CzÅ‚owiek z XXI wieku odsuwa myÅ›l o Å›mierci gdzieÅ› w niebyt – niespecjalnie wierzy on w życie pozagrobowe, konfrontacja zaÅ› z wizjÄ… stosunkowo nieodlegÅ‚ej pustej nicoÅ›ci okazuje siÄ™ tak nieznoÅ›na, że jedynym panaceum naÅ„ okazuje siÄ™ zwykÅ‚e wyparcie. W historii ludzkiej kultury tego rodzaju podejÅ›cie trudno jednak uznać za przeważajÄ…ce, przeciwnie, przez stulecia sama groteskowość Å›mierci wywoÅ‚ywaÅ‚a niemałą ekscytacjÄ™. Do tego nastroju odwoÅ‚uje siÄ™ również Apocalipsis.
Tytuł dzieła w oczywisty sposób wskazuje na źródło inspiracji autorów, nie sposób jednak pominąć chociażby odwołań do twórczości Zdzisława Beksińskiego czy Albrechta Dürera tudzież Hansa Holbeina, niekoniecznie konkretnych dzieł, lecz raczej ich ducha. Dotyczy to nade wszystko oprawy wizualnej, swą starannością przyciągającą oko, lecz bardziej chodzi o ducha.
|
|
|
Ciekawe co trzeba zrobić z tymi świecami...
|
Penetrowany przez nas świat jest bowiem skrajnie nieprzyjazny, choć może w sposób nie wzbudzający u gracza traumy. Pomijając bowiem stosunkowo nieliczne i dość proste sekwencje zręcznościowe poszczególne ujęcia i wątki służą bardziej kreacji nastroju niźli przerażaniu użytkownika w manierze właściwej dla różnorakich horrorów.
Apocalipsis to w istocie (niemal) klasyczna przygodówka point’n’click, wymagajÄ…ca wypatrzenia stosownych przedmiotów, jak też zaaranżowania ich interakcji we wÅ‚aÅ›ciwej kolejnoÅ›ci. Nadto produkcja ta uraczy gracza różnorakimi Å‚amigłówkami, niespecjalnie jednak wymykajÄ…cym siÄ™ dość powszechnym dla tego gatunku konwencji, w istocie trudno jest utknąć na dÅ‚użej.
Niestety nie wiedzieć czemu autorzy uznali, że o ich oryginalnoÅ›ci stanowić bÄ™dzie implementacja wspomnianych wyżej elementów zrÄ™cznoÅ›ciowych. OsobiÅ›cie uważam to za przejaw gwaÅ‚tu na gatunku i pewnej indolencji intelektualnej twórców – nie po to chodzi siÄ™ do restauracji wegetariaÅ„skich, by być weÅ„ raczonych posiÅ‚kami miÄ™snymi, nie po to uruchamia siÄ™ przygodówki point&click by mierzyć siÄ™ ze sprawnoÅ›ciÄ… wÅ‚asnych palców…
Pewnego uroku produkcji dostarcza również jej oprawa muzyczna, choć niestety jest ona dość skromna. Trochę szkoda, wystarczyłoby się wszak odwołać chociażby do dorobku muzyki klasycznej czy kościelnej, acz autorzy zdecydowali się na (znacznie) bardziej delikatne podejście, co jest dość zaskakujące, biorąc pod uwagę fakt, że za całość odpowiadał nie aż tak delikatny zespół
„Behemoth”.
|
|
|
...prawo moralne we mnie?
|
Apocalipsis: Harry at the End of the World to gra specyficzna, adresowana z pewnoÅ›ciÄ… nie do każdego miÅ‚oÅ›nika wirtualnej rozrywki – czy pomyÅ›lunku. Przeciwnie, nie wywoÅ‚uje ona zniesmaczenia i wpisuje siÄ™ w europejskÄ… tradycjÄ™ tzw. taÅ„ców Å›mierci. Szkoda tylko, że po prostu nie stanowi ona lepszej gry…
Metryczka
| Grafika |
80% |
| Muzyka |
70% |
| Grywalność |
60% |
|
|
Ocena końcowa |
70% |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| 10 |
20 |
30 |
40 |
50 |
60 |
70 |
80 |
90 |
100 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| 10 |
20 |
30 |
40 |
50 |
60 |
70 |
80 |
90 |
100 |
|
+ / -
Wymagania systemowe
|
Intel Core 2 Duo 2.66 GHz, 2 GB RAM, karta grafiki 512 MB GeForce 8600 GT lub lepsza, 2 GB HDD, Windows 7/8/10
|
|
| Autor: Klemens
|
|
|
|
|