Andrzej Ziemiański - Cyberpunk. Odrodzenie

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Cyberpunk. Odrodzenie Autor: Andrzej Ziemiański Ilość stron: 416 Wydawnictwo: Akurat Rok wydania: 2020 Cena: 39,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2020-10-01 Ocena: 60/100

Okryte mgłą i spowite deszczem wieżowce, wąskie, zatłoczone uliczki, pulsujące neony i wielkoformatowe reklamy dają tło rzeczywistości, w której kwitną przestępczość, nielegalny handel bronią, danymi, a nawet ludzkim ciałem. To świat, w którym jednostka nic nie znaczy, a za los ogółu odpowiadają wielkie korporacje i gangi. To Zakazane Miasto.

Shey Scott – były policjant, wydalony ze słuĹźby z powodu śmiertelnej choroby oraz partnerujący mu Lou Landon usiłują namierzyć Axel Staller – bliĹşniaczą siostrę kobiety, ktĂłra w biały dzień, mimo najwyĹźszych środkĂłw bezpieczeństwa i drobiazgowej kontroli, pod okiem kamer, z niewiadomych przyczyn zamordowała kilkanaście osĂłb.

Andrzej Ziemiański w czasie swej literackiej konwencji zwykł sięgać po najróşniejsze konwencje oraz realia, na szerokie wody czytelniczej rozpoznawalności i „ekstraklasowego sznytu” wypłynął jednak dopiero wraz z Achają zamieszkującą co prawda autorsko oryginalny, jednak dość konserwatywnie stworzone fantastyczne uniwersum. Wyrobiwszy sobie określoną renomę postanowił on sprĂłbować swych sił (po raz kolejny, moĹźna rzec) z diametralnie odmiennym gatunkiem. Z jakim rezultatem?

Książka rozpoczyna się z iście hitchcockowskim przytupem, z uwzględnieniem czasĂłw – autor wyszedł z przekonania, iĹź pojedyncze morderstwo dla współczesnego czytelnika niekoniecznie jawi się jako „trzęsienie ziemi”, w związku z czym zdecydował się na „mały genocyd”. Kilka stron później jednak czytelnik doskonale odnajduje się w konwencji – trudna zagadka oznacza konieczność sięgnięcia po pomoc doĹźywotnio urlopowanego wyjadacza zmagającego się z własnym Ĺźyciowym bagaĹźem.

Całość pachnie nawiązaniami do Dickowskiego (czy teĹź bardziej Scottowskiego) Ricka Deckarda polującego na replikanty, w imię więc pewnego usamodzielnienia została podlana sosem pod wezwaniem św. implantu, ktĂłry jednak okazuje się nie tyle „obcym ciałem w ciele”, co nade wszystko sztuczną – oraz samodzielną – inteligencją. Jak smakuje Ăłw literacki kogel-mogel?



Niestety dość miałko. Lektura moĹźe nie wywołuje literackiej zgagi, lecz nasuwa skojarzenia obcowania z typowym „fast foodem” – „cyberpunkowość” tytułu kończy się na kilku wyeksploatowanych do cna motywach i „utensyliach”, nie porywając pod względem fabuły, jedyny element oryginalny stanowi zaś pewna rubaszność, typowa dla wcześniej poznanych bohaterek Ziemiańskiego, niestety przez swĂłj brak pratchettowskich wysokich lotĂłw nie jest ona w stanie uratować całości.

Nie ukrywam, iĹź proces wydawniczy tego tytułu – w tym parokrotnie przesuwane daty premiery – wzbudził moje głębokie podejrzenia, Ĺźe książka ta bądĹş w porozumieniu z ludĹşmi z CD Projekt RED miała stanowić element kampanii promocyjnej wielkiego cyberpunkowego ich dzieła, ewentualnie stanowiła samodzielny projekt obliczony na prĂłbę skorzystania z fali wywołanej przez większego gracza – i niestety jej lektura potwierdziła te obawy. Mamy bowiem do czynienia z typowym produkcyjniakiem, mało ambitnym pod jakimkolwiek względem, moĹźe nie tandetnym, lecz skazanym na dość szybkie zapomnienie.