DĂŠracinĂŠ

Informacje o grze Nazwa gry: DĂŠracinĂŠ Gatunek: przygodĂłwka Producent: FromSoftware Cena: 124 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 70%

Powoli zaczynamy zapominać o goglach wirtualnych rzeczywistości, co rodzi podejrzenie, że powtórne podejście do tej technologii zakończy się porównywalną klapą. Kilku dużych graczy rynku wirtualnej rozrywki nie poddaje się jednak, jednym z nich jest zaś Sony, które wsparło japońskie From Software w opracowaniu gry przygodowej wymagającej nie tylko rzeczonego zestawu odwołującego się do wzroku, lecz również kontrolerów ręcznych (Move).

DĂŠracinĂŠ to opowieść o duchach – przy czym my właśnie wcielamy się w jednego z nich. Dysponujemy dość niecodzienną, wręcz zatrwaĹźającą moĹźliwością „transferowania” czasu pomiędzy istotami Ĺźywymi, odbieraniem go jednym, by wykorzystać go następnie w celu uratowania innych.

Ech, te anglosaskie internaty...

Akcja rzeczonej pozycji rozgrywa się w swoistym anglosaskim internacie, odwołującym się swą budową oraz wyglądem do bliĹźej niesprecyzowanej przeszłości. Od czasu do czasu dane nam będzie opuścić jego ściany, głównie w celu zachwycenia się parkiem, choć czeka nas rĂłwnieĹź… wyprawa na ośnieĹźone szczyty gĂłr.

Mechanika zabawy jest prosta – ot, musimy uruchomić stosowną interakcję, od czasu do czasu wymagającą przeniesienia przedmiotu z jednego miejsca w drugie. Początkowy tutorial sugeruje nam szereg moĹźliwych zachowań, szybko jednak odkrywamy, Ĺźe większość z nich ma charakter jeśli nie jednorazowy, to co najwyĹźej epizodyczny. Nie grozi nam rĂłwnieĹź noszenie obszernego ekwipunku, przeciwnie, kaĹźdy przedmiot jest właściwie jednorazowego uĹźytku, z reguły zresztą ze wszech miar oczywistego. Prawda, Ĺźe nie tego spodziewaliście się po twĂłrcach serii Dark Souls?

Ech, ci kierownicy anglosaskich internatĂłw

Dość szybko w oczy rzuca się daleko posunięta prostota tego tytułu rĂłwnieĹź w innych sferach. Potencjalnych lokacji, ktĂłre moĹźemy odwiedzić, nie ma zbyt wiele, większość z nich w trakcie poszczegĂłlnych etapĂłw jest zaś tu czy tam akurat zablokowana. Z reguły rĂłwnieĹź ewentualne zmiany od razu rzucają się w oczy, trudno tak naprawdę cokolwiek przeoczyć – czy tez się zgubić.

Szkoda również, iż owa prostota dotyczy również fabuły. Owszem, doznaje ona pewnego zawikłania typowego dla produkcji z Dalekiego Wschodu, niejednokrotnie jednak skrzeczy ona pod względem logiki czy psychologicznego prawdopodobieństwa. Czasami po prostu lepiej się nad tym nie zastanawiać.

Niedobry duch!

Z przykrością rĂłwnieĹź stwierdzam, Ĺźe autorom nie udało się wykorzystać potencjału płynącego z wykorzystywanej technologii. Ot, nie mamy nawet moĹźliwości płynnego przemieszczania się, przeciwnie, dokonujemy „skokĂłw” niczym w przygodĂłwkach studia Cryo rodem z zamierzchłej przeszłości, co niezbyt sprzyja poczuciu rzeczywistości prezentowanego środowiska.

Przypadło mi do gustu z kolei udźwiękowienie. Pomijając fakt pełnego spolszczenia danego tytułu (co jednak nie wymagało jakiejś monstrualnej pracy) motywy muzyczne towarzyszące rozgrywce potrafią zapaść tyleż w pamięć, co i serce. I jakkolwiek momentami uświadczamy mniejszej czy większej grozy, ani przez moment nie tracimy wiary w efekt końcowy, w czym duża zasługa muzyki docierającej do naszych uszu.

Dramatis personæ

Déraciné to pozycja interesująca, która jednak z pewnością nikogo nie skłoni do zakupu nowych komponentów do posiadanego sprzętu. Pozbawiona otoczki VR jawi się ona jako przedstawiciel wyższych stanów średnich, jakkolwiek urokliwy i sympatyczny.

Grafika 80% Muzyka 80% Grywalność 65% Ocena końcowa 70%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY nastrój piękno w minimaliźmie lokalizacja muzyka

MINUSY niewykorzystany potencjał VR archaiczna mechanika cena

PS4, PS VR, dwa kontrolery Move