowadzić do ładu swe rozchwiane życie. Zanim jednak nauczy się żyć bez bólu po utraconej miłości, będzie się musiał zmierzyć z dręczącymi go demonami.
Współczesny Å›wiat ulega gwaÅ‚townej urbanizacji – widać to szczególnie jaskrawo w krajach rozwijajÄ…cych siÄ™, gdzie wioski pustoszejÄ… dosÅ‚ownie w oczach, lecz jest to zjawisko, które można zaobserwować również na Zachodzie, a w Polsce wystarczy popatrzeć na plany miast sprzed ćwierćwiecza i porównać je ze współczesnymi. SÄ… jednak ludzie o zupeÅ‚nie odmiennych aspiracjach, pragnÄ…cy niejako uciec przed spoÅ‚eczeÅ„stwem, którzy szukajÄ… azylu, choć może nie na cywilizacyjnym kraÅ„cu Å›wiata.
Autorka
„Kronik portowych” przedstawia wÅ‚aÅ›nie jeden z takich regionów, a mianowicie NowÄ… FundlandiÄ™, czyli krainÄ™ o zdecydowanie umiarkowanym klimacie, niejednokrotnie twardym, zarazem zamieszkaÅ‚Ä… już od stuleci i wbrew pozorom bliższÄ… cywilizacji, niż mogÅ‚oby siÄ™ wydawać. IÅ›cie idealna alternatywa dla Bieszczad z nowoczesnego powiedzonka…
„Kroniki portowe” to jednak również historia – tyleż rodzinna, co i opowieść o życiu i wiążącymi siÄ™ z nimi rozczarowaniach. Trudno na jej kartach znaleźć osobÄ™, którÄ… można by byÅ‚o okreÅ›lić mianem czÅ‚owieka sukcesu, każda z nich nosi bowiem jakieÅ› zranienia bÄ…dź powszechnie widoczne blizny.
O dziwo jednak książka ta nie wywiera przygnębiającego charakteru, choć nie jest ona naiwna. Czytelnika raczej jest skłonna ogarnąć melancholia, może nostalgia (choćby nigdy nie był on nad morzem), ale mimo wszystko dość pogodna, w odróżnieniu od warunków atmosferycznych panujących na tym niezbyt wszak gościnnym zakątku świata.
„Kroniki portowe” to powieść klimatyczna, nieporywajÄ…ca, ale raczej przeznaczona do rozkoszowania siÄ™ jej lekturÄ… niźli pochÅ‚anianiem opowieÅ›ci. Nie jest to pozycja dla każdego, acz osoby, które nie zniechÄ™cÄ… siÄ™ lekturÄ… pierwszych trzydziestu, pięćdziesiÄ™ciu stron, z niemaÅ‚Ä… przyjemnoÅ›ciÄ… bÄ™dÄ… posuwaÅ‚y siÄ™ naprzód aż do samego koÅ„ca. Z dziwnym pragnieniem zobaczenia tychże rubieży.
|
| Autor: Klemens
|
|
|
|
|
Tytuł :
