Finding Paradise

Informacje o grze Nazwa gry: Finding Paradise Gatunek: przygodĂłwka Producent: Freebird Games Dystrybutor: brak Cena: 35,99 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 75%

Człowiek jest tyleż dziwną, co i fascynującą istotą. Może być osobą zamożną, cieszącą się udanym życiem rodzinnym, statusem społecznym i uznaniem, a i tak odczuwać niedosyt, wrażenie utraty czegoś istotnego, żyć świadomością, iż wciąż nie udało mu się osiągnąć Edenu. Temat ten niewątpliwie jest dość poważny, nic więc dziwnego, że stał się on kanwą kolejnej opowieści rodem z Freebird Games.

Finding Paradise nawiązuje do poprzednich odsłon serii – tak To the Moon, jak i A Bird Story – acz w sposĂłb bardzo subtelny i nierodzący jakichkolwiek nieporozumień czy uczuć konfuzji i pozostawania poza nurtem głównych wydarzeń. Podobnie jak w przypadku pierwszego wspomnianego tytułu dane nam będzie pokierować krokami dwĂłjki osĂłb o rzekomym bliĹźej niesprecyzowanym technicznym wykształceniu, ktĂłre ruszają w podróş w meandry podświadomości umierającego klienta, poszukując w nich straconej szansy i prĂłbując zaszczepić odmienne wspomnienie. Tym razem jednak coś idzie nie tak i nie posuwają się oni coraz głębiej (czyli wbrew nurtowi czasu), lecz na zasadzie spirali, co uświadamia (im oraz) graczowi, Ĺźe kluczowy moment miał miejsce na progu dorosłości.

Gdy Ĺźona zadaje takie pytanie - bÄ dĹş czujny

Wszystko to sprawia wraĹźenie dość pretensjonalnego i wtĂłrnego na tle pierwowzoru, przez długi okres uĹźytkownikowi towarzyszy rĂłwnieĹź wraĹźenie, Ĺźe tak naprawdę pragnienia „obiektu badań” są dość miałkie na tle takiego lotu na Księżyc, ale… koniec końcĂłw okazuje się, iĹź wcale tak nie jest. TwĂłrcy niezwykle umiejętnie potrafią rozłoĹźyć akcenty, w odpowiednich momentach dozując idealne dawki wzruszenia i humoru, delikatnie podśmiewając się z utartych konwencji, a przy okazji potrafiąc momentami zaskoczyć gracza. I choć same clue fabuły jest nieco naciągane, tym niemniej w znośnym stopniu, zaś droga prowadząca ku niemu jest warta przebycia.

Finding Paradise jest grą przygodową bardzo prostą, trudno utknąć na ktĂłrymkolwiek z jej etapĂłw. Nie ubezwłasnowolnia ona gracza, pozostawiając go z uczuciem wpływu na rozwĂłj wydarzeń – właściwego dla typowych linearnych przygodĂłwek – ale właściwie ani przez moment nie stawiając go przed ścianą nie do przeskoczenia. Rozwinięty – sensownie – został rĂłwnieĹź moduł minigier logicznych, ktĂłre po prostu są sensowniejsze niĹź w przypadku To the Moon. Mało tego, zaimplementowali oni nawet mechaniki znane z bijatyk czy gier cRPG, ale w sposĂłb właściwie symboliczny i pomijalny. Jakby jednak nie patrzeć – jest to wartość dodana rzeczonej produkcji.

Ona zapamięta to na całe życie...

Gra jest utrzymana w pixel-artowej estetyce rodem z RPG Makera – czyli mĂłwiąc wprost nie jest specjalnie piękna estetycznie, zwłaszcza Ĺźe autorzy niespecjalnie powaĹźyli się na jakiekolwiek głębsze ingerencje w kod czy prĂłby maksymalizacji doznań w ramach skromnych udostępnionych im środkĂłw. Nie oznacza to jednak pĂłjścia na łatwiznę, skupili się oni bowiem bardziej na symbolice i umowności, hołdując nawykom i doznaniom towarzyszącym graczom w latach 90. poprzedniego wieku.

Inaczej rzecz się ma w przypadku oprawy muzycznej – ta jest po prostu piękna! MoĹźe nie jest to uczta dla ucha, nie uświadczymy w rzeczonej produkcji monumentalnych i epickich utworĂłw, instrumentarium jest bowiem dość skromne, acz kryje się za nim niewątpliwy Talent, poruszający najdelikatniejsze struny duszy wraĹźliwego gracza.

W tych romantycznych okolicznościach warto za twĂłrcami zauwaĹźyć, iĹź „sprawiedliwość jest zimna i wilgotna. Jak tuńczyk”

Finding Paradise to ujmująca pozycja dla koneserĂłw gatunku, dla zrozumienia ktĂłrej nie jest jednak potrzebne wieloletnie wyrobienie, lecz nieco skłonności do zadumy i zdolność do perspektywicznego spojrzenia. KaĹźdy uĹźytkownik odnajdzie w niej coś innego, albowiem w istocie jest to produkcja nakazująca spojrzeć wstecz na własne Ĺźycie – ze swadą, pewną przekorą oraz odrobiną smutnej nostalgii.

Grafika 40% Muzyka 85% Grywalność 70% Ocena końcowa 75%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY opowieść nastrój niegłupi humor nieco bardziej urozmaicone minigry

MINUSY grafika momentami miałka (ale momentami!)

Intel Pentium III 800 MHz, 1 GB RAM, karta grafiki Intel HD lub lepsza, 500 MB HDD, Windows XP/7/8/8.1/10