Tanzania, początek XXI wieku. Troje młodych ludzi odkrywa, jak smakuje dojrzewanie w świecie, który nagle zmienia się nie do poznania.
Po zakończeniu studiów Karim wraca w rodzinne strony. Pewny siebie i ambitny mężczyzna wierzy, że nawet w sennym miasteczku jest w stanie osiągnąć coś niezwykłego. Swoje życie dzieli z Fauzią – nieśmiałą dziewczyną wychowaną w domu, w którym od zawsze najwyższą wartością była tradycja. Na początku swojej wspólnej drogi podejmują decyzję o opiece nad Badarem, samotnym chłopakiem z ubogiego domu. Gdy technologiczne nowinki i rozkwitająca turystyka docierają do ich cichego zakątka świata, każde z nich musi wybrać, w jakim kierunku poprowadzić swoje dorosłe życie.
Jak odnaleźć swoją ścieżkę wśród dróg, które pozbawione są drogowskazów? I co zrobić, by w podróży przez życie nie zatracić ideałów?
Myśląc o współczesnej Afryce subsaharyjskiej wciąż przed naszymi oczami nieraz rozpościera się widok kurnych chat, wzniesionych z błota i słomy. Podobnie (czarni) Afrykanie jawią się jako wymachujący dzidami, co najwyżej w koszulkach (zdecydowanie używanych) rodem z chińskich manufaktur. O tym, jak bardzo mylny jest to obraz, poucza
„Kradzież”.
Mamy do czynienia ze swego rodzaju sagą rodzinną, lecz nieco odmienną od gatunkowych standardów, albowiem niepolegających na przechodzeniu z pokolenia na pokolenie. Raczej poznajemy losy jej kolejnych członków, wiodących ich ku spowinowaceniu się, jak i po zamążpójściu (w tym również po rozstaniach).
Akcja książki nie rozgrywa się w czasach bardzo odległych, przeciwnie, bohaterowie wychowują się już w Afryce (a właściwie Tanzanii) postkolonialnej, podążającej własną niepodległą drogą, nieraz zresztą ku pewnej uldze Pierwszego Świata, wciąż skłonnego ku wyzyskowi, lecz wolnego już od jakichkolwiek wyrzutów sumienia. Zapewne jednak dla niejednego polskiego czytelnika czymś mimo wszystko zaskakującym będzie lektura opowieści o bohaterach posługujących się komputerami czy pocztą elektroniczną.
Bohaterami tej powieści nie są jednak „tylko” tacy czy inni Afrykanie, lecz również ich społeczności oświadczające przemian, nieraz właściwie wręcz przeoczanych. Stare zwyczaje konfrontują się z nowymi nawykami, jednak związane z tym napięcie bynajmniej nie skutkuje żadnymi geologicznymi wstrząsami, przypomina raczej powolne przebudzanie się wulkanu.
„Kradzież” stanowi kolejne potwierdzenie, że zdobycie Literackiej Nagrody Nobla nie musi skutkować stępieniem pióra laureata. Dowodzi również, iż mistrz spojrzenia na trudną przeszłość nie musi być ślepy na własną współczesność.
|
| Autor: Klemens
|
|
|
|
|
Tytuł :
