Alcatraz to miejsce, które w Å›wiatowej wyobraźni odniosÅ‚o wielki sukces – nie byÅ‚o to ani wiÄ™zienie o najostrzejszym reżimie, ani najbardziej odseparowane, a mimo to jego nazwÄ™ zna niemal każdy, po części utożsamiajÄ…c siÄ™ klimatem pierwszego półwiecza Zachodnieg Wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Przejawem tej fascynacji jest także gra 1954 Alcatraz.
Chyba nie bÄ™dzie dla nikogo wielkim szokiem stwierdzenie, że wcielamy siÄ™ w niejakiego Joe’go osadzonego w rzeczonym przybytku. Å»eby uÅ‚atwić nam identyfikacjÄ™ z nim zostaÅ‚ on wrobiony w zarzucane mu przestÄ™pstwo, na wyspÄ™ zaÅ› trafiÅ‚ tylko i wyłącznie z uwagi na swoje wczeÅ›niejsze ucieczki z innych przybytków odosobnienia. Zadanie zaÅ› jest proste – wydostać siÄ™.
W tych planach wsparciem bÄ™dzie nam – a jakże – towarzyszka życia, bynajmniej nie tak niewinna, jak by siÄ™ mogÅ‚o zdawać, zdolna posunąć siÄ™ do szantażu czy „popchniÄ™cia” wÅ‚aÅ›ciwych osób nawet do morderstwa.
Tak tak, wbrew bowiem cukierkowej oprawie wizualnej mamy do czynienia z pozycjÄ… adresowanÄ… do zdecydowanie dorosÅ‚ych graczy, w trakcie rozgrywki zostaniemy bowiem „poczÄ™stowani” tematami seksu, morderstwa, zdrady małżeÅ„skiej, a od czasu do czasu zostanie to podlane jakimÅ› wulgaryzmem.
|
|
|
To nie jest gra dla delikatnych ludzi
|
Z drugiej strony trudno powiedzieć, by fabuła świadczyła o jakiejś większej dojrzałości. W konsekwencji jest to zdecydowanie produkcja nieodpowiednia dla milusińskich, przez starszych graczy z kolei może być potraktowana jako infantylna.
Atutem gry jest umiarkowana swoboda pozostawiona graczowi, przejawiająca się w konieczności podjęcia kilku różnych decyzji, które zasadniczo nie mają wielkiego wpływu na przebieg rozgrywki, od czasu do czasu jednak pozwalając pójść nieco inną drogą, choć właściwie wiodącą nieustannie ku temu samemu finałowi.
|
|
|
I w sepii. Ps. Nie, ona nie wiąże mu sznurówek
|
JeÅ›li idzie o oprawÄ™ wizualnÄ… gry, to wÅ‚aÅ›ciwie mamy dwie opcje – albo polukrowanÄ… w stylu typowo przygodówkowym, bÄ…dź utrzymanym w motywach sepii, typowych dla kryminałów noir z prezentowanego okresu czasu. Niestety w mniejszym stopniu w pamięć zapada muzyka – nie to, żeby raziÅ‚a, ale już chwilÄ™ po wyłączeniu produkcji kompletnie wypada ona z gÅ‚owy.
1954 Alcatraz to pozycja wbrew pozorom niepoddajÄ…ca siÄ™ Å‚atwo ocenie – stwarza ona wrażenie pewnego „rozkroku”, w którym stanÄ™li twórcy, nie mogÄ…c siÄ™ ostatecznie zdecydować na uczynienie kroku w jednÄ… bÄ…dź drugÄ… stronÄ™. Nie jest to produkcja zapadajÄ…ca na lata w pamięć, zważywszy szczególnie na dość krótkÄ… liniÄ™ fabularnÄ…, lecz stanowi ona żywy dowód na to, że gry wydawane przez
Daedalic Entertainment nie schodzą poniżej pewnego poziomu.
Metryczka
| Grafika |
70% |
| Muzyka |
60% |
| Grywalność |
65% |
|
|
Ocena końcowa |
65% |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| 10 |
20 |
30 |
40 |
50 |
60 |
70 |
80 |
90 |
100 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| 10 |
20 |
30 |
40 |
50 |
60 |
70 |
80 |
90 |
100 |
|
+ / -
Wymagania systemowe
|
Core 2 Duo 2.0 GHz, 3 GB RAM, karta grafiki 512 MB (GeForce GT 240 lub lepsza), 6 GB HDD, Windows XP(SP3)/Vista(SP2)/7(SP1)/8
|
|
| Autor: Klemens
|
|
|
|
|